Door correspondent Paul Sneijder
Veel eurocraten in Brussel zullen opgelucht ademhalen als Ierland uiteindelijk 'ja' zegt tegen het Verdrag van Lissabon. Niet alleen vanwege de inhoud van het verdrag, maar ook omdat er dan een eind kan komen aan een discussie die de Europese Unie in wezen al meer dan tien jaar verlamt.
Het institutionele getouwtrek heeft de EU verplicht tot eindeloos navelstaren.
Brussel
Het Verdrag van Lissabon moet de Europese Unie de kans geven zich daadkrachtiger en doelmatiger op te stellen en tevens de burgers meer bij 'Brussel' te betrekken. Zo kunnen een miljoen burgers afkomstig uit een aantal lidstaten de Europese Commissie vragen een bepaalde kwestie op haar agenda te zetten.
Daarnaast krijgen nationale parlementen meer macht om Brusselse plannen tegen te houden.
Ook krijgt het Europees Parlement meer in de melk te brokkelen. Nu heeft het bijvoorbeeld niets te zeggen over de begroting van de EU; onder het nieuwe verdrag wel. De financiën van Europa zijn nu vaak een handjeklap tussen de lidstaten.
Om de besluitvorming van die lidstaten een beetje te oliën, wordt op een aantal beleidsterreinen, bijvoorbeeld justitie, het vetorecht afgeschaft en kan er met meer meerderheid van stemmen worden besloten.
Nieuwe gezichten
Maar de meest in het oog springende verandering van het Verdrag van Lissabon is het aantreden van twee nieuwe gezichten in de Europese Unie.
Er komt een soort Europese minister van Buitenlandse Zaken, die niet alleen met de ministers vergadert, maar ook vice-voorzitter van de Europese Unie is. Door twee petten tegelijk te dragen, moet hij of zij er voor waken dat Europa met één stem naar buiten treedt.
Hoofdprijs van het Verdrag van Lissabon is echter de baan van vaste voorzitter van de vergaderingen van de Europese regeringsleiders, de Eurotoppen. Die kan twee termijnen van 2,5 jaar uitdienen en krijgt de kans zich een beetje te profileren als de president van Europa.
"Flauwekul" zegt hij zelf, maar de naam van premier Balkenende doet serieus de ronde in Brussel en andere Europese hoofdsteden. Ook de Britse oud-premier Tony Blair wordt reeds lang voor de topbaan genoemd.
Ierland
Morgen stemt Ierland voor de tweede keer in een jaar tijd over het Verdrag van Lissabon.
»
»
»