Oud-Twente-voorzitter Munsterman wijst in boek vooral naar anderen

Joop Munsterman ANP Pro Shots

Joop Munsterman vindt dat hij weinig aan het financiĆ«le debacle bij FC Twente kon doen. De oud-voorzitter van de club zegt dat in zijn boek 'Rood Bloed', dat eind deze week verschijnt. Dagblad Tubantia heeft een exemplaar in handen.

Munsterman begon in 2004 als voorzitter van Twente. Onder zijn leiding groeide FC Twente uit tot een topclub, met de titel in 2010 als hoogtepunt. De omzet groeide van 10 naar 42 miljoen euro.

Maar het sprookje van Twente stortte langzaam maar zeker in. De club maakte van 2012 tot 2015 een verlies van 20,1 miljoen euro. De oorzaken van dat verlies worden door Munsterman, opgetekend door Frank Krake, nauwelijks besproken.

Er kwam na het succes van 2010 ook kritiek op Munstermans functioneren. "Ik onderschatte dat er een zekere Munsterman-moeheid optrad. Dat had ik voor moeten zijn", schrijft Munsterman, die in maart 2015 besluit te vertrekken omdat hij het helemaal zat was. 

"Wat een slangenkuil. Ik kon er niet meer tegen. Ik was van het harmoniemodel, niet van het conflict."

Overzicht Munsterman bij FC Twente

Deal met Doyen

En dan beginnen in 2013 de gesprekken met investeringsmaatschappij Doyen Sports Group. Er wordt een overeenkomst gesloten die volgens Twente "een fundament voor een financieel gezonde toekomst" moet vormen. 

De KNVB was het echter niet eens met de manier waarop Doyen te werk gaat. En dus dacht Twente het creatief op te lossen door een bijlage aan het contract toe te voegen. De geheime bijlage wordt een jaar later door de website Football Leaks gepubliceerd. Munsterman zegt dat hij zich niets kan herinneren van die bijlage. "Ik had de schijn tegen, omdat het allemaal wel heel toevallig was. Maar wie zegt mij dat mijn handtekening niet was vervalst."

Schofferen

Munsterman wuift niet alles weg. Hij is ook kritisch op zichzelf. Zo geeft hij in zijn boek toe dat hij ondergeschikten in het bijzijn van anderen kon schofferen, om daarna direct weer excuses te maken.

Het boek moet worden gezien als een soort afsluiting van een turbulente periode. "Iedereen liep destijds mee in de optocht van succes", benadrukt Munsterman. "Het is nu mijn zaak niet meer. Ik volg het voetbal alleen nog op afstand."