Door correspondent Wouter Zwart
Dagelijks worden in China tientallen, zo niet honderden kinderen gestolen. Ze komen terecht in het bedel- of prostitutiecircuit, maar vaker nog verkopen de kidnappers ze door aan nieuwe ouders. Illegale adoptie van baby's en peuters komt in China op grote schaal voor. Een van de oorzaken is ironisch genoeg de Chinese een-kindpolitiek.
Frustratie
"Als ik een bom had, dan blies ik het hele politiebureau op". Vader Sun Haiyang doet twee jaar na de verdwijning van zijn kind geen moeite om zijn frustraties te verbergen. In oktober 2007 werd Suns 3-jarige zoontje pal voor de familiewinkel weggelokt door een man met een tas vol speelgoed en ontvoerd. De buurtagenten namen eerst 20 minuten de tijd om een ander vergrijp in de straat op te lossen. Eenmaal ter plaatse deden ze niets.
De Chinese wet schrijft immers voor dat een vermissingszaak pas behandeld wordt als er 24 uur verstreken zijn. "Ik riep nog: waarom wachten!?" herinnert Sun zich: "Na 24 uur kan mijn zoon de stad en de provincie al uitgebracht zijn."
Maar het etmaal ging voorbij. In de dagen erna maakte de politie ook weinig aanstalten op de zaak snel op te lossen. Niet zij, maar vader Sun ontdekte dat de kidnap was vastgelegd op een bewakingscamera aan de overkant van de straat. "We hadden het gezicht van de dader op beeld! Nou moest de politie wel succes hebben. Mijn ouders, broers en zussen reisden 2000 kilometer naar mijn stad om ons te steunen. Maar de politie in de buurt, 1 kilometer verderop, kwam niet. Ze zeiden dat ze liever een naam van de dader hadden." Suns zoon werd nooit teruggevonden.
Eén-kindpolitiek
Het is deze ambtelijke muur van onwil waar jaarlijkse vele duizenden ouders tegen aanlopen. Al vele jaren zit het probleem van kinderontvoering diepgeworteld in de Chinese samenleving. Door de een-kindpolitiek is de druk op veel ouders onvoorstelbaar groot, om het enig kind een zoon te laten zijn. Jongetjes brengen een gezin traditiegetrouw meer inkomen en status dan een meisje. Op sommige plekken in China is die sociale druk zo groot, dat ouderloze stellen of ouders van een dochter overgaan tot het adopteren van een zoon. Legaal of niet.
Ze bestellen letterlijk een kind," aldus advocaat Liu Xiaoyuan, die veel ontvoeringszaken volgt. "Criminelen spelen in op die behoefte en verdienen grof geld aan de misdaad. Zo kost een zoon in de stad Quanzhou in de provincie Fujian zo'n 4500 euro. Een dochter is uiteraard goedkoper."
Don't ask, don't tell, lijkt het motto bij het kopen van een gestolen kind. Volgens Liu realiseren veel adoptieouders zich niet eens, dat het kopen van een kind buiten de officiele adoptieinstellingen om een misdaad is. "Ze doen net alsof ze niet weten dat het kind ontvoerd is. Of ze weten het echt niet, omdat de handelaar ze vertelt dat hun adoptiezoon een wees is."
DNA-bank
Af en toe maakt de Chinese overheid de kwestie van gestolen kinderen tot een speerpunt van beleid. In mei werd met veel tromgeroffel een landelijke databank gestart voor DNA-materiaal van vermiste kinderen. Dat zou een nieuw wapen moeten vormen in de strijd tegen kindersmokkelaars.
Hoewel de landelijke media al in juni de eerste successen meldden, krijgt de NOS geen toestemming om de DNA-databank te zien. Ook een ontmoeting met de betrokken politie en de teruggevonden kinderen is door het Ministerie van Openbare Veiligheid afgewezen.
Vader Sun Haiyang volgt de nieuwe ontwikkelingen met een mix van spanning en wantrouwen. "Ik sta in contact met honderden ouders die ook hun kind hebben verloren. Geen van hen herkende de teruggevonden kinderen op de krantenfoto's. Ik weet niet wat ik hier van moet denken."
Intussen geven Sun en zijn vrouw de hoop niet op dat hun zoontje ooit weer door de voordeur binnenkomt. "In de tussentijd moeten we onze angsten overwinnen; hopen dat hij verkocht is aan een familie en niet ergens gedwongen wordt te bedelen."
Deel deze pagina
»
»
»