Vanaf vandaag strijden Zwitserland en Frankrijk in het stadion van de Franse voetbalclub Lille OSC drie dagen lang om de Davis Cup. Vervolmaakt Roger Federer zijn glansrijke palmares met de eerste eindzege voor de Zwitsers of zorgen de nieuwe musketiers voor de tiende Franse zege in het meest prestigieuze tennistoernooi voor landenploegen? 

De geschiedenis van de Davis Cup zit vol met bijzondere verhalen. Een overzicht in vier finales.

Tennisser Dwight F. Davis (links) schonk én won in 1900 de trofee die vanaf 1945 zijn naam zou dragen. Getty

1900: Verenigde Staten - Britse Eilanden 3-0

De historie van de Davis Cup gaat terug tot de negentiende eeuw. In 1899 bedachten vier leden van de Amerikaanse Harvard University de International Lawn Tennis Challenge. Onder hen Dwight Davis, die op weg was naar een roemrijke politieke carrière als minister van oorlog en gouverneur-generaal van de Filippijnen. 

Rond de eeuwwisseling was Davis nog een 20-jarig tenniskampioen uit een welgestelde familie. Hij bekostigde een zilveren trofee, de Davis Cup, die hij zelf bij de eerste editie in 1900 in de wacht sleepte door een team van de Britse Eilanden met 3-0 te verslaan. 

Van de 102 edities ging de Davis Cup-zege 32 keer naar de Verenigde Staten en 28 keer naar Australië. De dominantie van beide tennisgrootmachten was ook in de beginjaren zichtbaar. Tot de vier musketiers zich melden aan het front.

Davis Cup-winnaars

LandAantal zeges
Verenigde Staten32
Australië28
Frankrijk, Groot-Brittannië9
Zweden 7
Spanje5
West-Duitsland/Duitsland, 
Tsjechoslowakije/Tsjechië
3
Rusland2
Italië, Servië, Kroatië, Zuid-Afrika1
De vier musketiers van het Franse tennis bezorgden Frankrijk tussen 1927 en 1932 zes keer op rij de Davis Cup. Vanaf links: Jacques Brugnon, Henri Cochet, René Lacoste en Jean Borotra. ANP

1927: Frankrijk - Verenigde Staten 3-2

Op 10 september 1927 beten de Amerikaanse tennissers, die al zes jaar op rij ongenaakbaar waren in de Davis Cup, in eigen huis in het stof. Verantwoordelijk voor de sensatie in Philadelphia waren vier Franse tennissers, die bekend zouden worden als de vier musketiers. 

Na het dubbelspel stonden de Amerikanen nog met 2-1 voor. Op de derde dag versloeg René Lacoste de nummer één van de wereld Bill Tilden. Het beslissende punt werd binnengelagen door Henri Cochet.

De Amerikanen zouden tien jaar moeten wachten op hun volgende Davis Cup-triomf. In de tussentijd regen de musketiers - naast Lacoste en Cochet bestaande uit dubbelspecialist Jacques Brugnon en Jean Borotra - zes zeges aaneen. Pas in 1933 verloren de tot drie musketiers gereduceerde Fransen - Lacoste stopte in 1932 met tennis - van Groot-Brittannië. 

De herinnering aan de vermaarde musketiers uit de jaren twintig wordt op verschillende manieren levend gehouden. De krokodil op de kenmerkende polo's herinnert aan het modemerk van René Lacoste. Op het tennispark van Roland Garros in Parijs zijn de vier tennissers in brons vereeuwigd.

En ook op het tennisveld is de welluidende bijnaam weer in opkomst. In 2009 refereerde de Franse sportkrant L'Équipe voor het eerst aan de nieuwe musketiers: Gilles Simon, Richard Gasquet, Jo-Wilfried Tsonga en Gaël Monfils. Dat viertal krijgt dit jaar de kans om echt in de voetsporen van de grootste Franse tennishelden te treden. 

1974: Zuid-Afrika - India 

De finale van de Davis Cup in 1974 ging de geschiedenis in om een bijzondere reden: de wedstrijd werd nooit gespeeld.

Het zou een finale worden tussen twee outsiders. Dat Zuid-Afrika, met Bob Hewitt en Frew McMillan als kopmannen, in de finale stond was al bijzonder. Mede dankzij de inspanningen van de Amerikaanse tenniskampioen Arthur Ashe werd het land in 1970 uitgesloten van deelname aan de Davis Cup.

In 1973 mochten de Zuid-Afrikaanse tennissers echter weer meedoen en een jaar later haalden ze zelfs de finale, die volgens de regels van het toernooi in Zuid-Afrika zou plaatsvinden. 

