Vierdaagse Nijmegen afgelopen

Bij de Vierdaagse van Nijmegen hebben 37.106 deelnemers de finish gehaald, op de Via Gladiola toegejuicht door vele tienduizenden mensen. De snelste loper was een Brit, die vanochtend al om half tien over de finish kwam.

Op de slotdag haakten 348 mensen af. Het percentage uitvallers komt daarmee op 8,7 procent, ongeveer net zo veel als vorig jaar. Ondanks de gebruikelijke blaren noemt de marsleiding het een uitstekend verlopen Vierdaagse.

Vanavond blijft het druk in Nijmegen, met het slot van de Vierdaagsfeesten. Op de snelwegen rond de stad waren de spitsstroken opengesteld.

Ook verslaggever Joris van de Kerkhof was er vier dagen bij:

16.00 uur
Vader, moeder, zoontje van een jaar of drie zoenen elkaar op de finishlijn. "Het is volbracht, nu weer op zoek  naar een nieuwe uitdaging." Zij wil graag de Elfstedentocht schaatsen, desnoods een alternatieve. Hij weet het nog niet. Maar ze zeggen beiden in koor over de afgelopen vier dagen: "Het was prachtig, maar het was eens, maar nooit meer." Ik had het niet simpeler kunnen zeggen.

Straks strompelen naar de trein, op zoek naar iets nieuws.

15.30 uur
Maria Hopman van de Radboud Universiteit komt nog even langs. Ze doet onderzoek onder de Vierdaagse deelnemers. Daar is ze mee begonnen drie jaar geleden toen de Vierdaagse werd afgelast vanwege de hitte. Nu heeft ze deelnemers met overgewicht onderzocht.

Uit haar nieuwste onderzoek blijkt dat de dikke mensen sneller uitvallen bij de Vierdaagse dan niet zo dikke mensen. "Ik denk ik laat het je nog even weten, omdat jij de laatste twee dagen niet hebt meegelopen."  Dank u wel professor, ik weet waar ik aan moet werken, denk ik. Misschien.

15.15 uur
Moeten we het nog over de Mexicaanse griep hebben? Hier in Nijmegen heeft niemand het er over.

14.45 uur
Overal muziek. Overal verschillende muziek. Trommels, blaasorkesten, Nederlandstalig, marsmuziek, alles door elkaar. De vermoeide lopers laten het allemaal gelaten over zich heen komen.

14.00 uur
Druk, drukker, drukst. Nu komen de meeste wandelaars binnen. Uitgeput, maar de meesten met een blik van enorme trots in hun ogen. En allemaal met die bloemen, die bijzondere Nijmeegse bloemen, die gladiolen.

Sommigen gaan echt tot en met de finish. Er is een groepje dat het asfalt gaat zoenen. "Waar is de streep, waar is de streep. Och meneer, het was zo zwaar. Niet normaal meer, maar we hebben het gehaald.

13.00 uur
Daar is René Bakker weer, de man uit Bovenkarspel die als tweede aankwam. Zijn vriendin had problemen bij het lopen. Hij is haar het laatste stuk gaan begeleiden. Toen Bakker vanochtend over de finishlijn kwam, was het nog lang niet zo druk op de tribune. Dat vindt hij  helemaal niet erg: "ik vind het allemaal een beetje een poppenkast."

Een vrouw die liever 40 kilometer had gelopen is haar looppartner kwijtgeraakt. Ze heeft 'maar' 30 kilometer gelopen en probeert zich daarvoor te verexcuseren. Tijdens andere tochten loopt ze ook weleens 65 of zelfs 80 kilometer. Ze is niet moe, absoluut niet moe. De hand die als ondersteuning op mijn onderarm legt, heeft niets met vermoeidheid te maken.

Ze noemt het vriendschappelijk. Alweer een vriend gemaakt in de Vierdaagse. Ook weer iemand die het WEL uitgelopen heeft.

11.30 uur
De blije en van sommigen ook erg opgeluchte gezichten spreken boekdelen. Wat moet je eigenlijk nog aan de mensen vragen?

