NOS Nieuws Buitenland Cultuur & Media Aangepast

'Nomadland' wint Oscars voor Beste Film, Actrice en Regie • Prijzen voor Anthony Hopkins en Frances McDormand

  • De Oscars in Los Angeles werden dit jaar coronaproof uitgereikt, met veel testen en geen publiek.
  • De belangrijkste prijzen gingen naar 'Nomadland' van Chloé Zhao (Beste Regie, Beste Film, Beste Actrice), Anthony Hopkins won voor Beste Acteur.
  • Het deels Nederlandse 'Quo Vadis, Aida?' greep naast een prijs, wel heeft winnaar 'Druk' ook een vleugje Nederlands
Liveblog gesloten
  • Liveblog gesloten

    Hiermee sluiten we het liveblog over de 93ste editie van de Academy Awards. Bedankt voor het volgen!

    Lees hieronder een samenvatting van de Oscar-avond.

  • Anthony Hopkins wint Beste Acteur

    Anthony Hopkins wint Beste Acteur voor The Father. De 83-jarige acteur is niet aanwezig bij de ceremonie, dus er volgt geen dankwoord voor het tweede gouden beeldje uit zijn carrière (na Silence of the Lambs).

  • Frances McDormand wint Beste Actrice

    Frances McDormand wint Beste Actrice. Ze houdt haar dankwoord kort maar krachtig: "Ik heb geen woorden. Mijn stem zit in mijn zwaard, wij weten dat ons zwaard ons werk is. En ik hou van ons werk."

    Het is de derde acteurs-Oscar voor McDormand, na Three Billboards Outside Ebbing, Missouri (2017) en Fargo (1996). Daarnaast won ze vanavond nog eentje als producer van Nomadland.

  • Nomadland wint Beste Film

    Nomadland wint Beste Film, de tweede prijs die Chloé Zhao mag ophalen. Ze dankt de rondtrekkende gemeenschap die haar geholpen heeft bij het maken van deze film, die voor een groot deel gebaseerd is op de echte verhalen van die mensen. "We danken alle harten en handen die hebben geholpen, zegt ze. "Alle mensen die we onderweg hebben ontmoet. We danken hen dat ze de kracht van veerkracht en hoop hebben getoond en ons herinneren hoe ware genegenheid eruitziet."

    Hoofdrolspeler Frances McDormand roept iedereen op zo snel mogelijk weer "schouder aan schouder te gaan zitten" in de bioscoop om de films te zien die vanavond worden geëerd. Ze eindigt haar rede met wolvengehuil.

  • Muziekprijzen

    Pixar-film Soul wint de prijs voor Beste Muziek, Nine Inch Nails-voorman Trent Reznor is een van de winnaars.

    Daarna volgt de prijs voor Beste Nummer: Fight for you van H.E.R., uit de film Judas and the Black Messiah. Ze bedankt haar ouders: "Al die uren luisteren naar Sly and the Family Stone, Curtis Mayfield en Marvin Gaye waren de moeite waard." Ze zegt verder dat dit soort films, over de burgerrechtenbeweging in de jaren 60, belangrijk zijn, om beter te begrijpen hoe de huidige samenleving in elkaar steekt.

  • Sound of Metal wint Montage

    Beste Montage gaat naar Sound of Metal, Oscar nummer twee voor deze film.

  • Eerste Oscars voor Mank

    Mank haalt zijn eerste winst binnen op tien nominaties (de meeste van de avond), voor production design, het decorontwerp. De film haalt daarna ook meteen een tweede prijs binnen, voor het camerawerk.

  • Beste Vrouwelijke Bijrol

    Voor de achtste keer grijpt Glenn Close naast Oscargoud, de Koreaanse Youn Yuh-jung neemt het beeldje voor Minari mee naar huis. "Mr. Brad Pitt, eindelijk", glundert ze naar de acteur die de prijs uitreikt. "Wat een eer u eindelijk te ontmoeten."

    Youn Yuh-jung merkt op dat haar naam voor buitenlanders altijd moeilijk is: "Sommigen noemen me Youn Yuh, anderen Yuh-jung. Vanavond zijn jullie allemaal vergeven," Ze vertelt dat ze de prijsuitreiking altijd volgde in Korea. "Het was voor mij een tv-programma, Ik kan niet geloven dat ik er nu ben."

    Youn bedankt verder haar gezin. "Dit is waarom mama altijd zo hard werkte", lacht ze terwijl ze het beeldje omhooghoudt.

    De 73-jarige actrice speelt in het semi-autobiografische familiedrama Minari een traditionele Koreaanse grootmoeder die intrekt bij haar dochter, die in de VS een nieuw leven probeert op te bouwen.

  • Visuele effecten

    Met een ploeg verdeeld over LA en Londen wint Tenet Beste Visuele Effecten. Daarmee verzilvert het team een van de twee nominaties voor deze film.

  • Documentaires

    Marlee Matlin kondigt in gebarentaal de winnaar van Korte Documentaire aan: Colette, over een Franse verzetsstrijder uit de Tweede Wereldoorlog.

    Daarna volgt Beste Documentaire. My Octopus Teacher wint. Regisseur Pippa Ehrlich hoopt dat haar film een licht schijnt op "een andere relatie tussen mensen en de natuur". Collega James Reed vult haar aan: "Als een man vriendschap kan sluiten met een octopus, dan vraag je je toch af wat er nog meer mogelijk is?"

