Minder nog dan een jaar geleden had IJsland zo'n sterke reputatie dat je er zelfs je spaargeld aan zou toevertrouwen. Sommigen deden dat ook.
Waarom niet, want je kreeg ook nog eens een torenhoge rente van die degelijke IJslanders.
IJsland zit inmiddels dieper dan welk land ook in de economische ellende. Ook politiek is er weinig meer over van stabiliteit. Morgen kiezen de IJslanders een nieuw parlement.
Alles anders
De afgelopen tien jaar explodeerde de IJslandse economie bijna. De financiële crisis maakte alles anders; IJsland veranderde ineens van een rijk land in een economisch moeras.
De waarde van de nationale munt, de kroon, verdampte en de drie grootste banken werden genationaliseerd. Daaronder Landsbanki, de moeder van Icesave, die nog maar kort tevoren voet op Europese bodem had gezet.
Spaarders onder meer in Nederland en Groot-Brittannië hadden slapeloze nachten over hun geld.
Vergoed
Nederlandse particulieren met tegoeden in IJsland, voor zover ze niet meer dan 100.000 euro in IJsland hadden gestald, kwamen met de schrik vrij; vlak voor kerstmis kregen ze hun saldo vergoed van De Nederlandsche Bank.
De IJslanders, van wie er veel werkloos zijn geworden, komen er heel wat slechter van af. Het land is in feite bankroet en wordt met geld van onder meer het Internationaal Monetair Fonds op de been gehouden. IJsland moest beloven dat de schuldeisers van de 'staatsbanken' worden terugbetaald.
De crisis bracht de bevolking begin dit jaar massaal de straat op. Ze eisten het vertrek van de centrum-rechtse premier Geir Haarde. Eind januari ging hij door de knieën.
Ex-stewardess
Zijn opvolger was de linkse ex-stewardess Johanna Sigurdardóttir. Haar Sociaal-Democratische Alliantie SDA vormde een coalitie met Links-Groen. In het parlement hebben de twee samen geen meerderheid.
Volgens de peilingen stevent de coalitie af op een ruime winst. De Onafhankelijkheidspartij van ex-premier Haarde moet zich volgens de opiniepeilers voorbereiden op een zware nederlaag.
Visgronden
Haarde doet overigens om gezondheidsredenen zelf niet mee aan de verkiezingen.
Als het aan premier Sigurdardóttir ligt wordt IJsland zo snel mogelijk lid van de Europese Unie. Tot nu toe waren regeringen in Reykjavik sceptisch over Europa.
Van oudsher zijn de eilandbewoners bang om hun zeggenschap over de rijke visgronden met Brussel te delen.
En aan het opgeven van de kroon voor de euro wilden veel IJslanders tot voor kort ook niet denken. Een opiniepeiling, die na het debacle met de nationale munt werd gehouden, gaf echter aan dat toen een ruime meerderheid aansluiting wilde bij de eurozone.
Deel deze pagina
»