M. had 2 opties: dood of toegeven

Aangepast

Door redacteur justitie Ilan Sluis

Robert M. stond voor een dilemma voordat hij zich voor het eerst aan kinderen vergreep: of hij bracht zichzelf om zeep, of hij gaf toe aan zijn niet te stoppen hunkering. De hoofdverdachte van de Amsterdamse zedenzaak koos voor het laatste, bleek vandaag tijdens zijn verhoor.

"Die woorden waren niet bedoeld voor de openbaarheid", antwoordt Robert M. gegeneerd als hij door een van de rechters wordt geconfronteerd met citaten uit chatgesprekken die hij in 2010 voerde. In die gesprekken beschrijft M. uitvoerig en in detail hoe hij te werk ging bij het misbruik van kinderen.

Hij probeert het beeld dat oprijst uit de chatgesprekken en politieverhoren die hem worden voorgehouden te nuanceren. Over dat hij kinderen wilde delen met anderen bijvoorbeeld: "Je voert gesprekken op de chat waarvan beide partijen weten dat die nooit uit zullen komen. Het blijft fantaseren. Je weet nooit wie er aan de andere kant zit, dat kan net zo goed een agent zijn".

Verklaring

Ook mag Robert M. een verklaring geven. Niet een half uur, zoals hij wil en niet voorafgaand aan het verhoor. Een kwartier, aan het eind. Hoe hard M. ook hier zijn best doet om het beeld van het monster dat de afgelopen vijftien maanden van hem is ontstaan terug te brengen naar de menselijke maat, passages uit zijn verhaal zetten het beeld alleen maar scherper.

Natuurlijk, hij had een rotjeugd. Twee drankzuchtige ouders, een moeder die hem met een hakbijl achterna ging terwijl ze hem vals beschuldigde van diefstal van een portemonnee. Maar zijn seksuele gevoelens voor kinderen, die ontdekte hij al op zijn vijfde. Negen jaar later wist hij het zeker. Toch valt uit niets wat hij vertelt af te leiden dat het ontwikkelen van die gevoelens iets te maken had met zijn rotjeugd.

'Ik wist op een gegeven moment dat het fout was. Ik probeerde hulp te zoeken, onder meer via chatboxen. Ik probeerde bij anderen uit te vinden hoe zij met het probleem omgingen. Maar zoveel mensen, zoveel antwoorden", zegt hij in zijn verklaring.

Toegeven

Tien jaar lang wist hij zijn gevoel te onderdrukken en ging hij niet over tot daden. Tot zijn 24ste, toen ging het mis. "Als je je eigen bewaker moet zijn...een keer raakt het op", verzucht hij.

Het is dan 2006, M. is inmiddels getrouwd met partner Richard van O. "Ik besloot mezelf niet van kant te maken, maar eraan toe te geven, maar dan wel op een veilige manier. Ik wilde niet opgepakt worden", tikt hij jaren later in een chatbox.

Als de geest eenmaal uit de fles is, wil die er niet meer in. De jongen die zegt eens zo te hebben geworsteld met zijn pedoseksuele gevoelens, misbruikt naar eigen zeggen in vier jaar tijd tientallen kinderen in de leeftijd van enkele maanden tot 2,5 jaar, vaak op meest verregaande wijze.

Beelden

De meeste nuance zit nog in de opmerking van Robert M. dat hij niet veel beelden die hij maakte van het misbruik heeft gedeeld met anderen via internet. "En die mensen zitten allemaal vast, of zijn dood. Wat er te vinden is van mijn materiaal zijn hooguit honderd foto's en vijf filmpjes. 99 procent van de ouders hoeft zich echt geen zorgen te maken dat er ooit iets van hun kinderen opduikt", zegt hij.

De rechter maant hem om het kort te houden. Hij heeft nog enkele minuten om zijn verklaring af te ronden. Robert M. bladert door zijn volle A4'tjes en wil nog een mijmering kwijt. Op zjin 24ste, dus vlak voordat hij de fout in ging, is hij nog naar een huisarts geweest om te vragen naar een chemisch castratiemiddel. Robert M. voelde dat het fout ging. Maar de arts begreep hem niet en grapte dat cliƫnten meestal voor het omgekeerde probleem bij hem kwamen: gebrek aan libido.

"Wat nou als die arts eens serieuzer op mijn probleem was ingegaan?", vraagt hij zich hardop af. Dan sluit hij af: "Ik vind het jammer dat het gegaan is zoals het is gegaan".

STER Reclame