Flinke verkoeling na dag 1 van de Vierdaagse

Op de eerste dag van de Nijmeegse Vierdaagse zijn tien deelnemers flauw gevallen en naar het ziekenhuis gebracht. Eén wandelaar moest worden gereanimeerd.

In totaal zijn er 473 lopers uitgevallen, ongeveer net zoveel als vorig jaar. Volgens de organisatie was het vooral in de ochtend ideaal wandelweer. In de middag werd het voor sommigen te warm.

Vanochtend vroeg begonnen 40.645 mensen aan de wandelroute door de Betuwe. Een Brit kwam voor 10.00 uur als eerste over de streep.

Zo'n 500 mensen lieten zich behandelen door het Rode Kruis, de meesten voor blaren. Morgen gaat de route onder meer langs Wychen en Beuningen.

Verslaggever Joris van de Kerkhof tussen de wandelaars

16.00 uur
Het drinken is een grote gezamenlijke bezigheid. Langs de kant, maar ook onder de wandelaars. Natuurlijk wordt er ook heel veel water gedronken. Maar aan de finish is er ook heel veel bier. Ik moet er niet aan denken, na zoveel kilometer wandelen in de hitte.

De verkoeling komt straks. Dat wordt een flinke verkoeling, maar morgenochtend schijnt het dan weer goed wandelweer te worden. Minder heet dan vandaag. De tocht begint dan weer in de trein van huis naar hier. Horen wat de laatste tips zijn, wat de ervaring van vandaag waren en hoe het met de blaren zit. Met die van mij zit het overigens wel goed. Dat betekent dat er vooralsnog geen zijn. Jammer dat het met zo veel mensen is, maar eigenlijk is het best wel leuk, dat lopen.

Ondanks de hitte is het wel feest op de start en finish plaats in Nijmegen Mensen zijn flink aan het uithijgen bij de muziek. Muziek die bijna overal langs de route klinkt. Het is zoeken naar stille plekken, maar wat wil je ook met ruim veertigduizend deelnemers, Hoeveel er daarnog van over zijn, zien we morgen. De weersverwachting: voor de komende uren niet zo best, maar morgen schijnt het weer best wandelweer te worden. Het wordt iets minder warm

15.00 uur
Mensen blijven maar tips aan elkaar uitdelen. Een tip tegen de blaren: als je maar hard genoeg op je eigen tenen gaat staan, heb je geen last van blaren meer…

Ik haal veel mensen in. Af en toe blijf ik achter een groepje hangen. Het is soms wel heel erg persoonlijk wat ze aan het bespreken zijn. De meest enge ziektes komen voorbij, met vaak als slotzin: en nu gaan we het over iets leuks hebben. Over honderd meter is een kroeg, en daar gaan we wat drinken.

14.00 uur
Het is definitief met de rust gedaan. Overal muziek, dans en drank. Zelfs op de rustige plekken van de route. Het is ook gedaan met het alleen lopen van mensen. Alle afstanden zijn weer bij elkaar gekomen en dat betekent op sommige wegen gewoon dringen.

"Je moet je er gewoon aan overgeven," zegt een ervaren vierdaagse verslaggever door de telefoon. Hij heeft gehoord dat ik zelf meeloop, geeft tips en spreekt opbeurende woorden. Dat is goed om van hem te horen.

12.00 uur
Even gaan zitten. De afgelopen uren vooral bezig geweest met het bijhalen van de groep. Het monteren van de reportages kostte even wat tijd. Maar bij Elst is het weer enorm druk. Dan pas heb ik in de gaten dat het de kilometers daarvoor veel leuker was. In de stilte, tussen de bomen. Af en toe een bijna afhakende wandelaar. Een meneer van een jaar of 80 die voor de 52e keer meedoet. Vorig jaar was hij tien minuten te laat binnen, dat zal hem dit jaar niet gebeuren, zegt hij. Maar het lijkt er meer op dat hij strompelt dan dat hij loopt. Nog vijf uur te gaan voor deze meneer en ik heb geen idee hoeveel kilometer.

