Door redacteur Lisa Jap-A-Joe
"Papier hier papier hier Dankuwel!" De zo bekende kreet van de gezellige veelvraat Holle Bolle Gijs. De pratende afvalbak van de Efteling viert dit jaar zijn vijftigste verjaardag. Iedereen die weleens naar het pretpark is geweest kent hem.
Holle Bolle Gijs is uit noodzaak geboren. Na de opening van het Sprookjesbos in 1952 kreeg de Efteling al snel te maken met rondzwervend afval. Eind jaren 50 had het park elk jaar zo'n 700.000 bezoekers. Voor alle papiertjes, lege pakjes en blikjes die zij achterlieten moest een oplossing worden gevonden.
Anton Pieck, de ontwerper van het Sprookjesbos schetste toen een Klein Duimpje, die bezoekers met de tekst 'Papier Hier' aanspoort om hun afval in manden te gooien. Nog steeds staan zulke manden met Klein Duimpje overal in het park.
Geen hond of kangoeroe
Henk Knuivers, de chef technische dienst, zocht ondertussen naar een technische oplossing. In zijn vrije tijd bedacht hij een mechanisme dat mensen met het geluid 'Papier hier' naar de afvalbak trekt. Als zij er iets ingooien, wordt dat met een sterke luchtstroom naar binnen gezogen en klinkt het 'dankuwel'.
Voor de bezoekers in die tijd, die dat soort techniek nog niet eerder hadden gezien, zou het een spannende belevenis zijn. Anton Pieck en Peter Reijnders, de uitvinder die Piecks ontwerpen bouwde, waren erg enthousiast.
Verschillende ideeën over hoe die afvalbak eruit moest zien werden besproken (bijvoorbeeld een olifant, een kangoeroe en een hond), maar Pieck en Reijnders kozen uiteindelijk voor Holle Bolle Gijs, de niet te verzadigen dikkerd uit een bekend kinderrijmpje. De eerste Gijs kwam naast het eetkraampje te staan bij de speeltuin, waar mensen het meeste afval achterlieten.
Tentoonstelling
In de decennia die volgden doken nog meer Gijsen op, zoals Baby Gijs in 1969 (die bedankt met 'lekker, lekker!'), het graf van Opa Gijs in 1970 (die nog steeds honger heeft en soms een boer laat) en Tiroler Gijs met een Oostenrijks accent in 1985, in de buurt van de Bobbaan.
Ter gelegenheid van zijn vijftigste verjaardag is er een tentoonstelling van Holle Bolle Gijs door de jaren heen in het Efteling Museum in de Efteling.
Assepoester
De Efteling had nog meer te vieren dit weekend, want sinds gisteren hebben zij een nieuw sprookje, Assepoester. Het verhaal van het schoonmaakstertje dat met een prins trouwt was al eens omgetoverd in een musical in het Efteling Theater, maar een huisje in het Sprookjesbos ontbrak nog, terwijl uit onderzoek vorig jaar bleek dat Assepoester door bezoekers het meest gemist werd.
Ondanks de nieuwe technische ontwikkelingen in het Sprookjesbos (bij het Meisje met de Zwavelstokjes en Sneeuwwitje zijn hologrammen te zien), is Assepoester weer een sprookje als vanouds met bewegende poppen. Maar het heeft niet minder uitwerking op de kinderen bij de perspresentatie. Zij kijken met grote ogen toe en juichen als blijkt dat het glazen muiltje past.
De Efteling wilde trouw blijven aan het originele sprookje van de gebroeders Grimm. "Kinderen kennen de originele sprookjes vaak niet eens meer, zij zijn alleen bekend met de Disney-versie", zegt Karin Koppelmans van de afdeling Communicatie. "Zo weten zij niet dat Assepoester werd toegesproken door de geest van haar overleden moeder, niet door een petemoei. Wij kiezen hier voor de originele versie".
Ezeltje Strek Je
Volgens de directievoorzitter van de Efteling, Bart de Boer, is er genoeg ruimte voor dit soort uitbreidingen. Het park heeft volgens hem geen last van de economische recessie. "Wij hebben hier Ezeltje Strek Je, waar de dukaten uit blijven komen!" zei hij tijdens de presentatie van Assepoester, om er iets serieuzer aan toe te voegen dat "mensen bezuinigen op andere dingen, niet op een gezellig dagje uit".
Daarbij komt ook dat volgens Koppelmans de Efteling een nostalgische waarde heeft voor veel mensen: "Je gaat er heen als kind, als puber, met je liefje en later als ouder en grootouder met je kinderen en kleinkinderen, omdat je er goede herinneringen aan hebt".
Koppelmans denkt dan ook niet dat zo'n traditioneel sprookjeshuisje misstaat tussen al het modern pretparkgeweld als de Python en de schommelboot Halve Maen. "We besloten om toch in de eerste instantie trouw te blijven aan de ontwerpen en ideeën van Anton Pieck en alle attracties te baseren op een sprookje of legende en ze hun hele eigen thema te geven".
Deel deze pagina
»
»
»