Sifan Hassan met de Nederlandse vlag in Tokio Reuters

Sifan Hassan heeft Nederland de vijfde gouden medaille op de Olympische Spelen van Tokio bezorgd. De 28-jarige atlete veroverde maandagavond in de drijfnatte Japanse hoofdstad de olympische titel op de 5.000 meter in 14.36,79.

Het zilver ging naar de Keniaanse Hellen Obiri (14.38,36). Brons was voor de Ethiopische Gudaf Tsegay in 14.38,87.

Hassan, geboren in Ethiopië en sinds 2013 voor Nederland uitkomend, treedt met haar gouden medaille in de voetsporen van Ellen van Langen. Die was in 1992 in Barcelona op de 800 meter verantwoordelijk voor het laatste Nederlandse atletiekgoud op de Spelen.

Hassan heeft zich in Tokio vastgebeten in een bijna onmenselijke missie, met drie gouden medailles op de 1.500, 5.000 en 10.000 meter. De eerste klap deelde ze maandagavond uit.

Via een geweldige sprint in de laatste ronde troefde ze haar concurrentes uit Kenia en Ethiopië af, doorgaans de landen die op de lange afstanden de titels verdelen. Vijf jaar na haar mislukte olympische missie in Rio de Janeiro lukte het haar nu wel.

Lange sprint

Tot twee ronden voor het einde liep Hassan een controlerende race. Ze hield zich lang schuil rond plaats tien, schoof op naar zeven en maakte pas in de slotfase aanstalten om richting de voorste posities te gaan. Na de voorlaatste bocht zette ze aan voor een lange sprint.

Wereldkampioene Obiri probeerde mee te gaan, maar was volstrekt kansloos tegen de snelheid van Hassan.

Sifan Hassan zit op de atletiekbaan na het winnen van de 5.000 meter in Tokio Reuters

Hassan liet voor lege tribunes zien dat ze zich de laatste jaren heeft ontwikkeld tot een van de beste atleten ter wereld op de midden- en lange afstanden. Niet alleen op de baan, maar ook in het veld en op de weg behoort ze tot de mondiale top.

Haar lange reis via Addis Abeba, Zuidlaren, Leeuwarden, Eindhoven, Papendal en de laatste jaren de Verenigde Staten is dus niet voor niets geweest.

Ongekende drive

De keuze om op drie afstanden in Tokio te willen excelleren, tekent de drive van de atlete, die nooit heeft willen vertellen waarom ze in 2008 door haar moeder op het vliegtuig werd gezet om haar geboorteland te ontvluchten. Die drive is volgens de atletiektrainers die haar na haar aankomst in Nederland hebben begeleid ongekend.

Als Hassan eenmaal iets in haar hoofd heeft, is ze daar nauwelijks nog vanaf te brengen.

Sifan Hassan (r) is gevallen tijdens de serie van de 1.500 meter ANP

De serie op de 1.500 meter is een mooi voorbeeld van hoe graag ze zich wil manifesteren, hoe graag ze wil laten zien dat ze de beste is. Hassan kwam in de slotronde ten val. Ze struikelde over de gevallen Keniaanse Edinah Jebitok. Ze stond op, zette de achtervolging in en won de serie alsnog op imponerende wijze.

Haar coach Tim Rowberry staat ook nog vaak verbaasd te kijken. Hij nam de plek in van Alberto Salazar, voor wie Hassan in 2016 koos nadat ze afscheid van de Nederlandse coach Honoré Hoedt had genomen. Het olympisch avontuur in Rio de Janeiro had Hassan niet opgeleverd wat ze wilde. Ze werd vijfde op de 1.500 meter, op de 800 meter bleef ze steken in de series. Salazar moest in 2019 wijken omdat hij werd geschorst wegens overtredingen van de dopingregels.

Hassan en Rowberry hebben een klik. De trainer leidde Hassan in 2019 naar twee wereldtitels in Doha. Toen Hassan haar trainer in april vertelde over het plan voor Tokio, was er even lichte twijfel bij Rowberry. "Ik ben nog vrij onervaren, weet niet of het wel kan", zei hij in Tokio tegen de NOS.

Het is gedurfd wat Hassan in Tokio nastreeft. Dat weet ook Rowberry. Geen enkele atlete heeft in het verleden de handschoen opgepakt om op 1.500, 5.000 en 10.000 meter een gooi naar olympisch goud te doen. "Ik vind het heel dapper", gaf Rowberry aan. "De trainingen zijn hier sinds april op afgestemd. Toen ze hier kwam wist ze nog niet zeker of ze het zou doen. Na de series op de 5.000 meter wel. Dit is wat ze wil."

Hassan hartstikke blij met olympisch goud: 'Ik wilde gewoon klaar zijn'

Haar wil is sterk. Nadat ze op 15-jarige als vluchtelinge in Nederland arriveerde, verlegde Hassan steeds haar grenzen. Ze keek niet om, alleen vooruit. Dat doet ze in Tokio ook.

"Maar na de series van de 1.500 meter dacht ik: vergeet het maar", lachte ze na haar indrukwekkende triomf op de 5.000 meter.

STER reclame