Precies 24 jaar geleden ontvouwde zich een van de grootste schandalen in de geschiedenis van de Duitse nationale ploeg, in de WK-wedstrijd tegen Zuid-Korea. Met als lijdend voorwerp Stefan Effenberg.

Jaren later poseerde Stefan Effenberg nogmaals met zijn middelvinger Getty

Het is alsof Berti Vogts het onheil van tevoren al ziet aankomen. De bondscoach legt, voor de zekerheid, twee blanco vliegtickets klaar voor eventuele calamiteiten tijdens het WK van 1994 in de Verenigde Staten.

Twee jaar eerder struikelen de Duitsers in de finale van het EK over de campingvoetballers van Denemarken, die op het laatste moment als vervanger van het door oorlog verscheurde Joegoslavië aan het deelnemersveld zijn toegevoegd.

Dat verlies is een hard gelag voor de regerend wereldkampioen en zorgt voor een immense druk richting het mondiale eindtoernooi in de Verenigde Staten. Want bij een volgend falen breekt onherroepelijk de pleuris uit.

Stefan Effenberg in 1994 Getty

Vogts houdt in grote lijnen vast aan zijn vertrouwde groep, met liefst twaalf wereldkampioenen. Dat zorgt er ook voor dat de gemiddelde leeftijd van Duitsland naar 29 jaar stijgt. Nooit eerder bleek een Duitse WK-selectie zo oud. Benjamin van de ploeg is de 25-jarige reservedoelman Oliver Kahn.

Die Mannschaft maakt in de poulefase tegen achtereenvolgens Bolivia (1-0) en Spanje (1-1) een uitermate zwakke indruk. Deels vanwege de verzengende hitte in Chicago, maar de cohesie binnen de ploeg laat eveneens te wensen over.

Bonje

Zo knettert het regelmatig in het luxueuze Oak Brook Hills Resort in Chicago. De meegereisde spelersvrouwen van keeper Bodo Illgner en middenvelder Stefan Effenberg doen hun beklag over de bezoektijden en zonderen zich later bij een teamfeestje af.

"Ik accepteer de voetbalwereld alleen, omdat mijn man er geld aan verdient", aldus mevrouw Illgner in een interview tijdens het WK.

Dat zorgt voor scheve gezichten bij onder anderen aanvoerder Lothar Matthäus. "Wij willen geen theater, wij willen wereldkampioen worden."

Een geïrriteerde Stefan Effenberg in het duel met Zuid-Korea Getty

Op 27 juni 1994 bereikt het theater zijn hoogtepunt, in het afsluitende groepsduel met Zuid-Korea in Dallas. Duitsland gaat met een 3-0 voorsprong de rust in, maar wankelt na de pauze. De Aziaten komen terug tot 3-2 en de Duitse fans morren.

Een kwartier voor tijd grijpt Vogts in. Effenberg is het kind van de rekening en wordt bij het verlaten van het veld in de Cotton Bowl weggehoond. De middenvelder van Fiorentina is gefrustreerd en toont zijn middelvinger - Stinkefinger in het Duits - richting de fans. Een rel is geboren.

Duitse media schreeuwen dagenlang moord en brand. Er wordt nauwelijks meer gesproken over de benauwde 3-2 zege op Zuid-Korea en de moeizame plaatsing voor de achtste finales.

Iemand moet hangen en dat is Effenberg, die zelf de lont in het kruitvat heeft gestoken. Vogts is onverbiddelijk en stuurt het zwarte schaap naar huis. "Zolang ik bondscoach ben, zal Effenberg niet meer voor Duitsland spelen."

Het lijdend voorwerp laat zich overigens niet zomaar wegjagen. De twee blanco vliegtickets gebruikt hij pas na een korte mini-vakantie met zijn vrouw in de Verenigde Staten en een onthullend interview, goed voor 70.000 D-Mark (ruim 35.000 euro).

Jordan Letsjkov kopt de 2-1 achter doelman Bodo Illgner Getty

Zonder Effenberg wordt België met 3-2 aan de kant geschoven, maar de Duitsers overtuigen nimmer op dit bloedhete WK. De uitschakeling in de kwartfinales door Bulgarije (2-1) - door de kopgoal van Jordan Letsjkov - mag dan ook nauwelijks een verrassing heten, ook al staat het duel in de boeken als een van de sensaties van het WK '94. Voor de Duitsers is het toernooi om heel snel te vergeten.

'Enfant terrible' Effenberg, die in zijn carrière vaker buiten de pot piste, keert vier jaar later terug in de nationale ploeg. Maar na zijn 34ste en 35ste interland - tegen Malta en Roemenië - is het over en sluiten. De vergevingsgezinde Vogts beseft dat hij een fout gemaakt heeft door 'Effe' weer te inviteren.

'Kleinigheidje'

"De Duitse voetbalbond heeft een kleinigheidje opgeblazen tot een groot schandaal", zou Effenberg later zeggen over zijn verbanning uit de WK-selectie.

In 2001 bereikt hij zijn sportieve hoogtepunt door met Bayern München de landstitel, de Champions League en de wereldbeker voor clubs te winnen.

Twee jaar later komt zijn biografie uit, met de veelzeggende titel 'Ich hab's allen gezeigt', ofwel 'Ik heb het iedereen laten zien'. Inclusief een verbale middelvinger richting voormalig ploeggenoten, trainers, bestuurders en media.

Stefan Effenberg tijdens zijn presentatie bij Paderborn ANP

Als trainer probeert hij het enkele jaren terug bij SC Paderborn, maar na zes maanden moet hij alweer vertrekken. Effenberg laat de club in totale chaos achter. Andere clubs durven het niet (meer) aan met de excentriekeling.

Vandaag de dag laat hij zo nu en dan van zich horen in de media, die nog altijd smullen van zijn quotes. Recentelijk veegde Effenberg de vloer aan met Mesut Özil en Ilkay Gündogan, die onder vuur liggen omdat zij op de foto gingen met de Turkse president Erdogan.

Iemand die zich in zijn carrière zo vaak heeft misdragen, leest nu anderen de les. Eén ding is duidelijk: Stefan Effenberg is en blijft een bijzondere vogel, die op het WK van 1994 enorm uit de bocht vloog en voor altijd zal worden herinnerd wegens zijn befaamde Stinkefinger.

STER reclame