Door correspondent Sander van Hoorn
Lang had de Palestijnse president een relatief voordeel. Zijn populariteit is zo laag dat niets hem meer raakte. Nu lijkt hij zich echt vergaloppeerd te hebben door de behandeling bij de Verenigde Naties van een kritisch rapport over Israël uit te stellen. Onbegrijpelijk, zegt ook zijn eigen partij. Onvergeeflijk, zeggen de meeste andere Palestijnen.
Abbas probeert de schade te herstellen, maar maakt het daarmee vooralsnog alleen maar erger. Er is een minister opgestapt en men klaagt zelfs binnen Fatah, zijn eigen partij. Er wordt gedemonstreerd door alle partijen in de straten van Ramallah. Een ambassadeur heeft zijn functie neergelegd. Syrië weigert symbolisch de Palestijnse president te ontvangen.
Want Abbas heeft ervoor gezorgd dat er voorlopig niet gestemd wordt over het rapport van de Commissie Goldstone.
Kans
Als de VN-mensenrechtenraad, die er de opdracht voor gaf, er wel over gestemd had dan was het rapport een stap hogerop gekomen, bij de VN-veiligheidsraad. Dat was de kans geweest, aldus Palestijnen van links tot rechts, om Israël verantwoordelijk te houden voor de oorlog in Gaza.
Maar zo ver komt het dus niet. Door toedoen van de Palestijnse president is de behandeling van het rapport met een half jaar uitgesteld. Oorzaak is de grote druk die de Amerikanen op hem hebben uitgeoefend. Als Israël via het Goldstone-rapport verantwoordelijk gehouden wordt, komt er van vredesbesprekingen voorlopig niets terecht.
Obama
Abbas kon niet anders. Al zijn kaarten heeft hij gezet op de kans dat hij degene zal zijn die de geschiedenis in gaat als de president die vrede sluit met Israël en de Palestijnen een eigen staat bezorgt. Alleen dat kan hem nog redden en zijn laatste hoop is dat de Amerikaanse president Obama hem dat gaat bezorgen. Daar zeg je dus geen nee tegen.
Maar de rest van de Palestijnen heeft de bijsluiter wel gelezen en snapt dat resultaten uit het verleden hier in de regio een goede voorspeller zijn voor de toekomst. Vrede komt er toch niet en dit was dus het moment voor de president om zijn rug recht te houden.
Kopje onder
Abbas zegt nu dat het uitstel juist een middel is om Israël onder druk te zetten. En er komt een onderzoek naar hoe de beslissing tot stand gekomen is om de bespreking van het rapport uit te stellen. Een commentator schreef: "Wat is erger? Een president die zo'n besluit neemt of een die een onderzoek nodig heeft om erachter te komen waarom zo'n beslissing is genomen?"
Maar Abbas gaat vast niet kopje onder. Nog altijd kan hij zich vastklampen aan de reddingsboei die de internationale gemeenschap hem toewerpt. Dankzij onze steun heeft hij een dictatuur kunnen bouwen op de bezette Westelijke Jordaanoever waar hij relatief veilig is. Het enige parlement dat een motie van wantrouwen zou kunnen indienen, is het halve parlement dat functioneert onder de dictatuur van Hamas in de Gazastrook.
Sinds Christus
De grootste gevolgen zijn te zien binnen de Palestijnse samenleving. De wanhoop groeit. De kans dat Fatah en Hamas hun broedertwist bijleggen is weer wat kleiner geworden. Er zal nog meer repressie nodig zijn om de geest in de fles te houden.
Bovendien is een reddingsboei nog geen redding. Daarvoor is toch echt die vredesregeling nodig. Dan zullen, in de woorden van onderhandelaar Saeb Erekat, Abbas en de Israëlische premier de belangrijkste mensen in de straten van Jeruzalem zijn sinds Jezus Christus. Met minder komt Abbas niet meer boven.
»