Het azc in Ter Apel ANP

Migranten die niet langer in Nederland mogen verblijven ontlopen vaak hun uitzetting omdat de landen van herkomst niet meewerken aan terugkeer, wanneer die hulp noodzakelijk is. In de afgelopen zeven jaar gebeurde dat bij ruim 13.000 van de 24.000 pogingen, schrijft De Telegraaf op basis van cijfers van het ministerie van Justitie en Veiligheid.

Hulp van landen van herkomst is nodig als een migrant niet meer over officiële reisdocumenten beschikt. Vaak is dat het geval als een migrant zelf zijn paspoort heeft vernietigd of kwijtgemaakt, om zo uitzetting te voorkomen. Dan moet het land van herkomst een vervangend reisdocument verzorgen.

Soms kan het land van herkomst de nationaliteit niet vaststellen. Andere keren moet een verzoek van Nederland worden ingetrokken, omdat het herkomstland niet reageert, of wanneer de migrant naar een onbekende verblijfplaats is vertrokken. In 10.000 gevallen liep de poging tot repatriëring stuk omdat een land van herkomst helemaal niet reageerde.

Marokko

De landen waarbij een poging tot uitzetting het vaakst mislukte zijn Afghanistan en Marokko, met respectievelijk 1410 en 1370 vergeefse verzoeken. Vooral met Marokko ligt Nederland over dit vraagstuk overhoop. In 2019 ontstond een diplomatieke rel toen Marokko een afspraak met staatssecretaris Ankie Broekers-Knol van Justitie en Veiligheid over onder meer dit onderwerp afzegde.

Marokko geldt voor Nederland als een veilig land. Dat betekent dat migranten uit Marokko weinig kans maken om hier asiel te krijgen. Sommige Marokkaanse migranten trekken in Europa van land naar land en zorgen vervolgens voor overlast. Veel gemeenten met een azc zitten daarom erg in hun maag met Marokkaanse migranten die niet terugkeren.

STER reclame