Nieuwsuur

'In de lief-en-leed-straat kijken we als buren naar elkaar om'

Nieuwsuur

In een flat in het Rotterdamse Ommoord woont een aanzienlijk aantal mensen dat de 75 jaar is gepasseerd en nog altijd zelfstandig woont. Dankzij de inzet van bewoonster Stella Kok, huismeester Rinus van Veen en een handjevol vrijwilligers, is het onderlinge contact er sterk verbeterd. Als het even kan, helpen de buren elkaar waardoor mensen langer thuis kunnen blijven wonen. 

"Ons doel is om mensen bij elkaar te brengen", zegt Stella Kok, die zich, toen ze als 62-jarige met pre-pensioen ging, aansloot bij het lief-en-leed-team.

De gemeente Rotterdam telt inmiddels meer dan zeshonderd zogeheten lief-en-leed-straten. Eén of twee bewoners trekken vrijwillig de kar en proberen het onderlinge contact in de straat te versterken. Met een klein potje geld op zak kunnen ze zieke buren een bloemetje brengen of kleine activiteiten organiseren.

Stella: mensen bij elkaar brengen
De gepensioneerde Stella Kok staat klaar voor de oudere bewoners in haar flat.

Eenzaamheid neemt toe met de leeftijd. In Nederland heeft meer dan de helft van de 75-plussers er last van. Sommigen missen een diepe emotionele band met iemand, anderen missen contact met een bredere groep mensen zoals collega’s, kennissen of buurtgenoten. Mensen die eenzaam zijn ervaren gemis en teleurstelling.

Huismeester Van Veen draagt ook zijn steentje bij. "Bewoners gaan hier goed met elkaar om. Als huismeester ben ik altijd sociaal bezig. Je ziet veel. Als er iets gebeurt, komen ze met me praten. Soms huilen ze in mijn kantoortje", vertelt hij.

Rinus: soms vind ik mensen die dood zijn gegaan
"Er gebeurt in onze flat van alles", zegt huismeester Rinus.

In de Rotterdamse flat helpen bewoners elkaar bij ziekte, met vervoer naar het ziekenhuis of ze koken voor elkaar als dat nodig is. 

Volgens Stella Kok zorgt de onderlinge betrokkenheid ervoor dat mensen langer thuis kunnen blijven wonen. Iets dat de overheid ook steeds meer van mensen verwacht. "Dat komt door de aandacht en de zorg voor elkaar."

Signaleren

Maar het team kan niet alles opvangen. Zo heeft de echtgenoot van de 77-jarige Carrie Wietsema Parkinson in een ver gevorderd stadium. "Ik ben niet te helpen", zegt ze. "Mijn man is te goed voor verzorging en te slecht om thuis te zijn."

Ze heeft aan de verzorging een dag-en-nacht-klus. "Hij valt veel. Dan kan hij niet overeind komen. Dan scheldt hij ook."

Ook Kok is voor deze situatie niet deskundig genoeg. "Wij van lief-en-leed kunnen alleen signaleren en doorgeven. Dat is wat ik kan doen. En natuurlijk af en toe een kop koffie drinken, als het haar allemaal te veel wordt."

De gemeenten Rotterdam maakt veel werk van eenzaamheidsbestrijding. Naast de lief-en-leed-straten heeft het ook een leerstoel ingesteld voor een hoogleraar 'kwetsbare ouderen'.

Bekijk de hele reportage: 

'In de lief-en-leed-straat kijken we als buren naar elkaar om'
In een flat in het Rotterdamse Ommoord woont een aanzienlijk aantal mensen dat de 75 jaar is gepasseerd en nog altijd zelfstandig woont. Dankzij de inzet van bewoonster Stella Kok, huismeester Rinus van Veen en een handjevol vrijwilligers, is het onderlinge contact er sterk verbeterd. Als het even kan, helpen de buren elkaar waardoor mensen langer thuis kunnen blijven wonen.