  • Tekenfilms

    If anything happens, I love you wint in de categorie Korte Tekenfilm. De korte film gaat over een echtpaar dat de dood van hun dochter probeert te verwerken na een schietpartij op school. "We dragen de film op aan iedereen die iemand heeft verloren aan vuurwapengeweld. In ons land vallen elke dag honderd doden. We verdienen beter", zegt een van de winnaars.

    Beste Tekenfilm volgt hierna. De Pixar-film Soul wint deze categorie. "De film begon als een liefdesbrief aan jazz, maar we wisten niet dat we zoveel over het leven zouden leren", zegt regisseur Pete Docter. "Je hebt geen controle over wat er gebeurt, maar net als een jazzmusicus, kun je wat er gebeurt in iets moois veranderen."

  • Geluid en Korte Speelfilm

    De categorieën Geluid en Geluidmontage zijn dit jaar in elkaar geschoven (veel kijkers begrepen toch al niet het verschil tussen die twee). Acteur Riz Ahmed mag aankondigen dat zijn eigen Sound of Metal, over een drummer die gehoorbeschadiging oploopt, gewonnen heeft. De winnaar dankt vanuit Parijs zijn team, dat in LA het beeldje komt ophalen.

    Ahmed kondigt daarna Korte Speelfilm aan: Two Distant Strangers. De film van Netflix gaat over een zwarte man die vast komt te zitten in de tijd en daarom telkens een dodelijke ontmoeting met een agent beleeft.

    Travon Free is direct in zijn dankwoord: "Vandaag schiet de politie drie mensen dood. En morgen ook. En overmorgen weer drie mensen. Duizend mensen per jaar, en bovengemiddeld veel zwarte mensen. James Baldwin zei: het ergste wat je kan zijn is onverschillig over de pijn van anderen. Wij vragen jullie dat niet te zijn."

  • Beste Regie voor tweede keer ooit naar vrouw

    Vanuit Seoul reikt de winnaar van vorig jaar Bong Joon-ho (Parasite) de prijs voor Beste Regie uit. Opnieuw een bijzondere categorie, met voor het eerst twee vrouwen die kans maken, Emerald Fennell en Chloé Zhao. Die laatste wordt de tweede vrouw die wint, met Nomadland (na Kathryn Bigelow 11 jaar geleden voor The Hurt Locker). "Het was een idiote reis die je maar eens in je leven meemaakt", zegt Zhao over de film, een documentair gedraaid verhaal over een Amerikaanse onderklasse die in campers door de VS trekt.

    "Ik denk de laatste tijd veel aan hoe ik kan doorgaan als het moeilijk wordt", vervolgt ze haar dankwoord. Ze legt uit dat ze aan een gedicht uit haar jeugd in China denkt, dat begint met de woorden 'Mensen zijn bij de geboorte volledig goed'. "Dat geloof ik nu nog. Soms lijkt het tegendeel waar, maar ik heb altijd goedheid gevonden in iedereen die ik ontmoette."

    Ze draagt de Oscar op aan al die mensen. "Aan iedereen die de goedheid in zichzelf en elkaar bijft ontdekken, hoe moeilijk ook. Jullie inspireren me om door te gaan."

  • Make-up- en haarprijs voor Ma Rainey

    Ma Rainey's Black Bottom wint voor Beste Make-Up en Haar. Winnaar Mia Neal heeft een primeur: nooit eerder werd een Afrikaans-Amerikaanse vrouw voor deze prijs genomineerd. Neal vertelt dat haar opa als zwarte man nooit de kansen kreeg waar hij van droomde. "Dank voor onze voorouders, die het werk deden, genegeerd werden, maar nooit opgaven."

    Kort hierna wint de film ook Beste Kostuum. Winnaar Ann Roth is niet aanwezig om de prijs op te halen. De 89-jarige is de oudste vrouw die ooit een Oscar won.

  • Beste Mannelijke Bijrol naar Daniel Kaluuya

    De Britse acteur Daniel Kaluuya is in LA om zijn prijs voor Judas and the Black Messiah op te halen. "Dank u God", begint hij zijn dankwoord, waarin hij ook zijn moeder bedankt en medespeler en medegenomineerde Lakeith Stanfield.

    Hij spreekt over hoe belangrijk hij het onderwerp van zijn film vindt, Fred Hampton en de Black Panthers in de jaren 60. "Wat een man", zegt hij. "Hij heeft mij geleerd hoe ik mezelf kon liefhebben. En die liefde stroomde in de zwarte gemeenschap en andere gemeenschappen. Als ze ons proberen te verdelen, tonen wij de kracht van eenheid."

    Hij vervolgt dat er nog een hoop werk moet gebeuren, "en dat ga ik doen. Op dinsdag, want vanavond gaan we los." In zijn enthousiasme lijkt Kaluuya iets te loslippig te worden: "Vier het leven. We lopen, we ademen, mijn vader ontmoette mijn moeder en ze hadden seks, prachtig. Ik ben blij te leven en dat ga ik vanavond vieren." Zijn moeder, die in het publiek zit, kan haar oren nauwelijks geloven, de rest van het publiek lacht smakelijk mee.