Coffeeshops die overlastgevende buitenlanders de deur willen wijzen, zouden dat moeten regelen via de Opiumwet. Dat is de uitspraak van de Raad van State in een zaak over een Maastrichtse coffeeshop. De Raad zegt dat het weren van buitenlanders niet per se discriminatie is.

De toenmalige burgemeester van Maastricht had de coffeeshop in 2006 drie maanden gesloten vanwege de overlast. Maar dat had hij via een gemeentelijke verordening gedaan en niet via de Opiumwet. En dat was onterecht, zegt de Raad van State.

De zaak werd ook door het ministerie van Justitie en Veiligheid nauwlettend gevolgd, omdat de uitspraak gevolgen zou kunnen hebben voor de invoering van de beruchte Wietpas.

Wietpas

Justitie is blij met deze uitspraak. Juridisch gezien is er namelijk een hobbel genomen: buitenlanders kunnen dus geweerd worden uit coffeeshops, maar dat kan alleen via de Opiumwet en dus niet op basis van een plaatselijke verordening.

De wietpas moet alleen gelden voor mensen die in Nederland wonen. Per coffeeshop mogen maximaal 1000 tot 1500 passen worden uitgegeven. Het ministerie benadrukt nu dus dat onderscheid tussen Nederlanders en buitenlanders volgens de Raad van State niet in strijd is met Europese regels en de Grondwet.

Haken en ogen

Maar er zitten nog wel wat haken en ogen aan de invoering van de Wietpas. In Maastricht besloot de burgemeester buitenlanders te weren vanwege de overlast. Nou is er in grensgebieden misschien sprake van overlast, maar elders in het land is het rustig rond coffeeshops. In Amsterdam is bijvoorbeeld nooit aangetoond dat coffeeshops overlast veroorzaken. En coffeeshophouders mogen niet discrimineren als er geen duidelijke overlast is door buitenlanders.

Daarnaast zouden burgemeesters illegaal bezig zijn als ze direct passen gaan verstrekken, in plaats van alleen gedogen, zoals in de Opiumwet staat, zegt jurist Maurice Veldman. Dat zou betekenen dat de Opiumwet eerst zou moeten worden aangepast vóór de Wietpas zou kunnen worden ingevoerd. En die gaat er dus niet komen, denkt Veldman.

Door: Wendy en Helen

STER reclame