Revaliderende Van Vleuten breekt en buigt, maar geeft niet op

Deze browser wordt niet ondersteund voor het spelen van video. Update uw browser naar Internet Explorer 10 of hoger om video af te kunnen spelen.

Van Vleuten monter over revalidatie

Als je haar hoort spreken, zou ze zo door kunnen gaan voor een arts in opleiding. Met kennis van zaken vertelt Annemiek van Vleuten wat er mis is met haar knie.

"Het is een eminentia-fractuur", legt ze uit, wijzend naar de röntgenfoto op haar mobiele telefoon. "Dit stukje bot zit normaal vast aan dit plateau. De kruisband heeft dat er afgerukt."

Ze toont de schade van haar valpartij tijdens de WK wielrennen op de weg eind september in Innsbruck. Een vrij onschuldig ogende uitglijder, die grote gevolgen had. Van Vleuten, de topfavoriet, kon niet meer meedoen om de prijzen. Ze reed de resterende 100 kilometer nog wel uit. Met een flinke blessure.

Revalidatie

36 jaar is ze inmiddels, maar van opgeven wil Van Vleuten ook nu niet weten. Vol goede moed is ze begonnen met haar revalidatie. Op Papendal, want daar kon ze zes dagen in de week terecht.

"Ik heb drie weken gestrekt in een brace gezeten. Daarna begonnen met fysiotherapie. Daar ben ik nog steeds mee bezig, om met mijn been weer de buiging te kunnen maken die ik nodig heb om te fietsen."

En er zit vooruitgang in. Waar ze vorige maand met haar been een hoek van slechts 86 graden kon maken, komt ze nu tot een buiging van 124 graden. Ze gaat inmiddels ook al op de fiets naar het revalidatiecentrum.

1/4Annemiek van Vleuten in het revalidatiecentrum NOS
2/4Annemiek van Vleuten in het revalidatiecentrum NOS
3/4Annemiek van Vleuten in het revalidatiecentrum NOS
4/4Annemiek van Vleuten in het revalidatiecentrum NOS

"Ik wil er alles aan doen om terug te komen", vertelt ze monter. Van Vleuten is er de vrouw niet naar om te lang in mineur te blijven.

Die karaktertrek toonde de renster van Mitchelton-Scott ook al na de Olympische Spelen in 2016. Het goud kon haar in de wegwedstrijd nauwelijks meer ontgaan, maar ze miste een bocht en lag minutenlang roerloos langs de kant van de weg.

Nederland was aan het beeldscherm gekluisterd, hield de adem in en voelde de fysieke en mentale pijn die die val (hersenschudding en enkele scheurtjes in haar wervelkolom) met zich meegebracht moest hebben. Van Vleuten rechtte haar rug en won een maand later de Ronde van België.

Mooie dingen

Ook dit jaar was de topvorm er weer. Ze won de Giro Rosa, prolongeerde haar wereldtitel tijdrijden en rekende in La Course in een bloedstollende finale af met Anna van der Breggen.

Met heel haar ziel en zaligheid verlangt Van Vleuten weer naar dat gevoel, die vorm. "Als ik mijn niveau van 2018 weer kan halen, dan ga ik weer heel mooie dingen laten zien op de fiets!"

Annemiek van Vleuten na haar val in Rio ANP

STER Reclame