De Amerikaanse president Obama wil vaart zetten achter het vredesproces in het Midden-Oosten. Morgen is de Palestijnse president Abbas te gast op het Witte Huis. Eerder ontving Obama de Israëische premier Netanyahu.
Obama heeft zich nadrukkelijk uitgesproken voor een aparte Palestijnse staat. De Arabische wereld hoopt dan ook dat Obama die mondelinge steun aan een Palestijnse staat omzet in daden.
De hoop is vooral gevestigd op een vredesplan uit 2002. Dat plan heeft nog steeds de steun van alle Arabische landen.
Eensgezind
Die eensgezindheid is opmerkelijk, want hoewel er geen week voorbijgaat zonder broederlijke begroetingen van Arabische leiders onderling, zijn ze het zelden eens over de manier waarop het probleem moet worden aanpakt.
Aan de ene kant staat een land als Syrië dat de verzetsbeweging Hamas steunt en aan de andere kant staan landen die de gematigde Fatah steunen, zoals Jordanië, Egypte en Saoedi-Arabië.
Maar het weer van stal halen van het plan uit 2002 zou wel eens van 2009 een cruciaal jaar kunnen maken voor de komst van vrede in het Midden-Oosten. Zowel Obama als de Europese Unie lijken voorstanders te zijn.
Israël erkennen
De kern van het Arabische vredesinitiatief is dat Israël zich terugtrekt tot de grenzen van voor de zesdaagse oorlog in 1967.
Ook moet er een regeling komen voor de terugkeer van Palestijnse vluchtelingen. In ruil voor die maatregelen zouden dan alle 22 Arabische landen in één klap Israël erkennen.
De bal ligt nu bij Obama. Obama moet beslissen hoeveel druk hij op Israël zet om concessies te doen. En het is maar de vraag of dat überhaupt gaat lukken.
Iran
Tien dagen geleden ontving de Amerikaanse president de Israëlische premier Netanyahu in het Witte Huis, maar Netanyahu toonde weinig bereidheid om mee te werken.
Netanyahu wilde het eigenlijk niet eens over het conflict tussen Israël en de Palestijnen hebben. Op zijn agenda stond maar één punt: de nucleaire dreiging vanuit Iran.
Hij maakt zich zorgen over Obama's beleid. Obama wil met Iran de dialoog aangaan over de nucleaire ambities van het land. Netanyahu is voorstander van een harde lijn.
Deel deze pagina
»