Door correspondent Rop Zoutberg
"Ik hoop op een kans om aan de slag te komen", vertelt de jongen uit Senegal met de zachte stem. Hij zit iedere ochtend bij het aanbreken van de dag bij het voetbalstadion van Roquetas de Mar. Hopend dat er een bestelbusje van een van de tuinders stopt en werk voor hem heeft.
Verlangend staart hij naar elke voorbijrazende vrachtwagen.
Maar het is zinloos. Het seizoen van de komkommers is zowat voorbij. Daarna ligt het werk in de kassen een tijd stil. Hij wacht daar maar. Al twee jaar.
De recessie lijkt nergens in Europa zo hard toe te slaan als in Spanje. Van iedere drie werklozen die er het afgelopen jaar bijkwamen, wonen er twee in Spanje, aldus cijfers uit Brussel.
Vechtpartijen
Vooral in de bouw verloren veel Spanjaarden hun werk. Ze keren nu terug naar de banen die ze niet meer wilden. Naar de warme kassen in Roquetas de Mar, waar de komkommers en tomaten voor Nederland groeien, en waar immigranten op af kwamen toen de Spanjaarden vetrokken.
Welbeschouwd is de tuinbouw in de broeierige plastic kassen van de provincie Almería de enige sector waar nog wat werk is. Maar de druk van zoveel werkzoekenden is te groot. Het veroorzaakt problemen in Roquetas de Mar. Voortdurend zijn er kleine vechtpartijen, soms worden er messen getrokken.
De cocaïnehandel is een uitvlucht voor sommigen. Politiebusjes razen af en aan en we moeten ons voortdurend legitimeren.
Verdwenen
Veel immigranten zitten al lange tijd zonder werk. Zonder geld en steeds vaker zonder onderdak. Ze slapen op straat of in krotten die ze tussen de kassen optrokken. Afrikanen, Oost-Europeanen, Spanjaarden. Allemaal op zoek naar de laatste banen die er nog zijn.
Als we de jongen uit Senegal filmen met een losse camera, vertelt hij ons kort dat hij maar niet aan de slag komt, niet in de tuinbouw, niet elders. Als we het statief uit de auto halen om het beeld rustig te draaien, is hij ineens in het niets verdwenen.
»
»
»