Door redacteur Kunst Rachel de Meijer
Michael Raedecker is wereldberoemd en één van de meest succesvolle Nederlandse kunstenaars, maar in eigen land kennen we hem nauwelijks.
Sinds de beroemde Engelse kunstverzamelaar Charles Saatchi eind jaren negentig zijn werk aankocht kwam de carrière van Raedecker in een stroomversnelling. Hij exposeerde over de hele wereld en belangrijke musea kochten zijn werk aan. Hij werd genomineerd voor de Turner Prize en won de John Moores prijs, de meest prestigieuze prijs voor de schilderkunst in Engeland.
Vorige maand werd op een veiling in Londen nog 130.000 euro voor één van zijn doeken betaald, bijna de helft meer dan de geschatte opbrengst.
Geborduurd
In Nederland echter is zijn werk nauwelijks te zien. Daar komt nu verandering in met een tentoonstelling die vandaag opent in het GEM, onderdeel van het Haagse Gemeentemuseum.
Raedecker toont werk dat hij de afgelopen vijf jaar maakte. Het zijn vaak opvallend lege doeken waarbij de contouren van de afbeelding gevormd worden door dunne lijnen, deels geschilderd, deels geborduurd. Regelmatig vullen huishoudelijke taferelen zijn doeken, zoals een droogrek met lakens, een tafelkleed, een taart.
Raedecker studeerde mode aan de Rietveld-academie, maar koos uiteindelijk voor de schilderkunst. Hij gebruikt naast verf ook borduurgaren. De reden dat hij ging borduren op zijn doeken is bijna calvinistisch te noemen.
Om een plaats te kunnen veroveren tussen alle beelden die al bestonden vond Raedecker dat hij werk moest maken waar hij echt moeite voor moest doen, waar veel tijd in mocht zitten.
Ook vindt hij de combinatie van de 'verheven' schilderkunst en het 'banale' laagdrempelige handwerk prettig provocerend. Hieronder een uitgebreid gesprek.
//infographics.nos.nl/data/projects/pr02598//">
Deel deze pagina
»
»
»