Eindeloos wachten op de paus in Amman

Door correspondent Nicole le Fever

Het voetbalstadion in Amman. Er hangen foto's van de paus die de koning de hand drukt. De Jordaanse vlaggen zijn in de meerderheid. Maar ook andere nationaliteiten hebben hun kleuren meegenomen. T-shirts met de beeltenis van de paus, petjes, sjaaltjes waar het merkje "made in China" net zo groot is als het kruis.

De sfeer doet denken aan die van de Elfstedentocht. Eindeloos lang wachten de gelovigen op het moment dat hun idool eindelijk aankomt. Uit Libanon is een caravan van bussen naar Amman gekomen om de paus te zien. Ze maken er een feestje van. "Benedictus", scanderen ze, gevolgd door vijf keer klappen in het tempo dat normaal voor voetballers wordt gebruikt.

Een groep Zuid-Amerikaanse studenten aan het seminarie te Galilea gaat de competitie aan met de luidruchtige Libanezen. Halelujah vertolken de landenteams gezamenlijk. Maar daarna moet de Libanese voetbalyel "Benedictus" het afleggen tegen een meerstemmig vertolkt lied over de schepper van hemel en aarde.

De Jordaniërs zwaaien wat rustiger met hun vlaggen. "Ik kan wel huilen", zegt een man uit Zarqa, een stad die bekend staat om zijn strenge islamitische regels. "Hier zijn we één familie", zegt hij. In alle kerken zijn de afgelopen weken gratis kaarten voor de mis verspreid. Om vier uur gingen de poorten van het stadion open. Velen zijn als om half vijf gekomen. Nog vijf uur te gaan.

Slechte aarde
Niet alle christenen in Jordanië zijn fan van deze paus. De rede waarin Benedictus een citaat gebruikte waarin geweld werd gekoppeld aan de islam, viel ook bij veel christenen in slechte aarde. Ze willen niet dat hun goede positie door de kerkleider wordt aangetast.

Er is ook kritiek op de plekken die hij bezocht. In Madaba, de stad waar van oudsher de meeste christenen wonen, ging hij niet naar de bekendste kerk waar de oudste wereldkaart in mozaïek valt te bewonderen. "Waarschijnlijk omdat het en orthodoxe kerk is", beklaagt een orthodoxe priester zich.

Een groep jongeren uit Duitsland en Nederland is speciaal voor de paus naar de regio gekomen. Een jongen van begin 20 zegt dat ze de paus willen steunen nu hij zo onder vuur ligt na uitspraken die verschillende geloven tegen hem in het harnas hebben gejaagd. De 17 Nederlanders vallen in het niet bij de groep Duitsers die met enorme vlaggen hun aanwezigheid kenbaar maken.

Palestijnen
Veel Jordaniërs hopen dat de paus tijdens deze reis zijn steun aan de Palestijnen zal betuigen. Een oude vrouw heeft haar traditioneel Palestijnse jurk aangetrokken. Voor haar dit een grootse dag. Zij zal hier bidden voor de rechten van alle Palestijnen en vooral voor die van de christelijke Palestijnen.

Haar zoon is priester. Als vluchtelinge is ze in Jordanië gekomen. Nu vormen de palestijnen de meerderheid in het land. Officieel maken ze 49,9 % uit van de bevolking. Maar in werkelijkheid vormen ze 65 procent van de inwoners.

Zo dicht mogelijk bij het hek zit een groepje dames uit de Filippijnen. Zij houden zich niet bezig met Midden-Oosten-politiek. Zij waren al vroeg in het stadion. "Ik ga alles filmen, ik heb het mijn moeder beloofd", zegt een vrouw van in de dertig. Ze werkt hier als zovelen in de huishouding. Het merendeel van haar landgenotes werkt 7 dagen per week en zijn 24 uur per dag beschikbaar.

Velen konden dan ook niet komen. Maar deze vrouw kan er met haar vriendinnen wel bij zijn. Haar moeder op de Fillipijnen wacht vol smart op het filmpje met de paus. Een witte vlek in de verte, die met oude stem salam alakum, vrede zij met u, zegt. Hij oogst een ovationeel applaus.

Als we het stadion verlaten, staat een groepje Fillipijnen nog voor de poort te wachten. Zij hadden geen kaart. En alhoewel er nog genoeg ruimte in het stadion was, mochten zij er niet in. Regels zijn regels. Maar ze zijn gebleven. Dichter zullen ze hun heilige vader waarschijnlijk nooit naderen.

//infographics.nos.nl/data/projects/pr02517//">