Tot dat moment wist ik amper wat apartheid was

De Indiase tennisser Vijay Amritraj over de redenen om de Davis Cup-finale van 1974 niet te spelen

Tegenstander in die finale was India, dat verrassend een einde maakte aan de suprematie van Australië. Het Indiase Davis Cup-team was een familieaangelegenheid. De topper was Vijay Amritraj, die bij wedstrijden gesteund werd door zijn broers Anand en Ashok. Zij stonden voor een dilemma.

"Tot dat moment wist ik amper wat apartheid was", vertelde Vijay Amritraj in 1988 in een toespraak voor de Verenigde Naties. "Door die naderende finale kwam ik echter in direct contact met het land, waardoor ik een veel beter beeld kreeg."

India zou voor het eerst in de geschiedenis beslag kunnen leggen op de Davis Cup, maar besloot zich terug te trekken. "Als sportman was ik teleurgesteld", bekende Amritraj, "maar in mijn hart voelde ik rust, omdat ik de strijd tegen apartheid steunde."

1992: Verenigde Staten - Zwitserland 3-1

In 1992 traden de Verenigde Staten aan met een Dream Team. John McEnroe, 33 jaar oud inmiddels, was de nestor tussen de jonge honden André Agassi (22) en Pete Sampras (21).

De kopman bij de Amerikanen in die jaren was de minst mediagenieke. Met zijn blozende wangen en rossige krullen, steevast verhuld door een honkbalpet, schreef Jim Courier (22) met ongecompliceerd powertennis de ene titel na de andere op zijn naam.

Ook in de Davis Cup maakte Courier het verschil. In de finale wachtten de Zwitsers, die in aanloop naar de eindstrijd Nederland en titelverdediger Frankrijk de voet dwars hadden gezet.

De ervaren Franse ploeg met Guy Forget en Henri Leconte, een jaar eerder in de finale nog te sterk voor Sampras en Agassi, dolven in de kwartfinales het onderspit tegen het Zwitserse servicekanon Marc Rosset en de oerdegelijke Jakob Hlasek.

De finale werd gespeeld in Fort Worth, Texas. Nadat Agassi de Amerikanen eenvoudig op voorsprong had gezet, verloor Courier verrassend in vijf sets van Marc Rosset. Het leek wel een familieaangelegenheid. De rossige, blozende slungel Rosset tegen zijn rossige, blozende neefje die de ballen wegmepte alsof hij nog altijd honkballer was. 

Het dubbelspel werd daardoor een sleutelpartij in deze Davis Cup. Daarin zorgde veteraan McEnroe aan de zijde van Sampras in een meeslepende thriller voor de voorsprong van de Amerikanen. Op zondag revancheerde Courier zich met winst op Hlasek. Terwijl Courier op de schouders werd gehesen, rende McEnroe euforisch rondjes over het tenniscourt. Na de Davis Cup zette hij een punt achter zijn carriére. 

In 1999 keerde McEnroe terug in de Davis Cup als captain bij de Amerikanen, een rol die Rosset later bij de Zwitsers op zich zou nemen. 

Pete Sampras en Andr Agassi leverden jarenlang een duel tussen giganten. Aan het einde van hun loopbaan had Sampras de meeste grandslamtitels (14 tegen 8) achter zijn naam. Maar het was Agassi die een unieke prestatie leverde door alle vier de grandslams, de Olympische Spelen en de Davis Cup te winnen.

Jim Courier, de introverte kopman in 1992 die in de media overschaduwd werd door de flamboyante McEnroe en Agassi, koos een verrassend pad. Nog altijd staat hij bij alle grandslams op de baan. Als interviewer.  

De Davis Cup-équipes van Frankrijk en Zwitserland bij de loting in Lille AFP

2014: Frankrijk of Federer

De Golden Slam van Agassi werd nadien alleen door Rafael Nadal geëvenaard. De Spanjaard gaf op zijn 18de via de Davis Cup-zege zijn visitekaartje als aankomende nummer één van de wereld af. Novak Djokovic was 23 toen hij met Servië de Davis Cup won. De derde tennisgrootheid van dit tijdperk, Roger Federer, is al 33. 

De finale in Lille is voor Federer mogelijk de laatste kans om zijn naam op de beroemde trofee uit 1900 te laten graveren. Met Stan Wawrinka aan zijn zijde is hij op papier zelfs favoriet, ook al kampt hij met malheur aan zijn rug. Maar Frankrijk speelt thuis en beschikt volgens de Franse pers eindelijk weer over een nieuwe generatie tennismusketiers. 

Het belooft een historische finale te worden.

Laatste vijf Davis Cup-finales

JaarFinale
2014Frankrijk - Zwitserland
2013ServiëTsjechië (2-3)
2012Tsjechië - Spanje (3-2)
2011Spanje - Argentinië (3-1)
2010Servië - Frankrijk (3-2)
2009Spanje -Tsjechië (5-0)

STER reclame