Nederlandse in Hawaï: ducttape tegen radioactieve straling lag klaar

Aangepast
AP / Hollandse Hoogte
Geschreven door
Arjan Dijkema
redacteur Online

De Nederlandse studente Veerle van Wijk lag nog lekker te slapen toen ze rond 08.30 uur lokale tijd abrupt wakker werd gemaakt door een waarschuwingsbericht op haar telefoon: "Er is een raket onderweg naar Hawaï. Zoek dekking. Dit is geen oefening."

Vals alarm zou blijken, maar het duurde een halfuur voordat dat duidelijk was. "Ik hoorde mijn huisgenoten schreeuwen en iedereen rende door elkaar heen", vertelt Van Wijk, die studeert aan de universiteit van Honolulu, de hoofdstad van Hawaï.

Samen met haar huisgenoten ging ze snel naar een kelder om te schuilen. Om haar heen zag ze paniek, maar zelf bleef Van Wijk redelijk rustig. "Ik dacht vooral praktisch na. Wat moet ik meenemen, wat is lang houdbaar?"

De Nederlandse Veerle van Wijk studeert in Hawaï Veerle van Wijk

Ruim een half uur zaten ze in de kelder totdat het verlossende bericht kwam dat het om een vals alarm ging. "We waren bijna begonnen met het afplakken van de kieren met ducttape. Zodat we eventuele radioactieve alfastraling-deeltje niet konden inademen."

In haar achterhoofd hield Van Wijk er al rekening mee dat het om een vals alarm zou gaan. "Achteraf gezien is het luchtalarm ook niet afgegaan. Dat zou je al aan het denken moeten zetten. Maar op dat moment denk je daar niet aan."

Je zit op een eiland, dus je kunt geen kant op.

Veerle van Wijk

Met haar huisgenoten gaat het inmiddels goed, zegt ze. "Maar ze zijn wel heel boos. Voor sommigen is het echt een traumatische ervaring. Op de verkeerde plek op de verkeerde tijd, zo voelde het. Je zit op een eiland, dus je kunt geen kant op."

Iedereen is nu vooral bezig met het volgen van het nieuws. Ze willen weten hoe het zover heeft kunnen komen.

Ook merkt Van Wijk zo kort na de valse melding dat het vertrouwen in het waarschuwingssysteem niet groot meer is. "Hoe serieus moeten we een volgend bericht nemen? Dat is echt problematisch."

Om bij te komen van de schrik, doet de studente de rest van de dag rustig aan. "Het is een heel rare gewaarwording om zo wakker te worden. Ik ben al geen ochtendmens."