1993: Roberto Baggio in het shirt van Juventus Getty

De overstap van Dusan Vlahovic naar Juventus maakt veel los bij de supporters van zijn oude club Fiorentina. De woede in Florence doet denken aan de reactie op de transfer in 1990 van Roberto Baggio, bijgenaamd De Goddelijke Paardenstaart.

Nog voor de overstap van spits Vlahovic rond was, liepen de gemoederen hoog op. Naar aanleiding van de geruchten rondom zijn stap naar Juve werden bij het stadion van La Viola spandoeken met beledigende en racistische leuzen opgehangen.

Op de doeken stonden bedreigingen en werd Vlahovic 'vuile zigeuner' genoemd. De voetballer kreeg daarop politiebescherming. Inmiddels is de overstap van de spits naar Turijn toch echt een voldongen feit.

In de voetsporen van Baggio

Maar waar komt die enorme woede vandaan? De rivaliteit tussen Fiorentina en Juventus heeft, anders dan bij die tussen AC Milan en Internazionale, geen geografische oorzaak. Ook uitgesproken politieke opvattingen onder beide supportersgroepen spelen geen rol.

Het was een transfer in de zomer van 1990 die de haat en nijd tussen de twee clubs deed ontbranden. Zelden maakte een overstap van een speler meer los dan die van Roberto Baggio, de sierlijke publiekslieveling van Fiorentina, naar Juventus.

In de jaren voor die overgang was de spanning tussen de twee clubs al opgelopen. In 1982 greep Fiorentina op de laatste speeldag naast het landskampioenschap. De winnende goal tegen Cagliari werd afgekeurd, terwijl Juve door een late penalty wel wist te winnen van Catanzaro.

Fiorentina voelde zich bestolen. In mei 1990 verloor La Viola tot overmaat van ramp van Juventus in de finale van de UEFA Cup.

In de zomer die volgde plukte Juventus Baggio dus weg uit Florence. Het vertrek van de aanvaller met de kenmerkende coupe deed nog meer pijn dan die zo betreurde verliespartijen.

Toen het nieuws over de transfer naar buiten kwam, braken in het centrum van Florence ongeregeldheden uit. De stad veranderde in een strijdperk.

Legendarische terugkeer

In aanloop naar de eerste wedstrijd van Baggio als Juventus-speler tegen zijn oude club stonden de verhoudingen op scherp. Op 6 april 1991 waren alle ogen in het Stadio Artemio Franchi gericht op de nummer 10.

Roberto Baggio als Juventus-speler in actie tijdens een uitwedstrijd bij Fiorentina in 1991 Getty

Toen Juventus bij een 0-1 achterstand een strafschop kreeg, was het de bedoeling dat Baggio die nam. Hij kreeg de bal al aangereikt van een teamgenoot, maar tot eenieders verbazing weigerde hij de penalty te nemen.

Baggio kon het niet over zijn hart verkrijgen: Fiorentina was zijn club. Hij brak er als jonge speler door en groeide er uit tot een vedette. Zijn vrienden zaten er op de tribune.

Kort na die penalty, die zijn ploeggenoot ook nog eens miste, werd Baggio gewisseld. Onder luid gejoel en gefluit blies hij de aftocht.

Het was precies de grimmige rentree die iedereen had zien aankomen. Totdat er middenin in zijn walk of shame richting de bank een paarse sjaal voor zijn voeten neerdaalde.

Baggio - nog niet bepaald populair onder de supporters van zijn nieuwe club - deed het ondenkbare. Hij pakte de sjaal op en zwaaide naar zijn fans van weleer.

Het gejoel en gefluit verdween en maakte plaats voor applaus. Baggio was vergeven.

1994: Roberto Baggio bij Juventus AFP

Op 22 mei 2022, op de allerlaatste speeldag van dit seizoen, is het de beurt aan Vlahovic. Dan gaat hij met Juve op bezoek bij Fiorentina. Ook de Serviër was populair in Florence, maar op het grote krediet dat Baggio had, hoeft hij niet te rekenen.

Als Vlahovic over een paar maanden het veld van het Artemio Franchi oploopt, zullen de gedachten wellicht teruggaan naar april 1990.

Terug naar die wedstrijd van de Goddelijke Paardenstaart: de enige speler die van Florence naar Turijn ging, maar die toch voor altijd een Viola bleef.

STER reclame