Israëlische militairen hebben oorlogsmisdaden gepleegd tijdens de Gazaoorlog van rond de jaarwisseling. Dat zegt de Israëlische organisatie Breaking the Silence (Doorbreek het Zwijgen), die sprak met bijna dertig militairen die in Gaza hebben gediend.
Door correspondent Sander van Hoorn
Israëlische militairen hebben oorlogsmisdaden gepleegd tijdens de oorlog in Gaza. Daarnaast zijn er onnodig veel burgers gedood en huizen en infrastructuur vernietigd. De instructies waarmee Israëlische militairen naar Gaza werden gestuurd, zijn daar voor een groot deel debet aan.
Dat getuigen Israëlische militairen, dienstplichtigen en reservisten die tijdens de oorlog rondom de jaarwisseling in Gaza vochten. De verklaringen zijn opgetekend door de Israëlische organisatie Breaking the Silence, die de verklaring anonimiseerde.
Het Israëlische leger zegt dat het daardoor geen bewijs heeft dat het om echte militairen gaat en dat het bovendien de juistheid van de anonieme getuigen niet kan controleren. "Hamas is degene die burgers gebruikte als menselijk schild en zich verschool in ziekenhuizen", zei een woordvoerder van het leger.
Gesprek met Michael Maniken, woordvoerder van Breaking the Silence.
Dat ook Hamas oorlogsmisdaden pleegde, is geen excuus, zegt Breaking the Silence. "Als leger van een democratisch land heb je je aan normen te houden. Als je de oorlog niet kunt winnen zonder bepaalde regels te schenden, moet je daar op zijn minst open en eerlijk in zijn."
"Soms moest een Palestijnse burger voor een militair lopen terwijl die de loop van zijn geweer op de schouder van de burger legde." Dit verklaart een reservist met de rang 1e sergeant. Zijn identiteit wordt door Breaking the Silence geheim gehouden.
De sergeant is één van de bijna dertig militairen die hun hart luchtten. Ze zagen of deden dingen waardoor ze zelf in gewetensnood kwamen. Oorlogsmisdaden als het gebruik van, in dit geval, burgers als menselijk schild. 'Johnnies' werden ze genoemd, of 'buren'.
Rules of Engagement
"Eén van de soldaten in mijn bataljon vergeleek de grondtroepen met een groep honden die veel geslagen is. De hond wordt helemaal gek gemaakt en wordt dan losgelaten met het commando 'pak ze!'".
De getuigenissen van Breaking the Silence verhalen van briefings, aansporingen van commandanten, religieuze opdrachten van rabbijnen. In zulk soort gevallen is de geweldsinstructie in welke gevallen mag je schieten de enige beperkende factor. Uit alle getuigenverklaringen blijkt dat de geweldsinstructie vaag was, als hij al gegeven werd.
Meerdere militairen verklaren dat het duidelijk was dat je 'bij twijfel moest schieten'. Schieten om te doden. "Vanaf het begin wilde het leger alles doen om te voorkomen dat Israëlische militairen gedood of gevangen genomen zouden worden", zegt Breaking the Silence. "Dan zou het Israëlische publiek snel een einde aan de oorlog eisen."
'Bij twijfel schieten'
Vandaar dat 'bij twijfel schieten', bombardementen voordat grondtroepen werden ingezet, wet entries (schietend een huis binnenkomen) en de instructie voor de grondtroepen dat de eigen veiligheid boven alles gaat. "In zo'n situatie ben je de hele tijd bang en wil je het liefst op alles schieten", luidt één van de verklaringen. Gedetailleerd wordt beschreven hoe daardoor burgers zijn gedood.
Vaak verspreidde Israël flyers met de aankondiging van een invasie of bombardement. Ook werden bijvoorbeeld sms-jes verstuurd naar mobiele telefoons in dat gebied. Meerdere mensen verklaren dat dat misschien zelfs averechts werkte: "De mores was dat iedereen die dan nog in een gebied was, dus een terrorist is."
Veel verwoesting is aangericht zonder duidelijk 'operationeel doel' - het afwenden van direct gevaar of het onschadelijk maken van explosieven. Letterlijk kregen de militairen te horen dat hele huizenblokken, wegen en boomgaarden werden vernield met het oog op 'de dag erna'- de dag dat Israël zich terug zou trekken uit de Gazastrook.
