Door Marijn Dorrestijn vanuit Berlijn
Iedere dag nog worden verse bloemen gelegd bij de kleine gedenkplaats in Nachterstedt. 's Avonds komen er mensen samen. Om te praten, om kaarsen aan te steken, om stil te staan bij wat de inwoners van de straat Am See is overkomen. "We komen hier iedere dag", vertelt bewoner Hans-Hermann Fraust. "Even hier zijn, even praten met onze buurtgenoten. Dat hebben we nodig."
Twee weken geleden werd Nachterstedt getroffen door een landverschuiving. Over een lengte van ruim driehonderd meter gleed in de vroege ochtend van 18 juli ineens een bebouwde helling weg. Een huis verdween in de afgrond, een tweede huis werd door de landverschuiving in tweeën gescheurd.
Drie mensen vonden in de zandmassa hun dood. Alle buurtbewoners werden direct geëvacueerd. Van ieder huis mocht één bewoner nog een half uur terug om waardevolle spullen op te halen. Daarna heeft nooit meer iemand voet gezet in het het wijkje Am See; te gevaarlijk.
'We zijn er nog'
Nachterstedt is typisch een dorpje van ons-kent-ons. Dat zegt ook Hans-Hermann Fraust, een van de 41 inwoners die bij de landverschuiving alles heeft verloren. Hij komt woorden tekort om de manier waarop hij en andere gedupeerden zijn opgevangen, te roemen.
"De mentaliteit van de mensen hier is onbeschrijfelijk. Het maakt me echt emotioneel", vertelt Fraust. Terwijl we staan te praten wordt hij voortdurend aangesproken door dorpbewoners en krijgt hij schouderklopjes. Het is illustrerend voor het wijgevoel dat zich na het drama van Nachterstedt heeft meester gemaakt. "We zijn er nog", zegt Fraust geëmotioneerd. "En we zijn niet alleen."
Auto's vol hulpgoederen hebben het dorpje in Sachsen-Anhalt al bereikt met kleding, schoenen, huisraad en gereedschap. Een oud-inwoner heeft in zijn nieuwe woonplaats vijfhonderd kilometer van Nachterstedt een hulpactie op touw gezet en een vrachtwagen vol goederen op weg gestuurd. Woonwinkels uit de buurt doneren bedden en geven alle gedupeerden 5000 euro voor nieuwe meubels. Solidariteit wordt hier nog met hoofdletters geschreven.
Verlies
Het verlies wordt er niet minder om. Een hechte buurt is letterlijk verscheurd. Buren zijn ineens geen buren meer, de hele wijk is na de landverschuiving onbewoonbaar verklaard. Spullen zijn te vervangen, denkt ook Fraust. Het echte verlies zit in kleine dingen. "Ik kan nooit meer in de tuin koffie drinken met mijn buurman. Dat deden we tien jaar lang, iedere dag."
Fraust wil ondanks het drama niet weg uit Nachterstedt. Nu niet, nooit niet. "De warmte van de mensen hier is goud waard. Je voelt je haast verplicht om te blijven." Van verruwing van de samenleving hebben ze in Nachterstedt nog nooit gehoord.
Deel deze pagina
»
»
»