Het is bepaald geen saaie vakantie geworden voor de twaalf Nederlanders die afgelopen week zijn vastgehouden in het Boliviaanse toeristenplaatsje Salar de Uyuni.
Ze werden 'gegijzeld' door bewoners die ontevreden zijn over de slechte staat van de wegen in de omgeving van hun stadje, en door mijnwerkers die betere arbeidsomstandigheden wilden afdwingen.
"We hadden gehoord over demonstraties, maar morgen zou alles prima zijn", zegt één van de Nederlanders in een mail aan de NOS. Dat bleek anders uit te pakken, want in totaal zo'n 150 buitenlanders kregen van de demonstranten geen kans om het dorp te verlaten.
Bob Marley
Het was volgens haar een bizarre situatie, daar op 3600 meter hoogte. "Overal op straat zaten gestrande toeristen. Het was net een vluchtelingenkamp. Bolivianen verzamelden zich om ons heen en maakten foto's met hun mobieltjes."
En zo zaten zij daar, wachtend op een kans om weg te komen. Overleg met de demonstranten, de politie en de burgemeester had geen succes. "Mensen begonnen te kaarten, eten te delen (want er was geen winkel open) en te luisteren naar Bob Marley."
300 dollar
De chauffeur met wie onder meer deze Nederlandse een tocht maakte over de zoutvlakten bij het stadje (de grootste ter wereld met een oppervlakte van twee keer de provincie Gelderland), kon aanvankelijk niets uitrichten. Nadat hij 300 dollar in zijn handen had gekregen bleek hij bereid om op zoek te gaan naar benzine en een vluchtroute.
"We moesten naar zijn huis komen, waar zijn jeep stond verstopt. Alles was voorbereid, maar we konden niet onmiddelijk vertrekken, omdat er demonstranten door de stad liepen. We hoorden knallen."
Best wel eng
Toen het veilig leek, vertrok de jeep met toeristen, de chauffeur en twee van zijn zoons als helper. "Het was best wel eng. Veel wegen waren geblokkeerd door enorme trucks. Die zijn gevaarlijk omdat demonstranten daarmee als gekken tekeer gaan."
"Het leek erop dat we aardig op weg waren, tot een auto in noodvaart op onze jeep afkwam. Er kwamen twaalf gillende vrouwen op ons afgerend, die op de jeep sprongen en bij de chauffeur op schoot gingen zitten. Wij moesten lachen tot ze stenen pakten. Daarmee werd gelukkig niet naar ons gegooid, wel naar andere auto's."
Uitgelachen
Verder rijden kon niet, onderhandelen bleek onmogelijk. "Ineens moesten we de jeep uit en werden we gedwongen over de vlakte in de brandende zon met onze bagage terug te lopen naar het dorp. We kwamen locals tegen die ons uitlachten, vooral toen ik zei dat mijn tas zwaar was. Toen ik een praatje maakte over de slechte wegen naar het stadje, waren ze ineens niet meer zo aggressief."
Een nieuwe poging om te ontsnappen leek zinloos omdat de blokkades waren uitgebreid. "We zijn lekker gaan slapen. Dat was maar goed ook, want de situatie werd steeds erger. Auto' s werden achterna gezeten door Bolivianen in trucks. Een jeep is ingesloten en de inzittenden zijn gegijzeld in een klein kamertje. In een andere stad gooiden mijnwerkers dynamiet naar bussen."
Gezellig
In het stadje zelf was het in de beleving van de gevangen toeristen betrekkelijk veilig en rustig. "Ergens een beetje gezellig maar ook heel vreemd." De problemen stapelden zich op: de bank had geen geld meer en het eten zou ook snel op zijn.
Het einde van de actie was dan ook zeer welkom. Dat einde kwam net zo plotseling als het begin van het avontuur. "Ineens mochten we gaan en we zijn zo snel mogelijk vertrokken. Waarom we vrij werden gelaten is ons niet helemaal duidelijk. Er was geen akkoord, wel een soort staakt-het-vuren. Ik neem aan dat iedereen de kans heeft aangegrepen om te vluchten."
Deel deze pagina
»
»
»