NOSop3

Veteraan Mark is één van de gezichten in de erehaag

Aangepast
NOS
Geschreven door
Nour Abdullaa en Bobby Schinkel
Grafisch vormgever en redacteur NOS op 3

Daar staan ze: zestig oorlogsveteranen in een erehaag op de Dam. Op het eerste gezicht is het een anonieme rij tijdens Dodenherdenking, maar elke veteraan heeft een eigen verhaal.

We lichten Mark voor je uit. Hij werd als marechaussee uitgezonden naar Afghanistan, Sudan en Mali.

Wat Mark zag tijdens zijn missies

Vanavond denkt Mark aan collega's die sneuvelden in Afghanistan. "Er wordt nog steeds gevochten en er vallen nog steeds slachtoffers", zegt Mark. Hij vindt het daarom belangrijk dat er ook jonge veteranen op de Dam staan.

Je weet tijdens zo'n aanval niet wat er gaat gebeuren, dat is wel echt fucked up.

Mark over de slag om Chora

Mark: "Ik zou politietraining geven in Afghanistan, maar tijdens de slag om Chora kwam daar weinig van terecht. We werden omsingeld door Taliban en ik stond achter een .50-kaliber mitrailleur om het kamp te verdedigen. Je weet tijdens zo'n aanval niet wat er gaat gebeuren, dat is wel fucked up."

"Maar we hebben daar echt mensen kunnen helpen; zoals een boer met een simpel irrigatiekanaaltje. Eerst was hij wantrouwend, maar na een paar scheppen zand begon het water te stromen. Die man barstte in huilen uit van geluk."

Tijdens de slag om Chora kwamen er vooraf al radioberichten over een aanval NOS

Later ging Mark voor de VN naar Sudan en Mali; een compleet andere ervaring. "In Sudan zagen we extreme armoede, kindsoldaten en hekserij." Een zwaargewonde 'behekste' man werd compleet aan z'n lot overgelaten totdat Mark hem, tegen het mandaat in, naar het ziekenhuis bracht.

"Je wil daar iedereen helpen, maar de problemen zijn zo groot, dat kán gewoon niet."

Ik heb lang heimwee gehad naar Afghanistan.

Veteraan Mark na terugkomst

De thuiskomst vond Mark zwaarder dan de missies. "Ik heb lang heimwee gehad naar Afghanistan. Dat klinkt gek, maar thuis is iedereen maar met zichzelf bezig. Daar denk je aan elkaar."

Ook hoort hij hier regelmatig dat militairen ervoor zouden kiezen te sneuvelen. "Daar kan ik echt boos om worden. Het is een vak met risico's, maar iedereen wil na zo'n missie gezond naar huis. Niemand kiest voor de dood."