Jongeren vertellen online over leven in Gaza: 'Sommigen gaan liever dood'
Na maanden van protest en geweld heerst er een gespannen rust in Gaza. Het kan alle kanten opgaan. Komt er een bestand tussen de radicale Hamas-beweging in de Gazastrook en de Israëlische regering, of is het wachten op de volgende grote escalatie?
Welke impact deze onrust op het leven heeft in Gaza, omschrijven tientallen jongeren online op We Are Not Numbers. Ze willen de menselijke verhalen achter de cijfers in het nieuws laten zien.
'Wij zijn normaal'
"De buitenwereld ziet ons niet altijd als normale mensen. Mensen denken vaak dat we terroristen zijn of dat we allemaal voor Hamas hebben gekozen", zegt de 24-jarige Ali Abusheik. "Maar dat is niet zo. We zijn normale jongeren die, ondanks alle moeilijkheden, ook dromen hebben."
Ali heeft Engelse taal en literatuur gestudeerd in Gaza en is een van de schrijvers van We Are Not Numbers. Deze Gazanen - vooral twintigers en dertigers - zijn ervan overtuigd dat de wereld een verkeerd beeld van ze heeft. Door zelf verhalen te schrijven, hopen ze dat te veranderen.
Correspondent Arlene Gelderblom vroeg jongeren hoe het leven in Gaza-stad voor hen is. Ze praten over hun problemen en dromen - ook al kan het in Gaza gevaarlijk zijn om je kritisch over de regering uit te laten.
![](https://cdn.nos.nl/image/2018/12/02/516489/xxl.jpg)
Ali's generatie is opgegroeid in een Gaza dat geregeerd wordt door Hamas, een beweging die door de EU en de VS wordt gezien als terroristische organisatie. Toen Hamas in 2007 aan de macht kwam, hebben Israël en Egypte de grenzen vrijwel helemaal gesloten en blokkades ingesteld, met instemming van de Palestijnse Autoriteit en zijn leider, president Abbas. Jongeren in Gaza kennen niet de vrijheid om zomaar te reizen; sommigen van hen hebben nog nooit een stap buiten Gaza gezet. En ze kennen de vrijheid om te stemmen ook niet. Sinds Hamas aan de macht is, zijn er geen verkiezingen meer geweest.
"Ik heb dat gevoel nog nooit ervaren, om mijn eigen leider te kiezen, mijn eigen regering", zegt Ali. "Ik hoop dat we uiteindelijk een andere regering kunnen kiezen. Dat zal ons helpen om een einde te maken aan deze slechte situatie."
70 procent werkloosheid
Sinds 30 maart 2018 wordt er wekelijks gedemonstreerd aan de Israëlische grens. Tegen de slechte leefomstandigheden in Gaza. De economie van Gaza is in elkaar gestort door de jarenlange blokkade en de bezuinigingen op hulpgeld. Bij jongeren is de werkloosheid hoger dan zeventig procent.
"Toen de protesten begonnen, steunde ik ze echt", zegt Ali. "Ik was er elke week bij. En ik kon zien dat ze iets teweegbrachten. Ze zorgden er tenminste voor dat de aandacht van de wereld gericht werd op wat hier gaande is." Toch ziet hij er het nut nu niet meer van in.
Ik zou willen dat ik er in kon geloven.
Hamas zegt dat de protesten al een aantal overwinningen hebben opgeleverd, bijvoorbeeld het vertrek van de Israëlische minister van Defensie Lieberman. "Welke overwinningen?", reageert Ali. "De blokkade is er nog. Het is nog steeds moeilijk om te reizen, we hebben nog steeds een tekort aan alles. Dus wat heeft het voor zin? De jongeren die nu nog naar de protesten gaan, doen dat vaak omdat ze depressief zijn. Sommigen gaan daar zelfs naartoe om dood te gaan. Ze hebben geen leven, ze kunnen er niet van genieten. Ze gaan liever dood."
Egypte en de Verenigde Naties leiden indirecte gesprekken tussen Hamas en Israël om een langdurig akkoord te sluiten. In ruil voor rust aan de grens, zou de blokkade worden verzacht.
Ali Abusheikh ziet het somber in. "Ik zou willen dat ik er in kon geloven", zegt hij, "maar ik ben realistisch. Ik denk niet dat een staakt-het-vuren of een deal tussen Hamas en Israël lang zal duren. Wat er ook gebeurt, er is altijd wel iets waardoor het verpest wordt."
Ook gelezen in Hebreeuws
Ali, die hoopt ooit een baan te vinden als leraar Engels, probeert vanachter zijn laptop de situatie in Gaza iets te verbeteren. Het geeft hem hoop dat de verhalen van We Are Not Numbers wereldwijd gelezen worden, ook door Israëliërs.
"Sommige verhalen worden zelfs vertaald in het Hebreeuws en gepubliceerd in Israëlische media. De reacties zijn niet altijd even positief, maar veel mensen vinden onze verhalen interessant en willen meer weten. Dit gaat zorgen voor een grote verandering, dat weet ik zeker."