Bori, wit, sosa, crack, coke of simpelweg cocaïne. Omdat de VS minder afneemt, wordt Europa steeds populairder bij smokkelaars. De NOS volgt deze week het 'witte spoor' terug, de route die cocaïne aflegt om bij de gebruiker in Nederland te komen. We spreken met gebruikers, drugsbestrijders, drugssmokkelaars om uiteindelijk bij de cocaproducenten te komen. In deel 2: Steeds twee stappen voor op de politie.
Door Rop Zoutberg
De laatste speedboot die de politie van de drugsbazen in beslag nam is op een geheime plaats in Galicia verborgen. Nog nooit had de douane zoiets gezien. Achttien meter lang, zeven motoren en met 18.000 liter brandstof aan boord. Snel genoeg om in twee dagen tot halverwege de Atlantische Oceaan te varen. Groot zat om vier, vijf ton cocaïne te vervoeren.
"Het was geluk dat Justitie het jacht in handen kreeg. Het liet ze weer eens zien dat ze voortdurend achter de feiten aanhollen. De politie heeft geen enkel vaartuig dat tegen een speedboot van dergelijke omvang op kan", zegt onderzoeksjournaliste Elisa Lois. Ze kent als geen ander het functioneren van de drugsmaffia in Galicië.
Geheimzinnig
In de deelstaat, in het uiterste noordwesten van Spanje, arriveert volgens schattingen de helft van cocaïne die jaarlijks het land wordt binnen gesmokkeld. Het gaat om zeker 250 ton cocaïne in heel Spanje, vervoerd per schip, snelle motorboten en verstopt in zeecontainers. Een kwart van die drugs valt in handen van de politie. De rest vindt zijn weg binnen Spanje, en naar andere West-Europese landen waaronder Nederland.
Ik spreek Elisa Lois in een verlaten restaurant nadat ik haar via haar derde mobiele telefoon traceerde. Aan het eind van de kustweg raast de Atlantische Oceaan. De sfeer is wat geheimzinnig. Ze wordt bedreigd door de smokkelaars, vertelt Lois. De handel is keihard geworden. "Het is al lang niet meer zo dat lokale drugsbaronnen de smokkel regisseren. Het zijn kleine groepen geworden, die voor de Colombiaanse en Mexicaanse maffia's opereren. Hit-and-run organisaties die razendsnel de cocaïne aan wal brengen. Je rolt er een op en morgen zijn er drie nieuwe voor in de plaats."
Overal in Spanje werken zo kleine cellen voor de drugshandelaren. De groepen brachten het geweld uit Zuid-Amerika over naar Europa en bevechten elkaar op leven en dood in de grote steden als Madrid, Barcelona en Valencia.
Paniek
"De politie staat voor een deel machteloos", zegt ook Fernando Alonso. Hij leidt een stichting tegen de drugshandel in de kustplaats Vilagarcia de Arousa. "Justitie kan maar mondjesmaat optreden omdat de omvang van de smokkel zo groot is. De criminele organisaties zijn altijd twee stappen voor. Steeds weer worden nieuwe vormen gevonden om de cocaïne het land binnen te brengen. Daar zijn de bendes echt inventief in." We interviewen Alonso op straat in het kleine stadje, waar iedereen elkaar kent. Ook Alonso kijkt voortdurend om zich heen om te zien of iemand hem afluistert.
Er is zekere paniek bij de drugsbendes, ontdekken we later. Voor het eerst in lange tijd lijkt Justitie aan de winnende hand. In twee maanden nam de politie liefst negen ton cocaïne in de wateren rond Galicië in beslag. In jaren was de overheid niet zo succesvol. Bedenk daarbij dat een kilo al 35.000 euro opbrengt. Daarmee zitten de maffia's met een strop van honderden miljoenen.
De andere afleveringen komen uit Amsterdam, Guinee-Bissau en Peru.
Het Witte Spoor
weergeven op een grotere kaart
»
»
»