'Als mijn buurvrouw me niet had gereanimeerd, had ik het niet gered'

time icon
Geschreven door
Michael de Smit
Verslaggever

Hij had al een tijdje last van druk op zijn borst en dacht dat het iets met hyperventilatie te maken had. Zo ook op 17 september 2013, toen Coen Mol (49) na een dag werken thuiskwam. Hij weet nog dat hij tegen zijn vrouw zei dat hij even op bed ging liggen. Drie dagen later werd hij verward wakker uit zijn coma in het ziekenhuis. Coen had een hartstilstand gehad en was aan de dood ontsnapt.

Deze browser wordt niet ondersteund voor het spelen van video. Update uw browser naar Internet Explorer 10 of hoger om video af te kunnen spelen.

'Dankzij Marjan leef ik nog'

Zijn dochter trof hem al gorgelend aan op bed. Nadat zijn vrouw 112 had gebeld, werd via de meldkamer een oproep aan burgerhulpverleners in de buurt uitgestuurd. Buurvrouw Marjan van der Enden kreeg hem binnen. "Ik dacht wie woont er op dat huisnummer? Mijn man zei: Dat is Coen en ik ben er naartoe gerend".

Samen met een andere buurvrouw gaat Marjan hem reanimeren. Coen heeft geen hartslag meer en ziet asgrauw. Na zes of zeven minuten arriveert de ambulance en Coen wordt, weer met hartslag, door de brandweer via slaapkamerraam naar buiten gehesen.

In het ziekenhuis krijgt Coen een dotterbehandeling en wordt hij kunstmatig in slaap gehouden. Zijn lichaam wordt gekoeld om de hersenfuncties intact te houden. De familie krijgt van de cardiologen te horen dat ze er rekening mee moeten houden dat hij het niet redt. En als hij het al overleeft, dan is het de vraag is of hij ooit weer de oude wordt.

'Zij heeft mijn leven gered'

Aan de keukentafel van Coen halen de twee buren de momenten van die septemberdag terug. Coen kan zich niets herinneren. Alles wat hij weet is hem later verteld door zijn buurvrouwen, zijn vrouw en dochter. "De ambulance was er snel. Maar als Marjan niet had gereanimeerd, zou ik er nu niet meer zijn. Zij heeft mijn leven absoluut gered."  

Het was voor Marjan de eerste keer dat ze als burgerhulpverlener werd opgeroepen. "Ik had geleerd wat je moet doen en ik kon de knop snel omzetten. Daarna was het trillen. Ik ben blij dat het zo is afgelopen." 

Marjan en Coen wonen in Wateringen, waar het systeem om bij een hartstilstand ook burgerhulpverleners in te schakelen al een tijdje draait. Ze vinden het jammer dat het in sommige gemeenten zo moeizaam gaat met dit initiatief van de Hartstichting.

Coen: "Er sterven dagelijks 35 mensen buiten het ziekenhuis aan een hartstilstand. Als er meer burgerhulpverleners zijn, kan dit aantal naar beneden. Dit zou overal omarmd moeten worden."

Marjan: "Hierdoor worden mensenlevens gered en door snel te handelen kunnen de medische kosten naar beneden. Want iemand die niet op tijd hulp krijgt, heeft langer last en moet langer revalideren."   

Deze browser wordt niet ondersteund voor het spelen van video. Update uw browser naar Internet Explorer 10 of hoger om video af te kunnen spelen.

Steeds meer burgerhulpverleners, maar Randstad blijft achter

Ook burgerhulpverlener geworden

Het gaat weer goed met Coen. De rest van zijn leven moet hij wel medicijnen slikken. Ook merkt Coen dat hij met sporten niet altijd meer kan meekomen. Hij heeft hij de draad weer opgepakt en is nu zelf ook burgerhulpverlener.

"Ik heb inmiddels meerdere oproepen gekregen en heb een keer gereanimeerd, mijn buurman van 85. Hij is wel met een hartslag naar het ziekenhuis gegaan, maar daar heeft hij het niet gered."

Burgerhulpverleners in Nederland

STER Reclame