In Elst is het vol muziek. Muziekkorps Willem Allexander bijvoorbeeld speelt het liefst wandelmarsen. En mensen die voorbij lopen verzekeren mij dat het op die muziek lekker loopt. Liedjes met smerige teksten worden gezongen, er wordt veel bier en wijn gedronken langs de kant van de weg. Ook wandelaars klokken hun eerste flesje leeg.

Natuurlijk zijn er ook leuke gesprekken te voeren over de zin van het wandelen. Dat je hoofd leegt raakt, zoals een mevrouw zegt. "Dat je de problemen van thuis even kwijt bent", zegt ze ook. Maar in de drukte van Elst is daar even geen ruimte voor. Straks, hoop ik, in de stilte terug naar Nijmegen weer tijd voor reflectie.

9.30 uur De studenten en hun dronken feesten liggen achter de wandelaars, maar daarmee is de herrie niet verdwenen. Ieder dorp heeft zo zijn eigen manier van verwelkomen van de wandelaars. In Lent staat er 'een paard in de gang', even verderop gaan 'De Hendjes de lucht in'. Je wandelt dus min of meer langs het zomercarnaval van Nijmegen. Tenminste, zo is het op dag één.

8.30 uur
Over de brug bij de Waal loopt Peter van der Star uit Den Helder. Hij is 61 jaar en heeft speciaal op deze editie gewacht: op deze leeftijd mag ik met de dertig kilometer meelopen, anders had ik veertig gemoeten.

Hij is hartpatiënt, houdt van uitdagingen, heeft de Strandzesdaagse gelopen, is jurylid bij atletiekwedstrijden en heeft zich ook voorbereid op deze vier dagen. "Ik heb verschillende voorbereidende wandelingen gelopen. Ik denk dat ik zo'n 700 kilometer in de benen heb. Er zijn er die al wel 1200 kilometer hebben gelopen. Dat is wel heel erg veel. Misschien dat het me zo bevalt, dat ik volgend jaar wel veertig kilometer loop, maar laat me eerst vandaag maar eens uitlopen."

Als Van der Star en ik de Waalbrug aflopen, worden we weggeduwd door een paar fanatiekelingen. Blijkbaar gaan we niet snel genoeg. Er zijn ook mensen die de weg afsnijden. De fanatieke duwers roepen dat ze een schande voor de Vierdaagse zijn.

7.00 uur
De eerste kilometers is het voornamelijk druk met studenten aan de kant. Dronken, nog meer dronken, het dronkenst. Ze komen nauwelijks meer uit hun woorden, maar net als de deelnemers weet iedereen zich goed te beheersen. Aanmoedigingen, liedjes zingen (zelfs speciaal voor Radio 1!!!) en zoveel mogelijk deelnemers een handje geven.

Het is gemoedelijk, dat is het woord. En als je meeloopt ben je al redelijk snel verkocht. De aversie tegen grote groepen is snel weg. Het blijkt eigenlijk gewoon leuk te zijn om de stoet achterna te wandelen.

5.30 uur
Tienduizenden mensen, onrustig bij elkaar op het startterrein. Onrustig maar zonder problemen. Dringen, maar zonder te duwen. Veel lachende gezichten, maar ook veel zenuwen.
Die zenuwen waren al te voelen in de trein naar Nijmegen. Voor me en achter me zaten voornamelijk vrouwen die de laatste vierdaagse problemen doornamen. Maar problemen zijn er niet, zegt Henny Sackers van het Vierdaagse bestuur. "Alles gaat zoals het van tevoren bedacht is. En ook het weer werkt mee. Niet al te warm, en geen regen."

De deelnemers verdringen zich om hun startbewijzen te laten zien. Eenmaal aan het lopen is het "hè hè, eindelijk begonnen".

4.52 uur
In de trein heb ik vooralsnog het meeste geleerd over de vierdaagse:
* Heb jij hoge of heb jij lage schoenen?
* Ik heb veel getraind maar een week voor de Vierdaagse moet je stoppen.
* Je slijt één paar schoenen per vier dagen.
* Ik heb nooit last van blaren. Oh, ik wel. Ik loop ook al jaren bij een pedicure
* Je moet de eerste vier uur doorlopen, want anders kun je de rest niet meer aan.

Dat is een goeie. Ik loop verder.