'Denken aan euthanasie helpt om door te gaan'

time icon

Deze browser wordt niet ondersteund voor het spelen van video. Update uw browser naar Internet Explorer 10 of hoger om video af te kunnen spelen.

Duits parlement moet beslissing nemen over hulp bij zelfdoding

Door correspondent Wouter Meijer in Berlijn

Het valt in Duitsland niet mee om enigszins zakelijk over euthanasie te praten. Toch moet het parlement er in het nieuwe jaar een besluit over nemen. 

Veel politici willen de mogelijkheid voor artsen om mensen te helpen als ze willen sterven, afschaffen. Actieve euthanasie, zoals in Nederland, is in Duitsland sowieso verboden.

Het woord alleen al is taboe, omdat de nazi's onder het mom van 'euthanasie' patiënten vermoordden die ze schadelijk vonden voor het 'gezonde volkslichaam'. Hulp bij zelfdoding mag wel, dus een arts mag een zieke patiënt een middel geven waarmee iemand er zelf een einde aan kan maken.

Iedereen moet vrij kunnen beslissen hoe hij zijn leven wil beëindigen.

Gepensioneerd arts Uwe Arnold

Maar het valt lang niet altijd mee om een patiënt te vinden, of een arts, die daar rustig voor een camera en een microfoon over wil praten. Artsen zijn bang voor hun baan, want de officiële artsenorganisatie is tegen hulp bij zelfdoding. Dat is niet de taak van een arts, vindt de Ärztekammer. Een arts moet iemand helpen, niet laten sterven.

Uwe Arnold praat er wel over; hij is een van de weinige bekende Sterbehelfer in Duitsland. "We leven toch in een vrij land", zegt Arnold. "Dan moet iedereen vrij kunnen beslissen hoe hij zijn leven wil beëindigen. En artsen moeten iemand daarbij kunnen helpen."

Arnold is zelf verschillende keren door de artsenbond voor de rechter gedaagd, maar hij heeft de processen gewonnen. En bang voor zijn baan hoeft hij niet meer te zijn, want hij is gepensioneerd. Maar zijn vaste patiënten blijft hij trouw, mensen met wie hij contact houdt omdat ze misschien op een dag gebruik willen maken van zijn diensten.

Die politici willen over ons kunnen beschikken tot onze dood.

Poliopatiënt Ingrid Sander

Een van die mensen is Ingrid Sander, 76 en al sinds haar jeugd poliopatiënt. Ze woont in een aangepaste woning, zodat ze overal met haar rolstoel bij kan. Als ze opstaat om koffie voor ons te zetten beweegt ze zo traag en met zo veel moeite, dat we het maar van haar overnemen. "Ik heb al mijn hele leven pijn, en pijnstillers helpen niet meer."

Dat ze contact heeft gekregen met dokter Arnold, maakt het lijden weer draaglijk. "Het helpt om door te gaan, ik weet nu dat er een uitweg is. En daardoor hou ik het veel langer vol."

Ze kan woest worden als we het hebben over de politici, vooral van de christen-democratische CDU, die de hulp die zij hoopt te krijgen, willen verbieden. "Ze beschouwen ons als lijfeigenen", briest ze. "Die politici willen over ons kunnen beschikken tot onze dood."

Ze ziet er erg tegenop om zo lang mogelijk in leven te worden gehouden, zoals veel patiënten overkomt die geen eigen keuze maken. Volgens Nederlandse deskundigen liggen in Duitse klinieken veel patiënten die in Nederland niet meer zouden worden behandeld of zelf voor de dood zouden hebben gekozen.

We moeten de verleiding weerstaan om religieuze overtuigingen in het strafrecht te stoppen.

Renate Künast, fractievoorzitter van De Groenen

In het Duitse parlement lopen de meningen sterk uiteen, van een volledig verbod op elke hulp bij zelfdoding tot de meest liberale variant, ingediend door Renate Künast van De Groenen. "We moeten de verleiding weerstaan om religieuze overtuigingen in het strafrecht te stoppen", zegt ze. Uit peilingen blijkt dat een meerderheid van de Duitsers voor vrije hulp bij zelfdoding is.

Maar in het parlement is de fractie van Merkels CDU de grootste, en de meeste leden willen de conservatieve christelijke achterban niet voor het hoofd stoten. 

Ingrid Sander hoopt dat ze nog een tijdje kan leven, in de wetenschap dat dokter Arnold haar mag helpen als het zover is. Maar ze is er niet gerust op dat de nieuwe wet haar en hem die mogelijkheid nog zal bieden.

STER Reclame