De cover van L'Homo instagram.com/lhomo

Een blad vol LHBTQ+: 'Een hele grote stap de goede kant op'

time icon
Geschreven door
Marijn Dorrestijn
redacteur Online

Ze zijn zo divers als het maar kan, maar de LHBTQ+'ers in de nieuwe uitgave van de L'Homo hebben allemaal dezelfde boodschap: aan Nederland laten zien dat ze er zijn én dat ze gewoon mensen zijn. Het blad, dat dinsdag uitkwam, is volledig gewijd aan de verhalen van homo's, lesbiennes, biseksuelen, transgenders, queers en regenbooggezinnen. En dus niet alleen aan die van homoseksuele mannen, ooit naamgever van de L'Homo. "Onze community is veel meer dan dat", zegt Loena Maas, een van de geportretteerden.

Loena (21) staat als vrouwelijke dragqueen in het blad en is transgender. "Ik vond het een hele mooie kans", vertelt ze. "En een mooi stukje representatie, want veel mensen denken dat de drag-scene iets voor mannen is. Ik krijg vaak berichten van vrouwen die zeggen: 'ik wil ook in die scene, maar kan dat wel?' Ik wil laten zien dat het kan."

instagram.com/the_loenatik / Rik Versteeg

Verhalen over vrouwen als zij ziet Loena vrijwel nooit in de media. "Terwijl diversiteit en acceptatie zo ontzettend belangrijk zijn. Niet iedereen kent mensen uit onze gemeenschap, dus ze moeten hun verhalen halen uit de media. Het is belangrijk dat die daar in komen."

Wil je erover praten, Linda?

De eerste aanzet voor de inclusieve L'Homo werd al ruim anderhalf jaar geleden gegeven, toen er commotie ontstond over een cover van een ander Linda-magazine. Daarop waren de (heteroseksuele) influencers Anna Nooshin en Monica Geuze zoenend te zien - iets wat bij veel lesbische vrouwen verkeerd viel.

We zullen iedereen eens laten zien hoe echte lesbische stellen zoenen, dacht cabaretière en actrice Yora Rienstra. Zij startte met anderen de hashtag wiljeeroverpratenlinda, die een flinke vlucht nam. Korte tijd later werden ze door een redactie uitgenodigd voor een gesprek - de publicatie van gisteren is daarvan het sluitstuk.

"Er wordt nog veel gediscrimineerd en het is nog steeds moeilijk om uit de kast te komen", zegt Rienstra. Op eerdere covers van de L'Homo stonden tot haar spijt ook heteroseksuele mannen afgebeeld. "Het had iets van 'het gaat toch niet helemaal over ons'. Ik vind dat deze editie wel goed z'n doel heeft bereikt."

'Allemaal gewone mensen'

'Regenboogmoeder' Nina de la Croix staat ook in het blad. Ze heeft samen met een homostel een zoon van 4, Ko. Na overleg koos het gezin ervoor om zich voor het blad te laten fotograferen en hun verhaal te doen, "vanwege de acceptatie". "Dit is een hele grote stap de goede kant op", zegt ze over het blad. "Dat er van het clichébeeld is afgeweken en er mooie portretten zijn gemaakt van mensen die LHBTQ zijn."

De la Croix is dan ook trots op het resultaat, en niet alleen op haar eigen verhaal. "Het is belangrijk om te zien dat het allemaal gewone mensen zijn. Het wordt zo minder aapjes kijken."

Nina de la Croix, foto: Blommers/Schumm

Henrique dos Santos, als dragqueen Miss Abby OMG, wilde met zijn bijdrage helpen "het taboe te doorbreken". "Een eye-opener voor de buitenwereld, zodat wij worden gezien. Het is 2019, het wordt tijd", zegt hij.

Miss Abby OMG wordt naar eigen zeggen vaak gezien als "zomaar een vent in een jurk". Zelf ziet hij het heel anders: "Het is een kunstvorm. Ik hoop dat mensen de kunst van drag zien, zien dat wij bestaan en ons respecteren. Dragqueens zijn gewoon performers, artiesten en modellen." En heus niet altijd mannelijk, voegt hij eraan toe. "Een dragqueen kan ook een transgender zijn, of een vrouw."

instagram.com/missabbyomg

Dat de nieuwe L'Homo ruim baan geeft aan al die diverse Nederlanders, werd hoog tijd, zegt hij tot slot. "Ik hoop dat er meer komt, en dat wij als groep steeds meer gezien worden. Dit magazine is een begin, een stap die we hebben gezet om de queer community en de genders meer zichtbaar te krijgen."

'Diversiteit alleen in speciale edities'

Als het gaat om zichtbaarheid, acceptatie en normalisatie is er nog wel een lange weg te gaan, benadrukt aanjager Yora Rienstra. "We leven nog heel erg in een heteromaatschappij. Ook in bladen zie je diversiteit alleen in speciale edities, zoals deze."

"Het zou mooi zijn als dat veranderde", vindt ook regenboogmoeder De la Croix. "En dat we straks een samenleving hebben waarin de L'Homo niet meer nodig is."

STER Reclame