Ryan Cochran-Siegle EPA

Ryan Cochran-Siegle behoort tot misschien wel de bekendste skifamilie van Amerika. De Skiing Cochrans worden ze genoemd, al drie generaties hofleverancier van de Amerikaanse skiploeg. Maar veel succes kende de jongste telg van het gezelschap nog niet. Tot vandaag. Cochran-Siegle won de wereldbekerwedstrijd op de Super G.

In 1961 bouwden Gordon 'Mickey' en Virginia 'Ginny' Cochran hun eigen skipiste aan de oever van de Winooski rivier in Vermont. Op die piste leerden ze hun kinderen Bob, Marilyn, Lindy en Barbara Ann de fijne kneepjes van de sport. Alle vier haalden ze de top, alle vier haalden ze de Spelen.

De laatste, Barbara Cochran, schopte het zelfs tot de gouden medaille op de slalom bij de Olympische Spelen van Sapporo in 1972. In Japan was ze 0.02 sneller dan de Française Danièle Debernard, nog altijd het kleinste verschil ooit in het olympische skiën.

Barbara Cochran op de schouder na haar zege in de olympische slalom in Sapporo in 1972 Getty Images

Jarenlang streed Ryan Cochran-Siegle in de schaduw van zijn beroemde moeder, oom en tantes. Op zijn 19de debuteerde hij in de wereldbeker en kort daarna werd hij twee keer wereldkampioen bij de jeugd. Hij nam drie keer deel aan het WK en stond in 2018 aan de start bij de Olympische Spelen in Pyeongchang. Maar de resultaten bleven uit.

Tot afgelopen maand had Cochran-Siegle twee tiende plaatsen in een wereldbekerwedstrijd als beste prestatie bij de senioren laten noteren. Niet echt om over naar huis te schrijven. Zeker niet bij de Skiing Cochrans.

Dinsdagmorgen, op zijn 28ste, trad Cochran-Siegle echter definitief uit de schaduw van zijn beroemde voorgangers. In het Italiaanse Bormio zoefde hij met snelheden tot 130 kilometer per uur naar de zege op de Super G.

De Amerikaan, die in zijn loopbaan veel te kampen had met blessures en onder meer rondskiet met een getransplanteerde knieband, had tien dagen geleden op de afdaling in Val Gardena al gestunt met de tweede plaats. Dat was zijn eerste wereldbekerpodium.

Eerste winnaar sinds Bode Miller

Op de Stelvio - bekend van de beroemde beklimmingen in de Giro d'Italia - liet Cochran zien dat die prestatie geen toevalstreffer was.

De Oostenrijker Vincent Kriechmayer gaf op de ruim twee kilometer meter lange piste liefst 0,79 toe op de Amerikaan. De derde plaats ging naar Adrian Smiseth Sejersted. De Noor had 0,94 langer nodig dan de winnaar.

Cochran-Siegle is bovendien de eerste Amerikaan die zegeviert in een wereldbekerwedstrijd op de Stelvio sinds Bode Miller in 2006.

Woensdag kan hij zijn doorbraak nog meer kleur geven als de afdaling op het programma staat in Bormio. Vorige week was hij in de training op deze discipline twee keer de snelste van het hele veld.

STER reclame