Singer-songwriter JW Roy en zijn winkel vol verhalen

time icon
Femke Hoogland
Geschreven door
Jeroen Wielaert
Verslaggever

Het was een mooie ontdekking, de foto van een Amerikaanse kruidenierswinkel met de naam van de eigenaar in grote letters boven in de gevel: JW Roy. De gelijknamige Nederlandse liedjesschrijver kreeg het plaatje vier jaar geleden van popjournalist Geert Henderickx. 

Jan Willem Roy wist meteen dat het de titel van een nieuw album moest worden: Dry Goods & Groceries. Het mondde uit in een boek met een cd. Vanavond worden ze in Amsterdam ten doop gehouden. Roy schrijft in de inleiding: "Er was weer een levensfase in songs te vertellen. Ik had een winkel vol verhalen op voorraad liggen."

Dry Goods & Groceries draagt de ondertitel outlaws & legends. Als concept doet het boek sterk denken aan literaire sporttijdschriften als Hard Gras (voor de letterminnende voetbalfans) en De Muur (literaire wieleradepten). Het staat vol van verhalen voor de minnaars van Amerikaanse popmuziek, geschreven door liefhebbende kenners. 

Het is alweer zeven jaar geleden dat Thomas Verbogt, Jasper Henderson en Peter Buwalda iets probeerden met het poptijdschrift Wah-Wah, maar dat heeft het niet lang uitgehouden. Roy pakt het op zijn manier op met een keur aan erkende popschrijvers.

Iets nieuws

Roy (Eindhoven, 1968) draait al zo’n twintig jaar op zijn eigen manier mee in het Nederlandse zalencircuit. Hij is de voorloper van Tim Knol en Douwe Bob en schreef en speelde zijn eigen liedjes al lang voor de Amerikaanse betiteling singer-songwriter in de mode kwam. 

Roys eerste vier platen waren in het Engels. Daarna begon hij in het Nederlands en in Brabants dialect te spelen en te zingen. Met dit albumboek wil hij iets nieuws doen. "Als het ware een roadtrip vol belevenissen of zo’n avond met een lange, rijk gevulde tafel vol eten en drinken, aangezeten door goede vrienden, interessante mensen met de mooiste verhalen."

Het verhaal over Townes van Zandt Femke Hoogland

Bert van de Kamp, veteraan uit de hoogtijdagen van Muziekkrant Oor opent het boek met een melancholiek stuk over misschien de meest trieste der Amerikaanse troubadours: Townes van Zandt, uit Fort Worth, Texas. Hij maakte liedjes over de hardheid van het bestaan en de onbuigzaamheid van het lot. Van de Kamp raakte bevriend met hem. Van Zandt stierf op 52-jarige leeftijd. 

In een ontmoeting met Karin Stroo rekent Tim Knol hard af met het stempel singer-songwriter: men wordt hier te snel zo genoemd. Knol: "Ik vind het zo’n kutterm geworden. De klassieke singer-songwriter, zoals Townes Van Zandt, kom ik bijna niet meer tegen. De nieuwe generatie is niet zo goed en doorleefd. De pijn wil nog wel eens ontbreken, ook bij mezelf trouwens. Ik leid een veel te gelukkig leven."

Frédérique Spigt volgt met een ontroerende liefdesverklaring aan Steve Earle. Ze meende dat ze geen talent had om fan te zijn, maar ze werd het tot voorbij de hemelpoort. Ze raakte in extase van zijn "liedjes als kleine schilderijtjes". 

In een eigen song brengt ze een ode aan Earle: 
When Jezus couldn’t save me and the devil held me by the throat
I saw you standing on the Farm-to-Market road
When you pointed out a reassuring plan
You said, sing along little sister, sing while you still can.

JW Roy (rechts) met Leon Verdonschot Femke Hoogland

Leon Verdonschot levert een hilarisch verhaal over hoe John Hiatt als voormalige alcoholist in Amsterdam komt vertellen en spelen voor een kring van mensen die van de drank willen afkicken. Freek de Jonge dicht over een onmogelijke ontmoeting met Bob Dylan. 

De twee grootverzamelaars Johan Derksen en Mart Smeets ontbreken niet met een briefwisseling over hun favoriete platenzaken, van Toni Martin Discos in Madrid (Smeets) naar Triple J Records in Tiel (Derksen) en dan weer van Sounds in Venlo naar Music Millennium in Portland, Oregon. 

Dan komt er een prachtstuk van John Schoorl over Dolly Parton en de eeuwige echtgenoot in haar volumineuze schaduw: Carl Dean. Ze zijn al een halve eeuw samen, in de best mogelijke uitvoering van Stand by your man.

Moois ontstaan

Geert Henderickx, de man van die winkelfoto, ontbreekt niet met een lijvig verhaal over Guy Clark (van oude mensen en dingen die voorbij gaan) en Jan Donkers, die andere veteraan, is op Memory Lane in zijn 'tweede hometown', de hoofdstad van alle Americana: Austin, Texas. 

Bert Wagendorp schreef het afsluitende stuk over JW Roy zelf, "een onderontwikkelde boerenlul uit Knegsel – dat vindt hij tenminste zelf, nu, dat hij dat was". 

Zo is uit zoveel leed heel veel moois ontstaan, uitgestald in die aftandse kruidenierswinkel. Op de cd zingt JW Roy: We did the right thing, we were building a dream. 

JW Roy is vanaf vandaag met Dry Goods & Groceries op zijn roadtrip door Nederland.

STER Reclame