Nieuwsuur

Syrische danser maakt Nederlands podiumdebuut

Aangepast op
Nieuwsuur

Nerveus loopt de Syrische Ahmad (26) door de coulissen van het Nationale Ballet richting het podium. "Ik heb geluk, zoveel geluk dat ik deze kans heb gekregen." Een half jaar geleden danste Ahmad nog op de puinhopen van zijn stad Damascus in Syrië. 

Nadat Ted Brandsen, directeur van het Nationale Ballet, hem zag dansen in een reportage van Nieuwsuur-verslaggever Roozbeh Kaboly, stelde hij alles in het werk om de Syrische danser naar Nederland te halen. Met de oprichting van het fonds Dance for Peace is dat gelukt. 

Militaire dienst

Er was haast om Ahmad zo snel mogelijk naar Nederland te halen. Volgend jaar maart zou hij opgeroepen worden voor militaire dienst. "Ik heb dat eindeloos weten te rekken, maar nu kon dat niet meer. De laatste drie maanden zou ik het land ook niet meer uit mogen, dus het moest voor december gebeuren."

Syrische danser maakt debuut op Nederlands podium

Begin oktober landde Ahmad op Schiphol. "Het is moeilijk om een ander land te zien zonder problemen terwijl je vaderland in oorlog is. Er zijn hier veel mooie, jongen mensen. Die zijn er niet meer in Syrië, door de oorlog zijn alle jonge mensen vertrokken, iedereen volgt de toekomst."

Inmiddels is Ahmad begonnen als student aan een vierjarige opleiding aan de Nationale Balletacademie en woont met andere dansers in een appartement in Amsterdam. Hij kan het nauwelijks geloven. "In mijn huis in Damascus kun je IS zien op een paar honderd meter afstand. Hier hoor je wind, terwijl je daar het schieten hoort."

In de decemberproductie Coppelia van Het Nationale Ballet zal Ahmad zijn debuut maken op een Nederlands podium en een kleine bijrol vertolken. 

Ahmad Joudeh (1990) is opgegroeid in het Palestijnse vluchtelingenkamp Yarmouk in Damascus. Van jongs af aan wilde hij dansen. Zijn vader verbood het hem, maar stiekem ging hij toch naar balletles. Als zijn vader hem betrapte, werd hij geslagen. 

Eenmaal verwondde hij de benen van Ahmad zo erg dat hij een tijd niet kon dansen. Desondanks bleef Ahmad dansen. Zijn opleiding volgde hij aan het Enana Dance Theatre en aan de afdeling Dans van het Higher Institute for Dramatic Arts, beide in Damascus. Vanaf zijn zeventiende gaf Ahmad balletles aan kinderen. In 2014 deed hij mee aan de Arabische versie van So You Think You Can Dance.

In zijn woonkamer heeft hij een speciaal altaar gemaakt met foto's van zijn dierbaren. "Het zijn mijn moeder - mijn fantastische moeder - en mijn soulmate Saeed. De laatste tien jaar heb ik alles met hem gedeeld, de oorlog, de tranen en vreugde, het dansen, alles."

Hoewel hij ze verschrikkelijk mist, is Ahmad bovenal blij dat hij weer aan een toekomst als danser kan denken. Aan de muur hangen twee posters van beroemde dansers. "De derde - die komt hier te hangen - is hopelijk van mij. Met het logo van het Nationale Ballet erop."

Nieuwsuur blijft Ahmad ook de komende tijd volgen.