.

Het is vandaag precies vijftig jaar geleden dat de eerste abortuskliniek van Nederland de deuren opende. Op zaterdag 27 februari 1971 vond in het Mildred Huis in Arnhem de eerste behandeling plaats. Twee betrokkenen van het eerste uur blikken terug bij Omroep Gelderland.

De nu 90-jarige Paul Bekkering is zichtbaar geraakt als hij denkt aan de periode die hij in de kliniek werkte. Hij is huisarts en gepromoveerd in de gynaecologie als hij met drie andere huisartsen eind jaren 60 in Engeland een training volgt in het uitvoeren van abortussen. Abortus is dan nog verboden in Nederland.

Bekkering ziet zijn werk als een missie. "Vrouwen vragen om je hulp en dan moet je dat doen. Punt uit, klaar!", zegt de oud-abortusarts terugblikkend. Samen met zijn drie collega's weet hij de eerste abortuskliniek van Nederland op te zetten, in Arnhem. Bij de eerste behandeling, nu vijftig jaar geleden, is het team compleet. De ingreep slaagt en er zullen er nog vele volgen.

Bang dat een stilte zou vallen

Jeannette Corstiaensen was abortusverpleegkundige bij de eerste ingreep in het Mildred Huis. Ze is nu 80 en allang gepensioneerd, maar ze vindt het nog altijd jammer dat ze niet open over haar beroep kon praten. Op verjaardagsfeestjes bijvoorbeeld, waar mensen over hun werk vertelden, kon zij alleen luisteren. "Als ze mij vroegen wat ik voor werk deed, dan zei dat ik in een kliniek werkte. Veel verder durfde ik niet te gaan, ik was ze bang dat er een stilte zou vallen als ik zou vertellen welk werk ik deed."

Jeannette komt uit een rooms-katholiek nest met zeven broers en zussen. Op haar vijftiende gaat ze naar een kostschool. Daarna werkt ze in de kraamzorg in Nijmegen en omgeving. Ze herinnert zich schrijnende situaties van kinderen die niet gewenst zijn.

Corstiaensen aarzelt dan ook geen moment als ze hoort over de plannen voor een abortuskliniek. "Als er een kliniek wordt opgericht, dan mogen jullie mij bellen", laat ze vol overtuiging weten op een informatieavond. Korte tijd later is ze de eerste abortusverpleegkundige in Nederland. Ze werkt tot haar pensioen in het Mildred Huis.

Zondige arbeid

Bij abortusklinieken staan nu steevast demonstranten. Dat was bij de eerste kliniek niet anders. Iedere twee weken stond er een groepje voor de ingang van de kliniek. Vrijwel altijd dezelfde mensen, gelovig en fel tegen abortus. En net als nu probeerden ze ook in die tijd in gesprek te gaan met vrouwen die voor abortus komen. Om hen er op het laatste moment van te overtuigen van abortus af te zien.

Op een dag ging abortusarts Bekkering naar buiten. Hij probeerde het gesprek aan te gaan met een van de bekendste demonstranten van toen, pater Koopmans. Dat bleek niet gemakkelijk. Integendeel. "Het was totaal zinloos om het gesprek aan te gaan. Ik heb me omgedraaid en ben verder gegaan met mijn zondige arbeid", blikt Bekkering terug.

In een goed nest

"We hebben verdomd hard gewerkt", vervolgt de abortusarts. "Ik kon niet anders." De nood was hoog bij vrouwen, concludeert hij. En met de kliniek was er eindelijk een plek waar zij terechtkonden bij ongewenste zwangerschap. Ook Corstiaensen is alleen maar blij dat de kliniek er kwam. "Voor mij is het belangrijk dat een kind gewenst is en in een goed nest terechtkomt. En dat het de vrije keuze van de moeder is en abortus geen gedwongen besluit is."

Omroep Gelderland maakte de documentaire Onderbuikgevoel over de eerste abortuskliniek in Nederland.

STER reclame