Door correspondent Bernard Bouwman
Op 15 augustus is het precies 25 jaar geleden dat de PKK van Abdullah Öcalan haar eerste aanslag pleegde in Turkije. Vijfentwintig jaar geweld is genoeg, moet de Turkse regering hebben gedacht want ze komt nu met een radicaal plan. Volgens de Turkse media wil premier Erdogan in één klap de culturele rechten van Koerden aanzienlijk vergroten.
Zo zou hij Koerdische faculteiten willen openen aan universiteiten en zou zelfs op Turkse middelbare scholen Koerdisch een keuzevak kunnen worden. Ook zou Turkije amnestie willen verlenen aan aanhangers van de PKK. De commandanten daarvan zouden echter niet terug mogen keren naar Turkije, ze zouden voor altijd worden verbannen.
Genoeg van het geweld
De laatste maanden is in Turkije wel duidelijk geworden in Turkije dat iedereen genoeg heeft van het geweld, ook de PKK. Het was immers niemand minder dan Abdullah Öcalan zelf die vanuit zijn gevangeniseiland voor de Turkse kust (waar hij een levenslange celstraf uitzit) liet weten op 15 augustus met een vredesplan te zullen komen.
Dat de Turkse regering nu zelf met een plan komt heeft er zeker ook mee te maken dat Ankara niet wil dat Öcalan de show steelt. Voor de nationale politici is het reces daarom ingetrokken. Wil het echter ooit vrede worden, dan zullen er keuzes gemaakt moeten worden over de toekomst van de PKK-leider.
Öcalans aanhangers willen dat hij vrijkomt, maar veel Turken vinden dat onacceptabel. Hij is verantwoordelijk voor de dood van duizenden, zeggen zij. Daar staat tegenover dat veel Koerden in Zuidoost-Turkije hem nog steeds als hun leider zien. Hoe het probleem Öcalan opgelost moet worden, is vooralsnog volstrekt onduidelijk.
Kwaad bloed
Daar staat dan weer tegenover dat veel Turken beseffen dat geweld ook niets oplost. Vorig jaar viel het Turkse leger Noord-Irak binnen. Dit zou het einde betekenen van de PKK, hoopten velen. Elke dag berichtte de strijdmacht trots dat er weer een aantal 'terroristen' was geliquideerd.
Maar het geweld zette alleen maar kwaad bloed in Zuidoost-Turkije: veel Koerden voelden zich weer dichter bij de PKK staan. En deze beweging was ook na de inval nog steeds actief.
En dus is de wil tot vrede groot, zeker ook bij de Turkse regering. De grote vraag is: zal dit plan voldoende zijn om die vrede te bewerkstelligen?
Deel deze pagina
»
»
»