Coronaverhalen

Haar kinderen waren bang dat ze haar volgende verjaardag niet zou halen. 76 wordt ze dan. Maar na een ziekenhuisopname van twee weken, inclusief 8 dagen onder narcose op de intensive care, is Wil Ket weer thuis in Hoogland. "Maar voorlopig blijf ik nog wel binnen, ik heb nog niet veel energie", zegt ze. "Mijn lichaam heeft een marathon gelopen, ik ben veel spierkracht kwijt."

Haar dochter hield tijdens haar ziekenhuisverblijf een dagboek bij. "Gelukkig", zegt ze, "want mijn kinderen hebben alles heel anders beleefd dan ik".

Wil Ket vertelt over hoe ze er aan toe was in het ziekenhuis: "Na de narcose kreeg ik waanbeelden":

Mevrouw Ket (75) overleefde corona

Op 14 maart kreeg Ket het zo benauwd, dat ze haar dochter erbij riep. "Ik lag als een dood vogeltje op de bank, ik was vreselijk ziek." Ze werd met een ambulance opgehaald en opgenomen in het Meanderziekenhuis in Amersfoort. Al snel bleek dat ze besmet was met het coronavirus. En er werd een dubbele longontsteking geconstateerd.

Ket kreeg op dat moment al niet meer mee hoe ernstig de situatie was. Het ziekenhuispersoneel vroeg haar kinderen toestemming om haar onder narcose te brengen en aan de beademing te leggen. De arts zei dat dat 3 tot 4 weken zou kunnen duren. "Doe maar dacht ik, ik moet beter worden."

Waanbeelden

Tegen alle verwachtingen in knapte ze snel op. Na acht dagen kon ze van de beademing worden gehaald. "Maar toen begon voor mijn gevoel de ellende pas", vertelt Ket. "Ik had geen idee waar ik was, lag op een oude operatiekamer zonder ramen. Geen benul van tijd."

Ze kreeg waanbeelden en dacht dat ze ontvoerd was door de verplegers. "Ik probeerde twee keer uit te breken, maar was te slap om te lopen."

Een van de verplegers wist haar uiteindelijk rustig te krijgen. "Hij praatte met me en vertelde wat er aan de hand was. En dat ik op de IC lag." Pas toen ze verplaatst werd naar een speciale corona-afdeling begon Ket echt op te knappen. "Daar was het veel rustiger, niet de hele tijd biepjes en piepjes en minder mensen op je heen."

Op die afdeling kon Ket ook van de sondevoeding af. "Verpleger Mark heeft me wat vla gegeven en dat smaakte zo goed. Niemand had verwacht dat het al zo snel zo goed met mij zou gaan".

Positief verhaal

Ket hoorde met verbazing hoe anders de kinderen die periode hebben beleefd. "Terwijl ik sliep hebben ze het zelfs al over een begrafenis gehad. Zo erg was het." Zelf heeft ze nooit gedacht dat ze het niet zou redden. "Ik ben altijd positief gebleven, het was nog niet mijn tijd."

Op 31 maart werd Ket uit het Meanderziekenhuis ontslagen. "Mijn arts kwam nog even afscheid nemen. Hij zei hoe heerlijk hij het vond dat er ook een positief verhaal was tussen zoveel narigheid. Ik ben de mensen in het ziekenhuis ontzettend dankbaar voor de goede zorg."

STER reclame