Arnaud Sutchuin Djoum in het stadion van Roda JC
Arnaud Sutchuin Djoum in het stadion van Roda JC
Esther Bootsma / NOS Door Esther Bootsma en Marc Bessems, redacteuren buitenland
De Olifanten uit Ivoorkust, de Ontembare Leeuwen uit Kameroen, de Black Stars uit Ghana..., niet eerder in de geschiedenis van het voetbal was er zoveel aandacht voor de Afrikaanse deelnemers aan een WK-voetbal als nu. Ook Afrikanen in Nederland voelen een bijzondere trots.
De NOS sprak met zes Afrikanen, van Amsterdam tot Kerkrade - uit elk deelnemend land één. Over wat het toernooi voor Afrika betekent, wat ze van het team uit hun geboorteland verwachten en hoe ze leven in Nederland. Vandaag: Kameroen.
Kameroen
Daarover kan Arnaud Sutchuin Djoum meepraten. De jongeman uit Kameroen speelt bij Roda JC. Hij hoopt ooit zelf voor zijn land uit te komen, maar voorlopig is er nogal wat concurrentie. Met een trotse glimlach somt hij de namen op: Ajacied Enoh, superster Eto'o. Kameroen maakt volgens de nummer 18 van Roda een goede kans.
Bekijk het interview met Arnaud Sutchuin aan de rechterkant van deze pagina
Ghana
Ook George Barimah Sarpong uit Ghana denkt dat zijn team een goede kans maakt op de titel. Het oefenpotje tegen Nederland, vlak voor het begin van het WK, verloor Ghana weliswaar. "Maar het WK kunnen we winnen", denkt de kapper. George zal de meeste wedstrijden volgen vanuit zijn kapsalon in de Bijlmer. Daar werkt hij aan zijn droom: genoeg geld verdienen om terug te kunnen keren naar Ghana, waar zijn vrouw en kinderen zijn achtergebleven. Maar voorlopig zit dat er niet in.
Bekijk het interview aan de rechterkant van deze pagina.
Algerije
Een wereldtitel voor Algerije, dat zit er waarschijnlijk ook niet in. Het land heeft sinds 1986 nooit meer meegedaan aan het WK. Mimespeler Hakim Traida, bekend van Sesamstraat, kan zelfs geen enkele Algerijnse speler opnoemen. "Ik ben maar een gelegenheidsvoetbalfan", zegt hij. Want als hij zich echt druk zou maken om voetbal, "dan zit er misschien wel een hooligan in mij".
Volgens Hakim hoeft voetbal niet per se te verbroederen. Het kan ook misbruikt worden om politieke redenen, vindt hij. Zo ontstond vorig jaar bijna een oorlog tussen Egypte en Algerije, toen Algerije het grote voetballand Egypte uitschakelde. Het leuke van voetbal is met zijn allen thuis kijken, vindt Hakim. Met Nederlanders en niet-Nederlanders door elkaar. En daarna feestvieren, met couscous met appelmoes.
Bekijk het interview met Hakim Traida aan de rechterkant van deze pagina.
Nigeria
In de Amsterdamse Bijlmer, waar de meeste Afrikanen in Nederland wonen, zijn ook talloze café's waar ze met elkaar voetbal kijken. Toch is de Nigeriaan Nelson Chidozie niet voor zijn geboorteland. "Ik woon in Nederland, dus ik steun Oranje", zegt hij grijnzend. Maar dat doet hij vooral omdat hij graag een kanshebber steunt.
En Nigeria lijkt de glorietijd voorbij. Met heimwee denkt Chidozie aan het WK in 1994 in Amerika, toen Nigeria de sterren van de hemel speelde. Onder andere met Jay Jay Okocha, de man die de Afrikaanse voetbalstijl groot maakte. Krachtig, aanvallend en onvoorspelbaar spel, een stijl die wat verloren is gegaan doordat zoveel Afrikaanse sterspelers nu in Europa voetballen. En daar een strakke Europese voetbaldiscipline aanleren.
Bekijk het interview met Nelson Chidozie aan de rechterkant van deze pagina.
Zuid-Afrika
Ghana, Kameroen en Ivoorkust komen wel door de eerste ronde, verwachten ze. Maar over de kansen van gastland Zuid-Afrika is de Zuid-Arikaanse dominee Msizi Dube uit de Bijlmer niet erg optimistisch. Afgezien van sterspeler Steven Pienaar is Bafana Bafana nogal zwak. Geeft niet, zegt de dominee. Want dit WK is van onschatbare waarde voor Zuid-Afrika.
"Eerst probeerde Mandela met rugby verzoening te bereiken, nu zal dat door het WK-voetbal nog beter gaan lukken. Ik hoop dat de blanken hierdoor meer gaan begrijpen van de Afrikaanse cultuur", zegt Dube, die ooit naar Nederland vluchtte omdat het blanke bewind hem beschouwde als terrorist.
Bekijk het interview met Msizi Dube aan de rechterkant van deze pagina.
Ivoorkust
Reggaezanger Solo Simporé uit Ivoorkust gelooft dat voetbal mensen bij elkaar kan krijgen. Dat is in zijn geboorteland wel bewezen. Tijdens de burgeroorlog riep de Ivoriaanse sterspeler Didier Drogba de strijdende partijen op tot vrede. Helaas gaat het binnen het huidige team van Ivoorkust momenteel wat minder goed met de samenwerking, vindt Simporé.
En dat komt ook een beetje door Drogba. "Het team is verdeeld. Supporters kijken teveel naar de spits, naar Drogba, en de andere spelers voelen zich achtergesteld." Door het gebrek aan teamgeest speelde Ivoorkust teleurstellend tijdens de Afrika-cup. "Maar als ze nu goed gaan samenwerken, komen ze heel ver", denkt de reggaezanger, die de wedstrijden steevast in zijn favoriete coffeeshop bij het Vondelpark kijkt.
Bekijk het interview met Solo Simporé aan de rechterkant van deze pagina.
video
video
video
video
video
video
»
»
»