Verpleeghuis verandert in museum: 'We halen buiten naar binnen'

Een bezoeker kijkt naar kunst in het pop-up museum in verpleeghuis Vreugdehof NOS
Geschreven door
Mattijs van de Wiel
verslaggever

Een verpleeghuis als museum: bedoeld om ouderen die niet meer naar een museum kunnen toch van kunst te laten genieten én om buurtbewoners het verpleeghuis te laten bezoeken. De komende maand ondergaat verpleeghuis De Vreugdehof in Amsterdam de transformatie. In de gangen en in kamertjes zijn 120 kunstwerken te zien.

"Zo staan ouderen midden in de samenleving", zegt organisator Marie-José de Bie. Dit soort zorginstellingen gaan er in de toekomst anders uitzien, denkt ze. Middenin de wijk, in plaats van gesloten bolwerken. De gebouwen krijgen er andere functies bij, zoals een bibliotheek of misschien wel een crèche. "Wij zetten de deuren vast wijd open."

We halen buiten naar binnen.

Inge Borghuis

Tijdens de openingsmiddag lopen tientallen genodigden langs de kunstwerken in de hal en, via trap en lift, in kamertjes waar vroeger de verpleegkundigen sliepen. Bewoonster Mieke van Dorp (71) vindt al die reuring heel gezellig. Meneer Van Overloo (74), ook in een rolstoel, knikt. "Zo zie je ook weer eens andere mensen."

"Het is een misverstand dat het rustig moet zijn in zo'n tehuis", zegt bestuurder Inge Borghuis. "We halen buiten naar binnen, ik hoop dat er veel mensen komen." Moeten de bewoners op hun oudere dag dan nog met kunst worden opgevoed? Borghuis: "Ja, leuk toch? En dit is voor, door en met ouderen." Het museum is ingericht door tien gastconservatoren. De leeftijdseis was minimaal 65 jaar.

1/6Bezoekers en bewoners van het verpleeghuis kijken naar kunststukken NOS
2/6 NOS
3/6Kunst in het verpleeghuis Vreugdehof in Buitenveldert NOS
4/6 NOS
5/6 NOS
6/6Bewoners van verpleeghuis Vreugdehof in Buitenveldert NOS

In een van de kamertjes boven hangen portretten van kunstfotograaf Peter van de Meer. Voor hem is het verpleeghuis bekend terrein. In 1983 liep hij hier stage als beginnend verpleegkundige. "Er is niks veranderd, zelfs de geur is dezelfde", zegt hij. Alleen was toen zoiets ondenkbaar. "Het was toen niet de bedoeling dat er al te veel mensen naar binnen kwamen. Het ging om rust en gemak."

Hij vindt het prachtig dat iedereen hier naar zijn werk kan komen kijken. "Zo moet het ook zijn, het moet niet elitair zijn." Toch waren er zeker twee kunstenaars die niet wilden meewerken, vertelt organisator Marie-José de Bie. "Dat is jammer, want dit is een goede plek om iets aan sociale inspanning te doen. Dat kan voor een kunstenaar toch ook geen kwaad?"

STER Reclame