NOS Radio reist deze zomer dwars door Nederland. De reis begon op 27 juli in het Zeeuwse Sluis. We eindigen vier weken later op 21 augustus in Roodeschool in Groningen. Vandaag Delfzijl.
Door Jeroen de Jager
Het is oogsttijd in noordoost Groningen. Tarwe, aardappelen, suikerbieten én hennep, jawel de canabisplant met z'n typische veelvingerige, gekartelde bladvorm. Ze staan er mooi bij op de velden van het bedrijf Hempflex. De planten kunnen hoogten bereiken van vier meter of meer, afhankelijk van de bodemsoort. Voor de goede orde: het gaat hier om industriële hennep (canabis sativa) die verwerkt wordt tot onder meer hout- en vezelproducten. Maar de nietsvermoedende liefhebber denkt toch dat het gewoon een marihuanaplant is. Je ruikt de typische harsgeur en als je een top afbreekt voelt ie lekker vet en kleverig.
Borden
Omdat er steeds meer mensen waren die dachten goedkoop hun weed te kunnen plukken heeft Mark Rijnders van Hemplex langs de velden informatieborden geplaatst met uitleg over deze industriële soort. En dan lees je dat in deze plant maar 0,2 procent THC zit (de werkzame stof om high te worden). "Als je hier stoned van wilt worden zul je één hectare van deze platen moeten eten", vertelt Rijnders.
Hij neemt me mee naar de bedrijfshallen van Hempflex. Op zijn kantoor staat de vitrine met producten die van hennep zijn gemaakt. Het heeft tienduizenden toepassingen. Ik zie plakken isolatiemateriaal, lappen stof die van hennep zijn gemaakt, olie om mee te bakken en composieten met hennepvezel waarmee bijvoorbeeld BMW dashboards maakt. Als je wat meer leest over industriële hennep zie je dat het een geweldig product is, vooral omdat het duurzaam is. Voor de groei zijn geen bestrijdingsmiddelen nodig en het gebruikt in vergelijking met katoenplanten een schijntje water.
Tot begin vorige eeuw was hennep een heel gangbaar gewas in Nederland. Maar door de narcoticawetgeving werd het ineens verboden. "Daar zat ook een lobby achter van de synthetische vezelindustrie", denkt Rijnders. "Die wilden de hennep uitbannen om ruimte te maken voor hun eigen producten." Sinds begin jaren '90 mag het weer verbouwd worden. Alle producenten samen hebben nu 1200 hectare in Nederland. Langs het veld van Hempflex stoppen fietsende toeristen bij het informatiebord. Eentje loopt het veld in en plukt een top. "Ik was vroeger liefhebber", hij snuift een keer. "Mmmmm, lekker!"
Delfsail
Toeristen zijn er ook in Delfzijl. Honderdduizenden drommen er dit weekeinde samen in de haven als bezoekers van Delfsail 2009. Het is het bekende evenement: windjammers bekijken en slenteren langs de kade. Aangezien die windjammers er nog niet zijn ga ik op zoek naar andere schepen die meedoen. Ik krijg contact met de schipper van de Quo Vadis die vastzit bij de brug van Klein Ulsda. Ik ben welkom, maar of ik dan wel in Nieuweschans de sleutel wil ophalen van de brug. Het blijkt een zelfbedieningsbrug en dus mag ik voor het eerst van m'n leven brugwachtertje spelen. Een kind doet de was: Sleutel in het kasje, op de rode knop drukken en de slagbomen gaan dicht, op de gele knop drukken en de brug gaat open. De Quo Vadus kan door en zal in de loop van vrijdag aankomen in Delfzeil.
Op de persborrel in de haven van Delfzeil hoor ik van organisator Blijdorp dat er dit weekeinde bijna 1 miljoen mensen worden verwacht. En wist u dat Delfsail in aantallen windjammers groter is dan Sail Amsterdam? Totaal komen er dit jaar 32 twee-, drie, en viermasters. Zaterdagochtend begint de intocht. 9 Leden van het kabinet hebben zich al gemeld en de koningin komt ook. Het gebeurt niet vaak dat Noordoost Groningen zoveel belangstelling krijgt vanuit de Randstad.
//infographics.nos.nl/data/projects/pr02665//">
»
»
»