NOSop3

'Het is óf afvallen, óf stoppen met mijn modellencarrière'

NOS
Geschreven door
Jeanine Duijst, Suzan Yücel en Winny de Jong

"'Wat zie je er goed uit!', kreeg ik te horen van mijn modellenbureau. Maar ik dacht alleen maar: je moest eens weten, ik voel me gewoon ziek", vertelt Lin (23) over haar eetstoornis, die ze had toen ze model was. En Lin is niet de enige.

"Ik zeg tegen mijn modellenbureau dat ik eet, terwijl ik niet eet", zegt een ander model dat nu nog werkt. "Ik heb zo veel verhalen gehoord van meisjes die een eetstoornis hebben ontwikkeld, maar er wordt nauwelijks over gesproken."

Ondertussen stikt het van de beloftes om echt iets te veranderen aan het dunne schoonheidsideaal in de mode-industrie. Maar daar komt nog weinig van terecht, blijkt uit onderzoek van NOS op 3.

Bekijk in onderstaande video wat er echt achter de mooiste foto's, langste catwalks en reisjes over de hele wereld schuilgaat:

De magische 90 centimeter

Ruim anderhalf jaar geleden werd een convenant ondertekend waarin staat dat de gezondheid van modellen vooropstaat. In de zogenoemde Models Health Pledge staat onder meer dat opdrachten die schadelijk zijn voor de gezondheid vermeden moeten worden en dat modellen die hun eigen gezondheid verwaarlozen geen werk mogen krijgen.

Maar ondertussen. Meer dan driekwart van de modellen die we onderzochten heeft een heupmaat van 90 centimeter of kleiner. Wat betekent dat voor de gezondheid van de modellen?

Gezondheid

Het Voedingscentrum gebruikt twee manieren om te kijken of iemand ongezond dik of dun is: het meten van de omtrek van de taille, en de welbekende BMI (body mass index, op basis van lengte en gewicht). Over de BMI kunnen we met onze data weinig zeggen, omdat we het gewicht niet weten.

Maar de taillematen hebben wel. Het Voedingscentrum stelt dat vrouwen met een taille kleiner dan 68 centimeter niet verder moeten afvallen.

Hieronder zie je hoeveel modellen uit ons onderzoek zo'n kleine taillemaat hebben:

NOS op 3

Voor de duidelijkheid: niet iedereen onder die 68 centimeter is per definitie ongezond. Dat heeft bijvoorbeeld ook te maken met hoe lang je bent, legt het Voedingscentrum uit. "Meestal geven de BMI en omtrek van de taille dezelfde uitkomst. Om het gezondheidsrisico preciezer te bepalen, moet je de lichaamssamenstelling meten: de hoeveelheid spier- en vetweefsel en de verdeling van vet over het lichaam."

Het advies over die 68 centimeter staat haaks op de standaarden in de mode-industrie, vooral als het gaat om de catwalkmodellen. "Perfectie bij een model gaat nog steeds volgens het 90-60-90-principe", legt modestylist Anne van Lieshout uit.

Hieronder zie je dat principe:

NOS op 3

Volgens het Voedingscentrum is het aannemelijk dat een taille van 60 centimeter overeenkomt met een BMI lager dan 18,5. Dat betekent voor iemand van 1 meter 70 een gewicht van 53 kilo. Het Voedingscentrum trekt daar ook de grens: een BMI lager dan 18,5 en een taillemaat lager dan 68 centimeter beschouwt het als ondergewicht.

We kijken blijkbaar toch liever naar slanke personen.

Anne van Lieshout

Waarom hebben zo veel modellen dan toch zo'n smalle taille? Volgens stylist Anne is het simpelweg makkelijker om met smalle modellen te werken. "Vrouwen die maximaal maat 36 hebben, passen gewoon alle kleding die wordt geleverd. Die is vaak maat 34."

Anne benadrukt dat er in de commerciële sector wel meer speling in die maat is dan in de high fashionindustrie. Bij commercieel werk kun je aan van alles denken waar een model voor nodig is: van spijkerbroekenmerken tot shampooreclames. High fashion zijn de catwalks in Londen, Milaan, Parijs en New York, waar de grote designers hun collecties tonen.

"Toch is ook in het commerciële werk nog steeds veel vraag naar een perfect model", zegt Anne. "Zelfs als een klant naar 'echte mensen' vraagt voor een reclame, kom je vaak uit op modellen met een perfect gezicht en een mooi lichaam. We kijken blijkbaar toch liever naar slanke personen."

Lin in haar modellentijd NOS op 3

En dat merkte Lin ook toen ze nog model was. "Eten en maten waren wat je gemeen had met andere modellen", vertelt Lin over haar modellentijd. "Pas toen ik ging studeren had ik door hoe ongezond ik bezig was. Terwijl ik een slaatje aan het eten was, zaten mijn medestudenten aan het bier. Toen heb ik hulp gezocht."

Lin moest aankomen, maar dat ging niet samen met haar modellenwerk. "Als ik dat wilde doen, moest ik uit die wereld stappen."

Verantwoording

Voor de data-analyse in de video hebben we gekeken naar 25 modellenbureaus. Dat zijn niet alle modellenbureaus in Nederland. Maar op basis van gesprekken met onder andere modejournalist Cécile Narinx en onderzoeker Sylvia Holla, denken we dat deze lijst de belangrijkste bureaus bevat.

Alle modellenbureaus in onze selectie publiceren de maten van hun modellen op hun website. Met behulp van een op maat gemaakt computerprogramma, hebben we deze data verzameld.

Modellenbureaus gaven aan niet bij te houden welke maten hun modellen in het verleden hadden. Daarom konden we niet kijken in hoeverre er nu iets is veranderd en hoe snel dat is gegaan. We konden daarentegen wel analyseren wat de stand van zaken rondom modellenmaten nu is.

Door: Jeanine Duijst, Emil van Oers, Lars Boogaard, Winny de Jong, Mariette Twilt, Stijn Postmus, Kamiel Smit, Geert Kanters, Rick van den Berg en Suzan Yücel.