De partijen en politici die aan de Tweede Kamerverkiezingen meedoen hebben het druk met campagnevoeren, ook op social media. Het ondergeschoven kindje is volwassen geworden; partijen en politici zetten ze strategisch in - het haalt alleen vrijwel niets uit voor een individuele kandidaat, blijkt nu uit onderzoek.

Volgens het -nog niet gepubliceerde- onderzoek van de Radboud Universiteit in Nijmegen gaan politici er ten onrechte van uit dat zij meer stemmen kunnen binnenhalen door regelmatig te twitteren of te facebooken. Hier vind je het paper waarop het definitieve onderzoek op voortborduurt.

Paar honderd stemmen

"Het gaat om het effect van social mediacampagnes van individuele politici op het aantal voorkeursstemmen dat zij uiteindelijk halen", vertelt onderzoeker Kristof Jacobs. "Een zeer actieve campagne op de social media heeft nauwelijks effect op het aantal voorkeursstemmen dat een kandidaat-Kamerlid krijgt."

Hooguit een paar honderd extra stemmen leveren de social media op volgens Jacobs. Ontluisterende cijfers. "Actief gebruik van Twitter heeft effect, maar de verkiezingen win je er als kandidaat niet mee." Jacobs neemt Mei Li Vos als voorbeeld: "Zij staat relatief laag op de lijst van de PvdA en voert heel actief campagne op social media om voorkeursstemmen te winnen. Dat heeft vrijwel geen zin. Maar goed, misschien wordt zij net die ene uitzondering op de regel."

Niet doorslaggevend

Die paar honderd stemmen die je met de social media zou kunnen verdienen zijn bijna nooit doorslaggevend voor een uiteindelijke zetel, betoogt Jacobs. "Als je kijkt naar het verleden, dan zie je dat je of totaal kansloos bent in de strijd om voorkeursstemmen, of je voldoet ruimschoots aan de norm. Het gaat bijna nooit om een paar honderd stemmen."

Maar, hoe zit het dan met de indirecte invloed van de social media? Helpt het dan wel als je bijvoorbeeld nieuws maakt met je tweets, en daardoor veel zichtbaar bent in de media? "Ook niet", zegt Jacobs. "We hebben gekeken naar het aantal journalisten dat een kandidaat-Kamerlid volgt, en het aantal publicaties dat daaruit voortvloeit. Ook hieruit blijkt dat er nauwelijks effect is, en dat social media dus nauwelijks een meerwaarde zijn voor de individuele kandidaat."

Lijsttrekkers

De grote politieke partijen zetten stuk voor stuk hoog in op de social media. Vooral Twitter is een geliefd medium om de boodschap te verspreiden. Maar, ook de lijsttrekkers van de partijen die er volgens de peilingwijzer nu het best voor staan zijn te vinden op Twitter.

Rutte

Mark Rutte heeft twee twitteraccounts. Een van zichzelf, en eentje vanuit zijn functie als minister-president. Ondanks zijn ruim 73.000 volgers, twittert hij (bijna) nooit vanaf zijn eigen account. Zijn laatste tweet is van 31 maart 2011, en verwijst naar zijn andere account, die van de minister-president. Daar twittert Rutte een stuk meer, al is de hoeveelheid tweets tijdens campagnetijd drastisch teruggelopen.

Samsom

Grootste concurrent in de strijd om het premierschap (zoals het er nu uitziet), Diederik Samsom, is überhaupt niet zo heel fanatiek op Twitter: zijn laatste reactie dateert van 4 september, en voor zijn laatste eigen bericht moeten we terug naar 27 augustus.

Roemer

Op het twittergedrag van Emile Roemer is geen peil te trekken. Een incidentele retweet, daaronder twee inhoudelijke reacties op vragen van twitteraars en eergisteren twitterde hij over zijn plannen voor de komende campagnedag.

Wilders

Geert Wilders dan, de lijsttrekker met de meeste volgers (de teller staat nu op bijna 210.000). Hij twittert een stuk regelmatiger. Bijna iedere dag komt hij met een of meer updates. Opvallend is dat hij alleen eigen berichten stuurt. Geen retweets of reacties op andere twitteraars.

Door: Suse

STER reclame