Van Aanholt leerde zeilen op Curaçao en strijdt om medailles voor Oranje
Dean van het Laar
verslaggever olympisch zeilen in Frankrijk
Dean van het Laar
verslaggever olympisch zeilen in Frankrijk
Met drie wereldtitels op zak verkeert zeilster Odile van Aanholt in bloedvorm. Samen met haar partner Anette Duetz worden de twee gezien als een van de favorieten, zo niet dé favoriet, voor een olympische gouden medaille in de 49-er zeilklasse.
Dat Van Aanholt in een Nederlandse boot zit is minder vanzelfsprekend dan het lijkt, want de zeilster had er ook voor kunnen kiezen voor Curaçao uit te komen. Op dat eiland groeide ze op, in een echte zeilfamilie.
Wat heet, het gezin Van Aanholt telt na deze Olympische Spelen liefst vier olympiërs. Vader Cor deed in 2000 namens de Nederlandse Antillen mee aan de Spelen van Sydney. Zus Philipine nam zelfs twee keer deel, op de Spelen van 2012 en 2016 in de Laserklasse. En broer Just is deze weken ook in de baai van Marseille te vinden. Hij komt namens Aruba uit in de ILCA7-klasse.
Opgegroeid op Curaçao
"Voor mij is het niet meer dan normaal, want ik ben ermee opgegroeid", zegt Odile, de vierde olympische telg van de familie. "Maar stiekem maakt het mij wel erg trots", zegt ze met een glimlach.
Het is duidelijk waar de passie voor de sport vandaan komt. De familie Van Aanholt eet, slaapt en leeft zeilen. En dat op Curaçao, waar haar ouders ooit voor een tussenjaar naartoe verhuisden. "Dertig jaar later wonen ze er nog steeds", zegt de goedlachse stuurvrouw.
Op het tropische eiland maakte de jonge Odile op de zeilschool van haar vader kennis met de sport. Op haar achtste maakte ze al tripjes naar andere landen om daar zeilwedstrijden te varen, aangezien er op Curaçao nauwelijks competitie is. "Daarom ben ik vroeger weinig naar school geweest. En als we terugkwamen van school gingen we direct het water op", vertelt de 26-jarige zeilster.
Verhuizing naar Nederland
Op haar veertiende nam ze een drastisch besluit. Ze besloot naar Nederland te verhuizen om daar haar zeildroom achterna te gaan en onderdeel te worden van TeamNL.
En dat terwijl ze ook voor Curacao uit had kunnen komen. "Maar de faciliteiten hier in Nederland zijn stukken beter."
Het zorgde ervoor dat ze haar geliefde eiland moest verlaten en dat valt haar nog altijd zwaar. "Ik mis thuis best wel veel dingen, soms moet je verjaardagen missen om op trainingskamp te gaan. Bovendien wonen mijn broers en zus overal ter wereld. Het is dus best wel een opgave om de familie bij elkaar te krijgen."
Toch hoeft ze het deze Spelen niet helemaal zonder de steun van haar familie te doen, want broer Just is dichtbij. Namens Aruba vaart hij in de ILCA7-klasse, waar uithoudingsvermogen en fysieke kracht cruciaal zijn.
"Onze races duren gemiddeld een klein uur en in die tijd moeten we met onze benen en buikspieren proberen om het zeil in de wind te krijgen en de boot vlak op het water te houden. Het is de duursport onder het zeilen", zegt Just van Aanholt.
Broer en zus zijn in bepaalde opzichten complete uitersten. "Odile is een stuk warmer en zachter naar andere mensen toe", zegt Just. "Mijn broer is een stuk gedisciplineerder en een stuk strenger voor zichzelf", aldus Odile.
Maar er zijn ook overeenkomsten. "Qua positiviteit en vrolijkheid zijn we heel erg hetzelfde. We hebben vroeger altijd geleerd om te denken in oplossingen in plaats van problemen", zegt Odile.
"We zijn ook heel competitief, vooral als we tegen elkaar spelen", vult Just aan. "Tijdens een potje monopoly nemen de emoties al snel de overhand."
De komende twee weken hebben Just en Odile hezelfde doel: alles eruit halen wat erin zit op de Olympische Spelen. Voor Just betekent dat iets anders dan voor Odile. Hij zou al blij zijn met een plek in de top vijftien, zij strijdt om de medailles.
Terug naar Curaçao
Na de Spelen hebben broer en zus ook hetzelfde plan: de boot een maand langs de waterkant laten dobberen en terugkeren naar Curaçao. Even weg van het zeilen, reflecteren op de afgelopen jaren en leven in het hier en nu.
"Daar kijk ik erg naar uit. Even niet de perfecte versie van mezelf, maar gewoon even Odile zijn."
- NOS
- NOS
- NOS
- NOS
- NOS