NOS
Coronaverhalen

Terwijl veel Nederlanders gehoor geven aan de oproep waar mogelijk thuis te werken, gaat 40 procent van de Nederlanders elke dag gewoon naar het werk. Vooral mensen in de bouw, zorg en industrie moeten elke dag op pad. Hoe is dat?

Aad Spruijt (50) is sjorder in de Rotterdamse haven. Hij zet ladingen aan boord van schepen vast zodat die niet van boord vallen. Doorgaans werkt hij in weer en wind in ploegendiensten.

Volgens de veiligheidsmaatregelen vanwege corona moet hij nu een mondkapje dragen en "waar mogelijk" 1,5 meter afstand houden. Ook is hij de hele dag in de weer met gels. In de praktijk is het lastig om je aan alle maatregelen te houden, legt hij uit. "Ik loop alleen met een mondkapje als ze voorradig zijn. En nauwelijks tijdens het echte werk, omdat een kapje dan niet blijft zitten."

Je bent geen havenwerker als je niet iets te zeuren hebt.

Aad Spruijt

Ook het afstand houden is ingewikkeld. "Afstand houden in kleine ruimtes is moeilijk. En qua afstand doen we ons best, maar op de ene boot is dat makkelijker dan de andere. We moeten natuurlijk ook weleens elkaars gereedschap vasthouden. En buitenlandse bemanningsleden hebben soms ook de maling aan de veiligheidsregels hier."

Hij maakt zich weinig zorgen om zichzelf. "Maar ik merk dat de andere jongens dat wel hebben: zij gaan 's middags naar huis en zijn bang dat ze het meenemen."

Erg om te werken in deze omstandigheden is het niet. "Iedereen is blij dat hij mag werken. Je bent in ieder geval het huis uit. Qua omstandigheden is het niet ideaal, maar je bent geen havenwerker als je niet iets te zeuren hebt."

'Dingen tillen doe je toch samen'

Koen Schraven (24) is mede-eigenaar van een familiebouwbedrijf. Hij vindt doorwerken in de coronacrisis wel prettig. "Je hebt tenminste geen files", zegt hij. "Al is die 100 kilometer per uur wel heel langzaam op een lege weg."

De ondernemer werkt dagelijks met zes medewerkers waarmee hij klust door het hele land. Qua veiligheid doen ze wat ze kunnen, zegt hij. Maar ook voor hem geldt dat het lastig is om de fysieke afstand te bewaren. "Je moet veilig kunnen werken, maar uiteindelijk zijn wij tijdens een bouwproject constant bij elkaar." Die 1,5 meter afstand kan je bijvoorbeeld al niet bewaren als je samen een kleine maar zware ruit optilt, zegt Schraven.

Hij heeft nu wel een eigen container met een soort mobiel kantoor aangeschaft, waar hij en zijn collega's op elke bouwplaats tenminste hun handen kunnen wassen. Bij bepaalde projecten zit je op een bouwplaats met vier wc's voor 35 mensen, zegt Schraven. "In ons kantoortje hebben we nu tenminste zeep en papieren handdoeken."

Dat hij dicht op zijn werknemers zit, zit hem niet dwars. "We zijn constant bij elkaar maar doen verder niks, daarna zijn we ook alleen maar thuis. Ik denk zo: je kunt hooguit elkaar besmetten, verder eigenlijk niemand. Ik kan moeilijk iedereen thuis laten zitten. Als we dat doen, zijn we binnen drie maanden failliet."

STER reclame