11.00 uur
De wandelaars druppelen binnen. Snelle lopers, fitte lopers, getrainde lopers. Ze zwaaien naar de tribunes, naar de mensen achter dranghekken. Op de tribunes is nog ruimte genoeg. De meeste supporters zullen komen voor de minder snelle lopers. Die hebben dus nog wel een tijdje.

9.40 uur
René Bakker (46) uit Bovenkarspel komt als tweede binnen. "ja jammer, opnieuw is die Brit Simon Brownlee sneller, maar ik heb echt mijn best gedaan. Nee, natuurlijk is het geen wedstrijd, maar ik vind het gewoon leuk om zo snel  mogelijk binnen te zijn."

Die Brit kwam al om tien voor half tien binnen gelopen, gerend bijna. Alle andere dagen was hij ook als eerste binnen. Langs de route is het nu nog niet zo ontzettend druk met publiek. Hij gaat er straks nog een keer langs lopen als de grote meute binnenkomt, de andere ongeveer 37.000 mensen.

René Bakker straalt van oor tot oor. In allebei die oren zit een grote, goudkleurige oorring. In zijn tong een piercing, maar dat heeft verder geen invloed op zijn wandelprestaties, zegt hij.

Bent u nou een snelwandelaar?  "Nee, ik ben een wandelaar die snel wandelt. Een snelwandelaar loopt toch nog even anders. En de organisatie heeft liever niet dat er aan snelwandelen gedaan wordt. Ze hebben liever dat je snel wandelt." Bakker glimt helemaal als hij het uitlegt. Hij ziet er niet heel erg vermoeid uit.

Wachten op de wandelaars die minder snel wandelen.

9.20 uur
Marcel Claassen is archivaris van de Vierdaagse. Hij doet dat werk al veertig jaar. Zijn eerste tocht liep hij in '61. Op de makkelijke vraag of het zijn lust en leven is, de Vierdaagse, antwoordt hij dat hij ook nog wel andere hobby's heeft. Ik krijg niet te horen welke hobby's dat dan zijn.

Op de makkelijke vraag over de mooiste archiefstukken, vertelt hij verrassend genoeg niet over Nijmegen maar over een tocht die gehouden is in Nederlands Indië. Die tocht mocht eigenlijk niet gehouden worden van de organisatie hier. Strenge mensen, die mensen van de organisatie.

8.15 uur
Het blijft bijzonder, die start van het maakt niet uit welke afstand. Zenuwachtig gepraat en gegiechel. Lange rijen en dan opeens is alles weer stil op de wedren, de plek van start en finish.

Ik loop in de uitzending langs de tribunes. Militairen hebben een brug gebouwd over de weg, tussen de tribunes. De laatste spandoeken worden opgehangen. Het ziet er vreemd uit, onder het spandoek zie ik een hand. Die hand gaat pas na een paar seconden bewegen. De hand maakt het spandoek vast. Zag er raar uit.

Nog weinig gladiolen en al helemaal geen toeschouwers. Wel regen, maar daarna gaat ook weer de zon schijnen. Zo'n dag.

7.30 uur
"U bent vast ouder dan dat u er uit ziet?" Zeventig is ze, met enorm veel Vierdaagse ervaring. 22 keer de veertig kilometer en nu voor de 4e keer de 30. Last van haar kuiten wel. Het was zwaar gisteren.

Haar loopvriendin heeft niet zo vaak meegelopen, maar wel veel ervaring met de Vierdaagse. "Vroeger kwamen de militairen bij ons op school. Toen sliepen ze nog niet op Heumensoord. Jaha, onze moeders vonden het toen beter dat we binnen bleven, met al die militairen in de buurt."

Ze staan met z'n tweeën vooraan in de rij van duizenden mensen. Ze willen echt als eerste weg, want voor je het weet kom je te laat binnen.

7.15 uur
De veertig kilometer lopers zijn nu echt weg. De dertigers maken zich nu klaar. Het zijn de ouderen en de jongeren die meedoen.

