Papieren Telefoongids stopt na 137 jaar, 'einde aan iconisch boek'

Aangepast
ANP

Na bijna 140 jaar komt er een einde aan de papieren Telefoongids. Uitgever DTG vindt de papieren versie niet langer nodig omdat bijna alle mensen adressen en telefoonnummers online opzoeken.

De papieren gids was lange tijd onmisbaar in de Nederlandse huiskamer. Op het hoogtepunt werden zo'n 7 miljoen gidsen gedrukt.

Sinds 1996 verschijnt de gids ook online. Inmiddels kiest het overgrote deel van de gebruikers voor deze versie. Volgens het bedrijf wordt de gedrukte versie alleen nog gebruikt door een beperkte groep ouderen, die dit jaar een speciale cursus krijgen om de overstap naar online te kunnen maken.

"De gids wordt vooral door ouderen buiten de Randstad gebruikt", zegt uitgever Erik Wiechers in het NOS Radio 1 Journaal. "Dat maakte de beslissing ook zo moeilijk, want je wil wel dat de senioren ook het nummer van hun tante of broer Henk in Maastricht kunnen blijven vinden."

De Telefoongids in 1994 ANP

De papieren Telefoongids & Gouden Gids, zoals de gids officieel heet, is al jaren onderwerp van discussie. In 2008 ging via de website stopdetelefoongids.nl een petitie van start waarin werd opgeroepen uit milieuoverwegingen te stoppen met het boekwerk. De initiatiefnemer stelde dat 'ook niet-bomenknuffelaars' het boek zonde vinden van het papier. De uitgever kreeg zelf duizenden meldingen van mensen die de gids niet langer op papier wensten te ontvangen vanwege verspilling.

Tweede Kamerleden gaven in 2012 aan te willen stoppen met het ongevraagd bezorgen van de gidsen. Er werd gepleit voor een systeem waarbij mensen expliciet moesten aangeven dat ze de gids in de bus wilden. Aanleiding daarvoor was de website sterftelefoongidssterf.nl die door technologie-ondernemer Alexander Klöpping in het leven was geroepen. Op de site werd doorverwezen naar een afmeldformulier voor de papieren gids. DTG eiste dat de website offline werd gehaald vanwege reputatieschade.

Eerste gids heel beperkt

In 1881 werd het eerste Nederlandse telefoonboek gedrukt, vijf jaar nadat Alexander Graham Bell patent op de telefoon had aangevraagd. De gids, met slechts 49 adressen en telefoonnummers, werd niet huis-aan-huis verspreid, maar lag ter inzage bij de telefooncentrale.

In 1913 had Nederland 75.000 telefoonaansluitingen en de landelijke telefoongids kon op het postkantoor worden ingezien.

Toen Nederland in 45 bestuurlijke regio's werd opgedeeld, besloot de PTT regionale telefoonboeken te maken. In de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw was bijna iedereen in Nederland kosteloos in het telefoonboek op te zoeken.

Volgens DTG gebruikte 57 procent van de Nederlanders boven de 18 de papieren gids in 2016 nog altijd. Zoals gezegd: 55-plussers waren hierin oververtegenwoordigd.

DTG sprak in 2014 met het ministerie van Economische Zaken af dat de papieren gidsen in ieder geval tot eind 2017 zouden worden gedrukt. Nu uit onderzoek is gebleken dat nog slechts 2 procent van de gebruikers de papieren gids onmisbaar vindt, komt er een einde aan het iconische boekwerk. DTG wil van de laatste editie een uniek bewaarexemplaar maken. Eind december gaan in Enschede de laatste gidsen door de brievenbus.

Uitgever Wiechers wil daar tegen die tijd nog even bij stilstaan. Hij zegt dat er een einde komt aan een iconisch boek. "Het is het enige boek in Nederland waar praktisch iedereen een keer in heeft gestaan. Je vader, moeder, overgrootvader. Het was een beetje van ons allemaal."

Een reclame van de Gouden Gids in de jaren 90

STER Reclame