"Eurofiele partijen willen ook een beter Europa"

Door correspondent Paul Sneijder

Het succes van de Europese Volkspartij, waartoe het CDA behoort, is toch wel het opmerkelijkste resultaat van deze verkiezingen. De partij van Balkenende, Merkel, Sarkozy en Berlusconi weet zich met gemak als grootste in het Europees parlement te handhaven. En dit ondanks het vertrek van de Britse Conservatieven uit de EVP-gelederen.

Die Conservatieven braken voor de verkiezingen met de Christen-Democraten, omdat ze de partij te pro-Europees vonden. Samen met Tsjechische en Poolse Eurocritici willen de Tories nu een eigen fractie oprichten. Hoe groot die fractie wordt en wie zich er allemaal bij aansluit is onduidelijk, maar de Britse Conservatieven alleen al zijn goed voor 28 zetels.

Waardering
Ondanks deze aderlating voor de EVP kan de partij in het EP op zo'n 36 procent van de zetels rekenen. Het verlies is door een beter resultaat vrijwel goedgemaakt. En dit in een tijd van economische kommer en kwel, waarin regeringsleiders van EVP-huize grote verantwoordelijkheden nemen. De kiezer heeft daar kennelijk waardering voor.

Want, merkwaardig genoeg, keren de kiezers, die volgens veel onderzoeken vooral bang voor hun baan zijn, de Sociaal-Democraten de rug toe. In Frankrijk, Groot-Brittannië en Nederland zelfs op ongekende schaal. Over heel Europa gaat het om een teruggang van zo'n vijf procent.

Vooral de Groenen profiteren daarvan. Ook al is een groei met minder twee procent geen aardverschuiving. Vooral in Frankrijk doen de Groenen onder leiding van de charismatische Daniel Cohn-Bendit het met 17 procent uitstekend. Les Verts staan hier op gelijke hoogte met de Parti Socialiste.

Grote politieke blokken
Al met al blijven de vier grote politieke blokken (Christen-Democraten, Sociaal-Democraten, Liberalen en Groenen) samen goed voor zo'n 75 procent van de zetels. Weliswaar een verlies van zo'n zeven procent, maar dat valt dus voor een deel te wijten aan het vertrek van de Britse Conservatieven.

Is er dan geen sprake van een Eurosceptische opmars? In cijfers niet echt. Naast de Britse Conservatieven schuift er een bonte verzameling van anti-Europese, anti-Islam/zigeuner partijen aan in het Europees Parlement. Partijen die vooral vanwege hun nationale boodschap Europees succes boeken. Of ze het Europees met elkaar kunnen vinden valt nog te bezien.

Change
Maar de Eurosceptische opmars zit hem ook niet zozeer in de opkomst van die anti-Brussel partijen. De opmars zit hem meer in de hele teneur van de campagne.

Ook de meeste Eurofiele partijen pleiten voor een beter Europa. Een Europa van en voor de burgers. Dat is misschien wel de grootste change, die deze verkiezingen hebben gebracht.

En als de Europese politiek zichzelf op dit punt de komende vijf jaar serieus neemt, kan er misschien een breuk worden gemaakt met de trend dat steeds minder mensen stemmen voor een instituut, dat per saldo steeds meer vingers in de pap heeft.