NOSop3

Zo dun moet je écht zijn als je model wil worden

NOS
Geschreven door
Jeanine Duijst, Lars Boogaard en Emil van Oers

Meer plussizemodellen, meer rondingen en minder extreme dunheid: het stikt van de beloftes om nu écht iets te veranderen aan het dunne schoonheidsideaal in de mode-industrie. Maar daar komt heel weinig van terecht, blijkt uit onderzoek van NOS op 3.

We verzamelden van meer dan duizend modellen van 25 modellenbureaus de heupmaten. Daaruit blijkt dat de magische grens van 90 centimeter in de modellenwereld nog altijd de norm is: meer dan driekwart van de onderzochte modellen zit op die grens of eronder.

Die heupmaat komt overeen met maat 34. De gemiddelde heupmaat van Nederlandse vrouwen? Maatje 42.

De afgelopen maanden dook NOS op 3 in de portfolio's van modellenbureaus en sprak uitgebreid met meer dan twintig modellen. Bekijk in onderstaande video wat er écht achter de schermen van de catwalk gebeurt.

-

In 2016 sloten modellenbureaus en tijdschriften als Vogue een convenant om ongezond dunne modellen te voorkomen. De afspraak is sindsdien dat de gezondheid van modellen altijd voorop moest staan. Modellen die hun eigen gezondheid verwaarlozen, mogen volgens het convenant geen klussen krijgen.

Het convenant lijkt tot nu toe weinig te helpen. NOS op 3 sprak met meer dan twintig modellen, die onder contract staan bij de grote bureaus. Vier van hen hebben tijdens hun werk anorexia gekregen en meerdere modellen waren ongezond bezig met voeding. Een deel geeft aan zich nog altijd gedwongen te voelen om af te vallen en ongezond dun te zijn. Zij durven hier verder niet op camera of in een artikel over te praten, omdat zij bang zijn geen klussen meer te krijgen.

Het dunne schoonheidsideaal moest volgens het convenant veranderen. Uit onderstaande grafiek blijkt dat de helft van de modellen die we onderzochten een heupomvang heeft tussen de 89 en 91, wat overeenkomt met maat 34. Een kwart van de modellen is nog dunner. Elk stipje is een van de ruim 1100 onderzochte modellen.

NOS op 3

"De modellenbureaus gaan op een manipulatieve manier te werk", vertelt een model, dat anoniem wil blijven. "Met een glimlach wordt gezegd dat ik goed in shape ben, maar ik ben niet gezond. Ik zeg dat ik eet, terwijl ik niet eet. Ik heb zo veel verhalen gehoord van meisjes die een eetstoornis hebben ontwikkeld, maar er wordt nauwelijks over gesproken."

"Ik ben nog in behandeling voor anorexia", vertelt een ander model, dat nog altijd aan het werk is. "Ik wil het graag openbreken, maar ik werk liever niet mee. Er heerst echt een angstcultuur."

Ik durfde op een gegeven moment zelfs geen bananen te eten of olijfolie te gebruiken.

Jill

Ook de meeste modellenbureaus willen ons niet te woord staan. "Ik heb slechte ervaringen met de media" en "ik vind dat je een te negatief verhaal wil vertellen" zijn reacties die we onder meer horen.

Sommige bureaus reageren wel inhoudelijk, maar willen verder niet meewerken aan de reportage. Wat zij ons telefonisch laten weten, komt op hetzelfde neer: ze zijn slechts een "bemiddelingsbureau". Modellen moeten nu eenmaal in de kleding passen die highfashion-merken leveren. En dat is bijna altijd maat 34.

Alleen Freek Koster van Touché Models wilde meewerken aan de video. Ook hij zegt dat het dunne schoonheidsideaal door de merken komt. "Wij bemiddelen tussen het model en de klant. Het zijn de grote designers in New York, Parijs, Milaan en Londen die naar die maat vragen."

En curvy en plussize dan?

Nog even voor de duidelijkheid: in de modewereld is het niet alleen kommer en kwel. We spreken ook modellen die kunnen eten wat ze willen en toch de juiste maat voor de catwalk behouden. En dan is het een prachtig leven zeggen ze, waarin je veel leert en veel kan reizen.

Uit de data en gesprekken met modellen zien we bovendien de trend van curvy en plussize terug, al is dat minimaal. Iedereen die wij spraken gaf aan dat er ook voor modellen met een bredere maat een markt is.

Jill Kortleve is zo'n curvy model. Zij is met 104 centimeter op haar heupen (maat 40/42) nog altijd een uitzondering in het modellenvak, zoals je ziet in deze grafiek.

NOS op 3

Twee jaar probeerde Jill aan de high fashion-eisen te voldoen. "Eigenlijk was ik altijd al wat voller, maar ik dacht dat ik vooral succes zou hebben als ik dun zou zijn", zegt Jill.

"Dus ik ging drastisch afvallen en durfde op een gegeven moment zelfs geen bananen te eten of olijfolie te gebruiken. Ik was echt niet gezond bezig. Ik werd er mentaal en fysiek moe van. Toen ging de knop om."

Links zie je Jill toen ze nog probeerde de high fashion in te komen. De foto rechts is van mei dit jaar.

NOS

Of de markt voor curvy modellen groeit, is lastig te zeggen. Volgens psycholoog Liesbeth Woertman gaat de verandering in ieder geval te traag. Zij doet al sinds eind jaren 80 onderzoek naar het lichaamsbeeld van vrouwen. "Het zijn tot nu toe vooral praatjes die vanuit commercieel oogpunt interessant zijn."

Woertman is dan ook niet optimistisch over dat de trend van vollere modellen zich voortzet: "Op Instagram zien jonge meiden nog steeds doorgeslagen ideaalbeelden van dunne vrouwen. Extreme dunheid staat nog fier overeind."

Verantwoording

Voor de data-analyse hebben we gekeken naar 25 modellenbureaus. Dat zijn niet alle bureaus in Nederland, want hoeveel modellenbureaus er precies zijn, is niet bekend. Ook onderzoeker Sylvia Holla, die al jarenlang onderzoek doet naar de mode-industrie, geeft aan dat deze gegevens niet bekend zijn. Maar op basis van gesprekken met onder anderen modejournalist Cecile Narinx denken we dat deze lijst de belangrijkste bureaus bevat.

Alle modellenbureaus in onze selectie hebben op hun website een overzicht van de modellen en hun maten. Met behulp van een op maat gemaakt computerprogramma, hebben we per model de heupomvang, taille, en lengte verzameld. De dataset die zo ontstond bevat meer dan 1100 modellen. Bij het indelen van de modellen per maat hebben we halve maten (bijvoorbeeld 90,5 cm) en dubbele maten (90/91 cm) afgerond naar boven (91 cm). Sommige modellen hebben bijvoorbeeld alleen een heup- of lengtemaat vermeld staan. Die hebben we voor onze analyse buiten beschouwing gelaten.

Modellenbureaus gaven aan geen informatie te hebben over maten van hun modellen in eerdere jaren. Daardoor konden we niet kijken in hoeverre er nu iets is veranderd en hoe snel dat is gegaan. We konden daarentegen wel analyseren wat de stand van zaken rond modellenmaten nu is.

Door: Jeanine Duijst, Emil van Oers, Lars Boogaard, Winny de Jong, Mariette Twilt, Stijn Postmus, Kamiel Smit, Geert Kanters, Rick van den Berg en Suzan Yücel.