Tom Dumoulin AFP

Hij weet het niet. Zijn hoop op een goed klassement in de Giro is al na vier dagen vervlogen, maar een verklaring heeft Tom Dumoulin er niet voor. "Ik ben gewoon niet goed genoeg", moest hij bovenop de vulkaan de Etna erkennen.

Op de flanken van de lange slotklim moest hij al vroeg het hoofd schudden en de rest laten gaan. Hij verloor uiteindelijk zes minuten en 33 seconden op de concurrentie.

Of het ooit nog wel goed komt, weet Dumoulin ook niet. "Ik heb er hard voor gewerkt, net zo hard als altijd. Maar het komt er niet meer uit. Mijn lichaam reageert niet meer zoals ik het wil, mijn benen lopen vol. Ik heb niet meer de power van een paar jaar terug. Ja, ik kan ook niet zeggen waar het aan ligt."

Dumoulin weet het niet, want 'ik heb niet meer de power van een paar jaar terug'

Met slechts twaalf wedstrijddagen in de benen, begon hij aan zijn voorbereiding op de Giro d'Italia. De ene grote ronde waarvan vaststond dat hij die zou rijden in 2022. Hij had een stevigere basis willen hebben, maar de matige aanloop was ook niet per se een probleem, zo verzekerde hij. Hij is vaker meteen goed geweest na een hoogtestage, zonder veel kilometers in de benen. Waarom dit keer niet?

Achttien dagen verbleef hij op Tenerife en een week voor de Giro van start ging, keerde hij terug. Hij voelde zich prima, was benieuwd wat hij zou kunnen in zijn eerste Giro in drie jaar tijd.

Het begin was ook nog goed. In de tijdrit op dag twee greep hij net naast de dagzege - hij gaf slechts vijf seconden prijs op winnaar Simon Yates - en hij draaide mee bovenin het klassement. Maar op de Etna wilde het andermaal niet.

Waarom blijft de vraag. Wellicht schuilt het antwoord in alles wat er de laatste jaren is gebeurd met de sportman Dumoulin. Na zijn knieblessure en zijn exit bij Team Sunweb in 2019, liet hij nog slechts sporadisch zien waarom hij vier jaar lang tot de beste wielrenners van de wereld behoorde.

Mentale problemen

Bij Jumbo-Visma hoopte hij in een warm bad terecht te komen, waarin hij niet de enige kopman zou zijn. Hij boekte een paar resultaten, hij werd zevende in de Dauphiné en in de Tour, maar de documentaire Code Geel toonde aan dat er ook gelijk spanningen waren. En er waren mentale problemen na een lange lockdown.

In januari 2021 kondigde hij een tijdelijk afscheid van de wielersport aan. Hij moest de motivatie in zijn sport weer terugvinden. Dit lukte uiteindelijk wel, met de Olympische Spelen in het zicht. Hij richtte zich op, focuste zich op de tijdrit in Tokio en pakte zilver.

Opgelucht kondigde hij daarop meteen zijn rentree in het rondewerk aan, maar het niveau dat hij ooit haalde en dat leidde tot Girowinst en een podiumplek in de Tour? Dat niveau blijft (voorlopig?) uit zicht voor Dumoulin.

STER reclame