7.00 uur
Die studenten zijn toch wel schattig dronken. Twee jongens gaan van tafel naar tafel. "Even met de dames praten." Een onbeholpen flirterig gesprek volgt: "He mevrouw, niet onderweg met een militair gaan zoenen he?" Ze zegt lachend dat ze juist daarvoor aan de Vierdaagse meeloopt. Student past zijn tactiek meteen aan: "mijn vriend hier is toevallig militair, dus…"

6.30 uur
De veertig kilometer lopers mochten een kwartier gelegen gaan lopen. Maar sommigen laten de drukte bij de start even voor wat het is. Rustig nog een kopje koffie drinken. "Wij zijn toch wel op tijd binnen. We weten wat het is om de Vierdaagse te lopen, nee, ons maak je niets wijs." Ik maak met deze meneer een afspraak voor een gesprek op de radio, maar als ik tijdens de uitzending naar hem toe wil lopen, blijkt hij op de wc te zitten.

Ik praat met drie andere mensen in de uitzending. Tijdens het gesprek worden zij ook aangesproken door een collega van SBS 6. Hij ziet er een beetje uit als een student die van de nacht de dag in gaat. Daarom stel ik hem ook nog een vraag, maar ik heb me dus vergist. Tussen de tienduizenden lopers moet hij net de mensen aanspreken die op Radio 1 aan het praten zijn. Raar.

6.00 uur
De Spoorwegen laten muziek horen in de trein. Geen succes-wens-boodschap- zoals dinsdag maar alleen lalala-muziek. Op station Nijmegen lalala'en feestvierders van de Nijmeegse feesten de wandelaars toe. "Succes he, vandaag", "sterkte", "je kunt het (jongen)".

5.30 uur
Mensen zijn toch een beetje zenuwachtig voor de laatste dag. Komt de familie wel om bloemen te geven bij de finish. En als ze komen, hoe kunnen ze ons dan vinden? Werkt de mobiele telefoon wel als iedereen daar gebruik van maakt vanmiddag?

"Maar weet je niet van dat kindje, ja, het  kind van die vrouw bij ons aan de overkant… Ja, die had haar ogen ook scheef staan, net als die vrouw daar verderop in de trein. Ik vroeg me af, kijkt ze mij nou aan, of kijkt ze zo scheel…"

De opwekkende gesprekken in de coupé blijven mijn aandacht vragen.

Verderop in de trein praten lopers over pijnen en pijntjes. Sterke vrouwen die de tocht wel gewoon uitlopen. En dan ook nog 40 kilometer.

4.55 uur
"Goedemorgen, daar zijn we weer." Drie vrouwen schuiven aan in de trein. De stemming is uitgelaten. "Je, hoeft alleen nog maar de laatste dag te lopen."  "Pfff, alleen nog maar, dat is toch nog heel erg zwaar hoor." De trein is met elkaar in gesprek. In een krant staat dat de Vierdaagse lopers ondanks de regen gisteren enorm veel plezier hadden. "Nou dan hebben ze ons niks gevraagd."

Buurvrouw en overbuurvrouwen praten hard en lang niet alleen over de Vierdaagse. Over de tijd dat de oppas mannen uitnodigde in haar huis. Over die ene vrouw die getrouwd was geweest, "witte nie", met die man, die broer van Henk "witte wel".  "Ze woont nu samen met een vrouw. Ja met een vrouw. Maar ze is enorm afgevallen en is ook begonnen met wandelen. Ze heeft de tocht in Apeldoorn gelopen, dat schijnt ook een hele mooie tocht te zijn." Waarom onthoud ik dit soort gesprekken toch altijd letterlijk?

4.00 uur
De eerste lopers zijn aan het lopen, voor de laatste keer aan het lopen. Ik sta op. Ik voel dat ik spieren heb, "veel spieren" heb. Maar het voelt niet heel sportief. De pijn is wel minder aan het worden. De getapete voeten beschermen de blaren, dat heeft de Rode Kruis-prikker gisteren goed gedaan.

 Verslag van dag 3
 Verslag van dag 2
Verslag van dag 1