Vanaf de Amerikaanse lanceerbasis Cape Canaveral is een raket gelanceerd die een satelliet en een ruimtesonde naar de maan brengt. De ruimtesonde zal op spectaculaire wijze worden ingezet bij een zoektocht naar water in een krater op de zuidpool van de maan.
Na een kort uitstel vanwege onweer kon de raket met de maanapparatuur even voor middennacht onze tijd op weg.
De satelliet en de sonde moeten de basis leggen voor nieuwe bemande ruimtevluchten naar de maan.
Nauwkeurig
De satelliet gaat de oppervlakte van de maan zeer nauwkeurig in kaart brengen en cirkelt daarvoor een jaar lang op 50 kilometer hoogte om de maan. De gegevens die de satelliet verstuurt, kunnen onder meer worden gebruikt om geschikte landingsplekken op de maan te zoeken.
In 1972 stuurde de NASA voor het laatste een bemande vlucht naar de maan. In 2020 wil de VS weer een mens op de maan zetten. Het is dit jaar veertig jaar geleden dat Neil Armstrong voor het eerst voet op de maan zette.
Ramkoers
De sonde zal niet zoals gebruikelijk worden losgekoppeld van de raket waarmee hij gelanceerd werd, maar zal het 2500 kg zware object meeslepen naar de maan. In oktober zullen satelliet en raket op ramkoers met de maan worden gebracht.
De raket zal worden losgekoppeld en met een snelheid van 10.000 kilometer per uur inslaan in de maan. Door de sonde iets af te remmen zal die minuten later door de stofwolk kunnen vliegen om te peilen wat er zich onder de oppervlakte van de maan bevindt, voordat ook hij te pletter slaat.
NASA verwacht dat 350 ton aan puin de ruimte in zal worden geslingerd in een wolk van tien kilometer hoog, die vanaf de aarde te zien zal zijn. De Hubble-ruimtetelescoop en vele telescopen op aarde zullen de explosie gadeslaan.
Brandstof
Gehoopt wordt op deze manier water te ontdekken rond de polen van de maan. Water kan niet alleen gebruikt worden om te drinken, maar kan ook verwerkt worden tot waterstof voor raketbrandstof en zuurstof.
De satelliet en sonde zullen over vier dagen in een baan om de maan komen.
Deel deze pagina
»
»