Witte Fosfor
Witte fosfor werd niet alleen buiten de bebouwde kom gebruikt. Er zijn meerdere verklaringen over het gebruik ervan tijdens de Gazaoorlog. Zo was er bijvoorbeeld een 'verdacht huis'. Uit de hoeveelheid explosies en uit het feit dat er twee quassamraketten vanuit het huis werden afgevuurd, bleek de verdenking gerechtvaardigd.
De explosie en de lancering van de raketten werd echter in gang gezet door het huis met witte fosfor te bestrooien. Het brandt overal doorheen en steekt dus dingen aan die zich in het huis bevinden. Het huis stond in de bebouwde kom, en dus niet, zoals het internationaal recht voorschrijft bij het gebruik van dit wapen, ver daarbuiten.
Israëlische getuigen
Mijn eigen cameraman in Gaza maakte beelden van witte fosfor die neerdaalde op een school van de Verenigde Naties. Israël heeft altijd beweerd dat het alleen bedoeld was om een rookgordijn te leggen, wat in het open veld geoorloofd is.
Maar de verklaringen van Breaking the Silence spreken de officiële Israëlische lezing tegen. Eerder waren er al rapporten van organisaties als Amnesty International en Human Rights Watch over het gebruik van witte fosfor. De VN-mensenrechtencommissie heeft net het meest uitgebreide onderzoek tot nu toe uitgevoerd. De resultaten worden in september verwacht.
Mortieren
Die rapporten worden nu dus ondersteund door verklaringen van Israëlische militairen die ze pleegden of zagen gebeuren. Soms is het twijfelachtig of er sprake is van een oorlogsmisdaad. Maar, vindt een militair, het handelen was niet moreel. "We gebruikten mortieren. De eerste granaat landt 30 meter naast het doel, als je een hele goede schutter bent. Hij kan ook geniesd hebben tijdens het laden van de granaat en dan schiet hij een kilometer naast het doel. Het tweede schot landt op de weg en het volgende schot raakt het doel."
Een ander verklaart: "Ik denk dat het leger spectaculair wilde optreden om haar spierballen te tonen. Dat is de enige reden die ik zie om mortieren in te zetten in een stadsoorlog. Ik zie geen andere rechtvaardiging. En dit is natuurlijk al geen rechtvaardiging."
Ha'aretz
De Israëlische krant Ha'aretz berichtte eerder over soldaten die verklaarden over wat ze gedaan hebben. Dat gebeurde op een militaire academie en het verslag ervan lekte naar de krant.
Bij Breaking the Silence zijn de mensen zelf aan het woord, en in een beperkt aantal gevallen zelfs in beeld. De beschrijvingen komen overeen. Israël reageerde snel op deze berichten. De militairen zouden uit tweede hand verklaren en een oude vrouw werd neergeschoten overeenkomstig de regels die daarvoor stonden.
Ook dat 'incident' is beschreven in de verklaringen van Breaking the Silence. Het lijkt dat erop dat er juist gehandeld is, en ook op andere plaatsen vind je de verhalen van commandanten die verboden dat er geplunderd werd. Of, zoals Breaking the Silence het zegt: "Het morele besef van de militairen in Gaza was soms groter dan dat van de mensen die ze op pad stuurden."
Reactie Israël
Het Israëlische leger is verontwaardigd over het anonieme karakter van de verklaringen. Het verwijt Breaking the Silence niet uit te zijn op de verbetering van het leger. "Want dan hadden ze ons benaderd. Natuurlijk zijn er fouten gemaakt. Wij hebben systemen om te onderzoeken of er in strijd met onze eigen morele normen gehandeld is", zegt luitenant kolonel Avital Leibovich, "maar nu heb ik niet eens het bewijs dat het verklaringen van echte militairen zijn."
Breaking the Silence
Breaking the Silence is een organisatie van oud militairen die gediend hebben in de stad Hebron op de bezette Westelijke Jordaanoever. Ze verzamelden de getuigenissen uit Gaza, en hopen er nog veel meer op te tekenen. Ze willen het leger 'van binnenuit' houden aan de morele normen waaraan ze zelf zeggen gecommitteerd te zijn. Daarnaast willen ze dat de Israëlische bevolking weet wat hun zonen doen in de bezette gebieden en Gaza.
»
»
»